Alle berichten van John Knappers

Wijkagenten bekeuren zwerver in Roosendaal

De zwerver veroorzaakt wel eens overlast. De agent moet er wat aan doen. In beide rollen kan ik mij verplaatsen. Laat ik beginnen dat ik weet dat de politiemensen hun best doen om mensen te helpen.

In een stad waar geen fysieke daklozen opvang is, valt dat natuurlijk niet mee. Waar moet je met iemand naar toe die soms door psychische problemen, soms door externe problemen op straat is geraakt. Als de hemel je dak is, tja, dan wordt je nu eenmaal niet echt blij om bij nachtvorst op straat te gaan liggen. Als je je dan misdraagt in een portiek, dan worden de omwonenden daar niet blij van. Allemaal logisch. Wat ik me bij dit soort krantenberichten afvraag is, wat wil men bereiken?

– dat de zwerver zegt, ok, ik maak het wel over, ooit?
– dat de politie een beter imago krijgt, na dit soort heldhaftige acties?
(neem me mijn cynisme niet kwalijk, politie wil dit ook beter, echter de media berichten natuurlijk erg bekrompen weer).
– dat we weer eens aan het gemeentebestuur gaan vragen waarom er in Roosendaal geen fysieke daklozen opvang is?
– dat we aan de journalist gaan vragen wat er daarna gebeurd is?
– dat we in ons rijke land straks kerst gaan vieren?
– dat we dan allemaal lekker bij de kachel zitten te eten en ondertussen de daklozen op de trein zetten naar grote steden waar het Leger des Heils ze wel op vangt?

Via Karen Ader, raadslid in Roosendaal, op sociale media vernam ik: “John, dat klopt. Zeker tot 2025 wordt dat geregeld door de centrumgemeente. Gelukkig is onze motie over meer inzet Housing First (dak boven je hoofd en direct ambulante begeleiding) onlangs unaniem aangenomen in de raad.” Dit houdt dus in dat als je googelt op daklozen opvang, je terecht komt bij een 0164 nummer, en in Bergen op Zoom belandt.

Zouden de wijkagenten hem met de bekeuring daar heen hebben gebracht?
Allemaal vragen van iemand die weet waar hij vanavond slaapt…..

Vragen die over blijven, na de zelfmoord van Ella Vogelaar

Ella Vogelaar besluit op haar 69e zichzelf van haar leven te beroven. Verschrikkelijk. Triest. Dat een lieve vrouw na jaren depressie op haar 69e uiteindelijk besluit dat er geen uitweg meer is. Misschien niet dood wil, maar ook niet meer wil leven. Een geestelijke nood die mij diep van binnen raakt. Een nood die ik begrijp, omdat ik hem ooit deels heb gevoeld. Ella leed aan depressies, en vermoedelijk zal de slangenkuil van de politiek haar stabiliteit geen goed hebben gedaan.

Een bericht wat ik gisteren avond op Facebook plaatste…

Meteen erna erger ik mij aan die berichten uit de media, hoe verschrikkelijk dit is. Politici vallen over die berichten heen, en pakken allemaal hun moment van aandacht. Heel wat mensen beseffen dat zelfmoord meerdere oorzaken heeft. Depressie, psychose, familie problemen en andere externe factoren; alles kan er toe bijdragen dat mensen geen uitweg meer weten.

Zou de naargeestige journalist (ik weiger hem hier even te noemen, hij verdient geen aandacht, ook geen schuld) die haar jaren terug voor de camera zo te kakken zette, zichzelf nu vervelend voelen? De politici die haar allemaal zo gaan missen nu… zou Ella hen ook gemist hebben afgelopen jaren? Het zijn zo maar vragen…

De vragen van de geliefden van Ella Vogelaar zullen zwaarder zijn…

Ondertussen plegen er dagelijks in Nederland 5 mensen zelfmoord.

Ja, dagelijks vijf!

En door 113 zelfmoordpreventie worden dagelijks 150 crisis gesprekken gevoerd.

Wat doen wij lieve mensen…?

Voelen we mee, oordelen we, helpen we, luisteren we?

Kijken we wat liefdevoller om naar onze medemens, onze buren, onze vrienden?

Vragen…. die over blijven.

De Middenstraat hadden we al, dus met deze nieuwe burgemeester komt het goed!

Op mijn blog die al een jaar of 12 draait, was het rustig afgelopen half jaar. De hobby bloggen is wat verschoven van mijn achternaam naar mijn motorfiets. Vandaar ook Ikzoekeenmotor.nl.

In de afgelopen jaren kon ik mij als geboren en getogen Roosendaler wel eens rot ergeren aan de plaatselijke politiek. Zoals overal lopen daar fijne mensen rond, maar ook bestuurders die er eigenlijk niet thuis horen. We hebben tijdens de strijd tegen de mestfabriek in Roosendaal veel te maken gehad met deze bestuurders. Er zit zelfs een wethouder bij, kleine man met snor, die had wat velen van ons betreft met de vorige burgemeester mogen vertrekken…

Wat maakt mij nu zo blij dat ik hier toch weer eens schrijf. Dat is de installatie van een nieuwe burgemeester. Han van Midden. Een man die komt uit het Rotterdamse. Niet lullen maar poetsen. De gemeente Roosendaal heeft een prachtig filmpje gemaakt waarin je duidelijk ziet dat we een burgemeester krijgen die weer tussen de burgers durft te gaan staan. Zonder arrogantie. Voeten in de modder. Ik zag het, en krijg meteen weer wat vertrouwen in de Roosendaalse politiek. Nu afwachten of deze man sterk genoeg in zijn schoenen staat om zich niet in te laten pakken door types als een wethouder Lok. Of hij kan zorgen dat zelfs deze wethouder nu respectvol gaat communiceren naar de burger. We zijn benieuwd! We hadden al een Middenstraat dus het moet goed komen. Misschien kunnen we het Permekeplein naar burgemeester Niederer noemen?

En dan graag dat plein mooi groen maken, vol met prachtige bomen zetten. Als boodschap naar onze groene stad…

NIEUWS: ikzoekeenmotor.nl

Ikzoekeenmotor.nl is LIVE! En voor de zuiderburen: Ikzoekeenmotor.be uiteraard!

Na ruim 10 jaar bloggen op mijn eigen achternaam, ontdekte ik een paar jaar terug een nieuwe hobby. De in 2014 aangeschafte Zundapp reed veel te hard, waarna het idee ontstond om mijn motorrijbewijs te halen en deze Zundapp brommer om te keuren naar een motorfiets. Tijdens het lessen in 2017 ontdekte ik het plezier van toeren met een motor. Al na enkele lessen wist ik dat dit de nieuwe passie ging worden. Na het behalen van het A-rijbewijs eind 2017 besloot ik dan ook om de Zundapp te verkopen en liep ik letterlijk per toeval aan tegen een prachtige BMW in Zeeland. Ace13.nl heeft deze oude BMW R80R opgeknapt en in februari is deze heerlijke machine geleverd. Heb er dus al ruim een jaar heerlijk mee getoerd. Ongelooflijk fijn die balans van een BMW.

In deze hele periode heb ik mij verdiept in alles wat met de motorfiets te maken heeft. Helm, kleding, navigatie en andere accessoires. Muren verzetten, deuren verbreden. Een wereld op zich en iedereen mag door schade en schande vaak wijzer worden. Verkeerde pakken worden soms gekocht, of een prachtige helm blijkt later toch niet zo handig. Er zijn prachtige websites waar informatie te halen is, maar alles begint toch meestal met de aanschaf van een motorfiets die bij jou past. De url was net vrij, het idee was geboren, op een melige zaterdag avond.

Een avontuur kon beginnen met: “IK ZOEK EEN MOTOR”. 

Dus hier het NIEUWS:

🏍
In maart 2019 is www.ikzoekeenmotor.nl gelanceerd . Het wordt een gezellige blog/site met handige en leuke informatie voor iedereen die op zoek is naar een #MOTORFIETS. Of gewoon PASSIE heeft voor MOTOREN.

🏍
Vind je dit interessant om te volgen via Facebook?
Like dan: https://www.facebook.com/ikzoekeenmotor/

Anne-Marie Peelen

Anne-Marie Peelen is ritueelbegeleider, uitvaartspreker en schrijver van levensverhalen. Knappers.nl wilde weten waarom ze deze weg is ingeslagen.

Kun je ons vertellen wie je bent?

Mijn naam is Anne-Marie Peelen-Witjes, getrouwd en moeder van twee dochters en een zoon. Ik woon in Zevenaar. Naast mijn werk als HRM-er zocht ik op een ander gebied naar mensgerichte verdieping. Trots ben ik erop dat ik vorig jaar mijn eigen bedrijf “Anne-Marie Peelen ritueelbegeleider, uitvaartspreker en schrijver van levensverhalen” ben gestart. Als mensen-mens ervaar ik deze nieuwe stap als een verrijking. Ik wens mensen bij het overlijden van een dierbare een mooi en persoonlijk afscheid, waaruit ze troost en kracht kunnen putten. Uit ervaring weet ik hoe belangrijk dat is voor het rouwproces.

Hoe ben je er toe gekomen om in de uitvaartwereld te gaan schrijven en spreken?

Na het overlijden van vier familieleden ging mijn aandacht steeds meer uit naar de uitvaartbranche. Ik oriënteerde me en vond de opleiding ritueelbegeleider bij afscheid. Met plezier volgde ik samen met een fijne groep ritueelbegeleiders in spé de inspirerende lessen.

Waaruit bestaat het werk van een ritueelbegeleider, uitvaartspreker en schrijver van levensverhalen?

Ritueelbegeleiding is een aanvulling op het werk van de uitvaartleider, die zich rondom een overlijden voornamelijk bezighoudt met de zorg voor de overledene en de organisatorische kant van de uitvaart. Een ritueelbegeleider of uitvaartspreker ondersteunt bij het inhoudelijk vormgeven van de afscheidsplechtigheid. Het geleefde leven van de overledene en de wensen van de familie staan centraal. Onder andere met een persoonlijk levensverhaal, gedicht, muziek en/of een ritueel ontstaat een afscheid die bij de overledene past. Op de dag van de uitvaart leid ik de afscheidsplechtigheid.

Het is niet altijd gemakkelijk om passende woorden te vinden en een verhaal te schrijven. Wanneer mensen tijdens een uitvaart zelf willen spreken, bied ik mijn hulp ook aan door het (levens)verhaal voor ze te schrijven.

Vaak denken mensen bij verhalen rondom rouw en overlijden aan verdrietige verhalen, maar hoe zie jij dat?

Natuurlijk is er sprake van verdriet, maar ik ervaar ook dat familieleden het juist fijn vinden om over hun dierbare te kunnen vertellen. Tijdens het gesprek halen we samen waardevolle herinneringen op.

“We hebben gehuild en gelachen toen we het door jou geschreven levensverhaal van moeder lazen.”

Het voelt voor mij goed om bij families thuis aan tafel aan te mogen schuiven en ze een luisterend oor te kunnen bieden. Hartverwarmend is het om in een korte tijd rondom een overlijden het vertrouwen te krijgen. Dit zijn elementen, die het vak voor mij bijzonder maken.

Waar voer jij je dienstverlening uit?

Families in de regio’s de Liemers, Achterhoek, het Gelders Eiland, Montferland en Arnhem en omgeving bied ik bij een overlijden mijn ondersteuning aan. De uitvaarten vinden voornamelijk plaats in een ruime straal rondom Zevenaar. In de omgeving staan crematorium Slangenburg in Doetinchem, crematorium Moscowa in Arnhem en crematorium Dieren. Ook kunnen afscheidsplechtigheden plaatsvinden in kerken, zalencentra en andere gelegenheden.
Mijn werkgebied bevindt zich in een ruime straal rondom Zevenaar: o.a. Lobith, Pannerden, Spijk, Babberich, Didam, Beek, Groessen, Loo, Duiven, Westervoort, Angerlo, Giesbeek, Doesburg, Wehl, Doetinchem, Stokkum, Duiven, Westervoort, Arnhem, Dieren, Velp en omgeving).

Stel dat je een keer uitgebreid mag gaan lunchen met een beroemd persoon, wie zou je dan uitnodigen?

Op mijn wensenlijst staat een lezing bij te wonen van Manu Keirse, een bekend persoon in de uitvaartwereld. Hij is klinisch psycholoog en gespecialiseerd in het omgaan met verlies en verdriet; kortom een specialist op het gebied van rouw en rouwverwerking.
Mijn uitnodiging voor de lunch stuur ik dan aan Manu Keirse.

Welk bericht heb je voor Knappers.nl?

Iedereen krijgt vroeg of laat te maken met het verlies van een dierbare. Ik waardeer het, dat er op de website van Knappers.nl aandacht is voor het werk van een ritueelbegeleider, uitvaartspreker en schrijver van levensverhalen.

 

Veel ineens

Vorige week was ik op zoek naar een boek, wat ik uiteraard niet kon vinden. Uitgeleend wellicht, haha, boeken moeten nu eenmaal reizen. Kom ik ineens weer een paar prachtige bundels met verhalen van Simon Carmiggelt tegen. Even later zoek ik hem op Youtube. Heerlijk om naar te luisteren die man. Wat blijkt, dit is het laatste verhaal wat hij “live” voordroeg op Tv.  Als iemand de melancholie uit zijn pen kon toveren, was hij het…  zo mooi. De “Kronkels” van Carmiggelt.