De twee Roosendaalse broers Remko en Bram Willems maakten dit nummer met wat beelden uit Roosendaal.
Als dit geen kneiter van een zomerhit wordt, dan weet ik het niet meer…
wat ik kwijt wil, met je wil delen, of zomaar wil schrijven
De twee Roosendaalse broers Remko en Bram Willems maakten dit nummer met wat beelden uit Roosendaal.
Als dit geen kneiter van een zomerhit wordt, dan weet ik het niet meer…
Deze zomer zag ik hem voor het eerst in onze tuin. Ik moest even Googelen. Als hij wegvliegt zie je fel-oranje vleugels. De Spaanse vlag (Euplagia quadripunctaria), is een fotogenieke vlinder. Hij zit regelmatig in onze tuin op de Hedera te zonnen. De foto heb ik op 12 juli 2026 gemaakt in de achtertuin in Roosendaal.

Hoewel het officieel een nachtvlinder is (familie van de spinneruilen), is deze soort juist overdag actief. Je ziet ze vaak vliegen of zonnen bij warm weer. De voorvleugels hebben een markant, donker groenzwart patroon met crèmekleurige of gelige strepen. Wanneer de vlinder zijn vleugels opent, zie je fel oranjerode achtervleugels met zwarte stippen. Ze waren voorheen zeldzaam maar de laatste jaren zie je ze in het Zuiden van het land steeds vaker.
Hier een filmpje waarop je de oranje achtervleugels ziet:
We zijn wat zolderdozen aan het leegruimen en kwamen ineens dat heerlijke bubbeltjes-plastic tegen. Tja, dan moet dit gewoon even gebeuren hoor.
Onze zolder moest afgelopen maanden worden opgeruimd (leeg) omdat er goed geïsoleerd moest worden. Vier keer met de auto naar de kringloop en vuilstort. Wat oude kasten en provisorische knieschotten werden verwijderd. Daar kwamen we onder een oude schuifdeur deze vies geworden poster tegen. Het was vroeger mijn ouderlijk huis dus als lagere schoolmannetjes leerden mijn broer en ik daar biljarten. Op een klein biljart. We kregen les van pa. Deze versleten poster hing tegen het dak. Uit 1974. Wie kent al deze voetbalhelden nog?

Er zijn inwoners van Roosendaal die zich zorgen maken over hun stad, die meedenken. Zij hebben deze petitie opgesteld:
Wij verzoeken de gemeenteraad van Roosendaal af te zien van de plannen om te groeien naar circa 100.000 inwoners en eerst een referendum te organiseren over deze koers.
Je steunt hen door deze petitie te ondertekenen op
https://roosendaal2040.petities.NL
PS: vergeet s.v.p. niet om via de e-mail die je krijgt je ondertekening te bevestigen ‼️

Hoe is Roosendaal gegroeid de afgelopen 15 jaren en wat verwachten we tot 2040 als we organisch groeien in aantal inwoners? Dit hebben we eens aan ChatGPT gevraagd.
Antwoord:
Hier is een overzicht van hoe Roosendaal zich de afgelopen vijftien jaar heeft ontwikkeld qua inwonertal en wat we kunnen verwachten tot 2040, vooral bij organische groei (dus zonder grote beleidsdoelen of uitzonderlijke bouwimpulsen):
Volgens historische CBS-data is de groei over de afgelopen 15–20 jaar zeer beperkt geweest:
🔹 Rond 2008 had Roosendaal ongeveer 77.277 inwoners.
🔹 Tot en met 2023 fluctuert het inwonertal ongeveer tussen 77.000 en 78.000 inwoners.
🔹 Op 1 januari 2026 wordt een schatting van 78.171 inwoners genoemd.
👉 Conclusie over de laatste 15 jaar: de totale groei is relatief stabiel geweest, met slechts een lichte stijging (en ja en nee schommelingen) rond de 77–78 k regio in 2008–2026 — dus nauwelijks sterke groei.
De belangrijkste drijvers waren migratie: zowel binnenlandse verhuizingen als buitenlandse immigranten hebben recente groei vooral veroorzaakt, terwijl natuurlijke aanwas (geboortes minus sterfgevallen) deels negatief was.
Een regionale prognose gaat uit van een gematigde groei van ongeveer 7 % tussen 2017 en 2040:
Dit betekent gemiddeld een groei van ±0,25 % per jaar, wat neerkomt op rustige, organische groei — vergelijkbaar met historische ontwikkelingen.
Kortom:
Is het nodig dat ons stadsbestuur, ondanks eerdere afzwakkingen toch blijft drammen op groei?
Kijk eens naar deze petitie:
Terwijl we vandaag zagen dat niet overal in Nederland de oudejaarsavond vredig en liefdevol is verlopen, keken we zelf toch naar een prachtig schouwspel. Zelf heb ik nooit vuurwerk afgestoken. Ik keek er altijd naar terwijl anderen dat voor me deden. Zo ook dit jaar. Je ziet De Molen De Hoop in beeld. Hoop en vertrouwen is wat ik iedereen gun!
Dat ik een terugblik op het jaar eigenlijk nooit te vroeg moet schrijven, dat bleek vorig jaar. Op 18 december 2024 schreef ik dit artikeltje: Omkijken, en af en toe even de gordijnen dicht doen. We hadden natuurlijk geen idee wat er een week later zou gebeuren.
Op kerstavond, 24 december 2024 overleed onze zoon Christiaan. Op die normaal zo mooie avond voltrok zich voor ons een ramp. Na de crematie, 3 januari dit jaar dus, schreef ik die ramp van me af. Het moest de ether in. Ik wilde het van me af gooien. Natuurlijk werkt dat zo niet. Toch, elke keer dat je verdriet deelt, zou het wat lichter moeten worden.
Eigenlijk schept ruimte
Ik begon deze tekst met ‘eigenlijk’, en dat woord schept ruimte. En wederom schrijf ik een paar dagen voor dat het kerst is, een artikel. Waarom? Omdat dat mijn traditie is, om in de dagen voor Kerstmis even om te kijken. En de week later een nieuw begin te maken.
De vraag die bleef hangen was zinloos. De waarom-vraag. Elke vraag over de zin van het leven is zinloos. Beroemde filosofen hebben er boeken over vol geschreven. De enige zin die volgens mij het leven heeft is de invulling die jij er zelf aan geeft.
Ondertussen in de tuin
Terwijl ik dit schrijf, kijk ik de tuin in en zie de roodborst rondscharrelen. Van boom naar struik, van struik naar zaadsilo en dan weer voor het raam op de stoel. Hij geeft een show, en zegt ons gedag. Doet ontzettend zijn best om op te vallen.
Ken jij het oude Keltische verhaal van de roodborst?
Er gaat een oud verhaal rond dat als een roodborst je bezoekt, dat het mogelijk een oude geliefde is. Iemand die jou mist, en die jou wil ontmoeten. Die verlangt naar zo een dag, net als jij. Die zegt, ik ben elke dag bij je, en daarom stuurt hij die roodborst bij je langs. Een brenger van troost en hoop. Om je te laten weten, ik ben er, en we zien elkaar. Ooit.

Met dank aan mijn motorvriend en natuurfotograaf Hans Viveen voor de prachtige foto, van een zingende roodborst.