Categorie archief: Spinsels

wat ik kwijt wil, met je wil delen, of zomaar wil schrijven

Pauze

Soms kan het een paar dagen wat te rustig zijn op mijn weblog. Tja, dan is er blijkbaar niets te zoeken, of valt er even niks te vinden.  Mijn inspiratie om te schrijven gaat, zo is gebleken, ongeveer gelijk op met mijn zoeken, met het vergaren van kennis. Of, soms het wegstrepen van kennis, en kijken wat er over blijft. Als je kennis, alles wat je weet, of denkt te weten, weg streept, blijft bewustzijn over. Daar kun je een heleboel over zeggen. Maar, hoe meer je zegt, hoe minder je bij je “bewuste zijn” komt (of blijft). Dus, beste lezer, als het even een paar dagen rustig is, en ik mijn gedicht “Kijk en zie” bovenaan mijn weblog plaats, dan heb ik op dat moment niet veel te melden. Tenminste, over zaken als “verdriet” en “zorgen” die normaal de emoties aanjagen, kan ik dan weinig schrijven. Hooguit, dat ik mij bevrijd er van voel. Heerlijk. Laat het zonnetje maar schijnen, geniet van de dag, groetjes John.

Loslaten van vastgeroeste denkwijzes

Op de pagina “over Knappers.nl”, heb ik eerder, o.a. dit geschreven: (…) De “advaita” studie zorgt er vooral voor dat niet alleen mijn kijk op de wereld, het leven, en mijzelf is veranderd, maar vooral dat het punt van waaruit ik waarneem, is verschoven. Ik realiseer me meer en meer, dat ik niet mijn gedachten ben. En dat ik zeker (gelukkig, haha) geen gedachte ben in jouw hoofd. (…) Ik kijk gewoon naar het theater van het leven, met mijn eigen ogen. Voor zover “ik” al die waarnemer ben?  (…)

Momenteel ben ik aan het lezen in “I am” van Nisargadatta.  Het zal je verbazen hoeveel coaches, leraren en trainers hier in Nederland een deel van hun kennis hebben opgedaan in dit boek van Nisargatta. Eerder schreef ik over hem al een stukje op www.knappers.nl/?p=184. Het is genieten van de vraaggesprekken die zijn gevoerd tussen de Maharaj en zijn bezoekers in de 70-er jaren. Wat mij vooral opvalt is dat de gedachte “Ik ben” door hem wordt vastgehouden, aangeraden en uitgelegd op allerlei verschillende manieren, die je uiteindelijk toch naar het zelfde punt brengen. Dat is een inzicht wat juist niet te verkrijgen is door het aanleren van allerlei nieuwe theorieën, maar juist veel eerder te verkrijgen is door het loslaten van je oude vastgeroeste manieren van denken. Wie daar geen moeite voor doet, of wil doen, haakt vanzelf weer af. En dat is prima verder hoor, want dan moet het gewoon zo zijn. Mocht het overigens komende dagen of weken eens wat rustiger zijn op deze blog, schrik niet, dan ben ik waarschijnlijk bezig om al die ouwe vastgeroeste gedachten in de prachtige Roosendaalse Vliet te gooien. Liefst tijdens het vissen dan weer, zie www.knappers.nl/?p=175

Ik wens je een mooi voorjaar, geniet van de zon! Groetjes, John.

Vissen = mediteren met hindernissen

Laat het voorjaar maar komen hoor. Magnolia’s staan al weer volop in bloei. Heerlijk met mijn hengeltje even een middagje aan de Roosendaalse Vliet. De zon zo ergens boven Kruisland, lekker uit de wind, tussen het riet.
Staren naar die dobber, tot de rust mij overvalt. Dan wordt ik één met het uitzicht, met die reiger aan de overkant, met de ondergaande zon, en de golfjes op het water…… Ik voel mij als de rivier. Gedachten komen niet meer naar binnen. Gewoon heerlijk even Zijn, met moeder natuur.

En dan ineens gaat die dobber onder, beet. Een joekel van een brasem. Komt er natuurlijk makkelijk uit en dan zo rustig mogelijk terugzetten. Handen afspoelen, want wat was het een slijmjurk, die brasem. Enfin……Waar was ik nou met “niet denken” ook al weer gebleven? Ben het kwijt. Hèhè, de volgende keer ga ik zonder haakje vissen. Veel rustiger. Ook voor die vissen he. Voor vissen heb ik inmiddels een defenitie bedacht: “Vissen = mediteren met hindernissen”, haha. Verder is het maar goed dat niet iedereen weet hoe verslavend dit kan zijn. Het zou ook veel te druk worden aan de waterkant dan.

Stel je eens voor dat….

Na alle teksten en informatie leek het me wel weer tijd voor een stukje muziek. Al die woorden zetten alleen maar aan tot denken, en denken lijkt de geest wel te verrijken maar het enige wat het doet is vertroebelen. We zijn nu eenmaal niet onze gedachten. Onze gedachten worden als het ware gedroomd. En dromen zijn helaas niet altijd even simpel. Ze gaan met ons op de loop. Het hoofd wordt alleen maar voller. Op zijn tijd de boel lekker leeg gooien is dus raadzaam.
Simpele heldere tekst, in combinatie met goede muziek, komt directer naar binnen. Lijkt soms gewoon wat sneller vanuit ons verstand naar onze emoties te gaan. En het is lang niet zo vermoeiend om in te voelen wat de werkelijke boodschap is. Hier een nummer van misschien wel één van de grootste dromers ter wereld. Luister naar een prachtig nummer van John Lennon.
Bezoek:  http://www.youtube.com/watch?v=jEOkxRLzBf0

Inzicht, en mandala

Over advaita kun je erg veel zeggen, lezen, schrijven en denken. Het lijkt wel of er duizenden woorden nodig zijn om tot “inzicht” te komen. Het besef dat er geen verschil is tussen je eigen bewustzijn en het kosmische bewustzijn, lijkt, hoe paradoxaal dan ook, niet elk moment als vanzelf te komen. Ik lees boeken, praat en email met medeleerlingen en mijn leraar. Eigenlijk zoek ik naar een inzicht wat we als klein kind al hadden, en waar we gedurende de jaren, steeds verder van af zijn geraakt. En heb je eenmaal het inzicht gevonden, lijken de woorden overbodig.

Dit weekend waren we op bezoek bij ons neefje Rens (2) en nichtje Geke (3). Heerlijk hoe die kinderen zorgeloos kunnen zijn, in het nu…. Mijn nichtje was aan het “kralen-strijken” en al kijkend kun je niet anders dan er naast gaan zitten en meedoen. We hebben bijgaande afbeelding (zie foto onder) gemaakt. Een mandala om je gedachten in te laten verdrinken. Het maken van mandala’s en kijken er naar, schijnt je te helpen de rust te vinden, om tot inzicht te komen. Een meditatief ruggesteuntje dus. Wie houdt je tegen, hier de foto. Klik er op om hem te vergroten, en genieten maar, zolang je wilt…..

Geen tijd !??

Vraag eens aan iemand, hoe het met hem of haar is? Als je al hoort dat het goed gaat, dan volgt al ras de aanvulling: “Maar ja, druk, druk…. Ik heb geen tijd!” En als ik dan nadenk over de zoektocht van de mens, waarin hij gehinderd wordt door zijn voortdurende gedachte dat hij afgescheiden is van het grote geheel, van de schepping…. Tja, dan is tijd een grote boosdoener, wellicht een grotere dan ruimte.

De waarheid heeft geen tijd, voor welles of voor nietes. De zoeker heeft geen tijd, hij leeft voort in woorden. Hij ervaart alles in dualiteit. Ervaren speelt zich af in de tijd, ervaren is net als worden. Worden doen we in de loop van de tijd. Echter om te zijn wie wij werkelijk zijn, hebben wij tijd niet nodig. Want zijn, dat doen we NU.

Misschien wordt het tijd, dat we de tijd eens gaan negeren. Nee, beter gezegd, we moeten de tijd leren nemen. Wie geen tijd meer heeft, is volgens mij ver klaar met leven. En leven, doen we NU.

Een paar foto’s….”Rust en Zijn”

Begrippen als “Rust” en “Zijn” kun je moeilijk in woorden omschrijven. Een klassieke uitspraak zegt dan ook dat één beeld vaak meer kan zeggen dan duizend woorden. Bij deze een poging met wat vakantie-kiekjes uit 2006. Scheelt dan minstens toch weer 4.000 woorden …  en zijn er gelijk wat “plaatjes” voor de liefhebbers.

 

 

Geluk als een vlinder

Op ons toilet hangt de prachtige Spirituele scheurkalender van Happinez. Dit is een erg mooie uitgave van de uitgeverij van het blad Happinez (Mindstyle Magazine). Zie ook www.happinez.nl voor meer informatie.

Maar goed, de scheurkalender heeft op elke dag een inspirerend citaat van schrijvers, filosofen en geleerden uit allerlei winstreken van onze wereld. Op zondag 13 januari stond volgend citaat:

Geluk is als een vlinder die,
Als je hem achtervolgt,
Altijd nét buiten bereik is.
Maar als je rustig gaat zitten, op je komt zitten.
  
(Nathaniel Hawthorne, Amerika 1804-1864)

De vlinder is een prachtig gelukssymbool. De onsterfelijke ziel die wordt geboren uit het tijdelijke lichaam van de rups. In het Grieks betekent “psyche” zowel vlinder als ziel. Een beestje wat vliegt naar een hogere werkelijkheid. De vlinder op bijgaande foto, heb ik bij ons in de straat, op de stam van een berk gefotografeerd. In de zomer van 2006 al. Ik moet nog steeds eens uitzoeken hoe hij heet. Voorlopig hou ik het op “mooie grote vlinder”…. Zijn geliefde zat ernaast overigens, dat vonden we nog zo bijzonder ja…..

Geen feitenkennis, maar begrip

Terwijl ik me toch al jaren verdiep in oude filosofieën, en de laatste paar jaar specifiek in de Advaita Vedanta filosofie, kom ik erachter dat deze weblog toch wel prettig en handig is. Vooral voor mijzelf, maar ook voor anderen. Deze site is nog geen maand in de lucht, en er komen volop reacties binnen.
Meer per email en persoonlijk als echt op de site zelf. Logisch overigens. Mensen hebben terecht een bepaalde schroom om iets te melden, en dit wordt versterkt door het gegeven dat het vaak juist over dingen gaat die erg persoonlijk zijn.
In mijn dagelijkse leven doe ik nog wel eens uitspraken, die bij sommige mensen vraagtekens oproepen. Voordat ik dan een ellenlang betoog ga houden over waarom ik zoiets zeg, is het wel eens handig om deze “vrager” dan naar mijn site te verwijzen. Dan kan de vraagsteller op zijn gemak zichzelf wat verdiepen in deze manier van denken. Scheelt een hoop praten, want in een paar woorden leg je de Advaita Vedanta filosofie ook niet even uit.
Dat het een weblog is die alleen over mij, de schrijver gaat, wil ik graag voorkomen. Er zijn m.i. al genoeg weblogs waarin mensen bij zichzelf in hun privé-leven laten kijken, en met alle respect daarvoor, ik voel daar op dit moment niet zo veel voor. Ik denk niet dat er iemand zit te wachten om te lezen hoe vaak ik onze hond uitlaat. Waar het mij meer om gaat is het maken van een “klankbord” over de Advaita Filosofie. Het trekken van een eigen weg binnen deze leer, via mijn weblog, zorgt er tevens voor dat mijn eigen weg geen dwaalspoor wordt. Oppervlakkig even wat lezen van een aantal schrijvers, helpt je niet echt verder. Je zult, net als in alle studies, een leraar nodig hebben. Gelukkig heb ik een goede gevonden, die mij deze laatst genoemde wijsheid heeft doen beseffen.
Advaita draait namelijk om begrip, en niet om feitenkennis.
Dank voor je inzichten Rob !

Hartelijke groet, en lezers, tot snel weer. Houdoe, John