Kijk en zie.
Wees maar stil.
Verander niets.
Jij bent alles wat je wilt.
Er is geen worden.
Naar iets van morgen.
Open jouw ogen.
Kijk naar het heelal.
Voel je oneindig.
Je bent er al.                                     

Voor de “zoeker” is hier genoeg te vinden. Ik hoef dus niet in herhaling te vallen. Tegen de regels van het bloggen in, doe ik dit toch. Alleen bij dit gedicht, dat in januari 2008 uit mijn pen rolde. Inmiddels is het een soort van mantra voor mijzelf. Ik antidateer af en toe, en ach, tijd is betrekkelijk. Bij het lezen van mijn eigen wazige woorden lijkt een moeilijk te doordringen waarheid, mij telkens opnieuw te vinden. Ik ben niet mijn gedachten. Ik ben niet slechts dat poppetje, die staat van zijn, die ik nodig heb om te verschijnen. Alles wat ik zoek, wordt beperkt door mijn denken. En op het moment dat er werd gevonden, bleek het er al lang te zijn. Niets is, wat het lijkt. Veel leesplezier op mijn blog en tot plotseling!