Toen we nog geen wekkers of mobieltjes hadden werden we als mensen gewekt door het licht. Of op het boerenland door de haan. Verder waren er in oude tijden “wakkermakers” die van huis tot huis liepen en de mensen wakker maakten door met lange stokken tegen de ruiten te tikken. Of ze schoten met blaaspijpen ook wel erwten tegen het raam. Je snapt, in de huidige tijd een uitgestorven beroep.

Nu sprak ik laatst met Jean-Marc Bilderbeek van Kaderloos. Jean-Marc is “professioneel veranderaar”. Hij bouwt bruggen tussen mens en veranderingen. Doet dat succesvol en met een aanstekelijk enthousiasme. Het grappige was dat wij elkaar ontmoetten op een gezellig feestje en er een indringend gesprek ontstond. Als zoeker heb ik nogal eens mijn grenzen verlegd in mijn leven. Veranderen is mooi, maar eigenlijk is het volledig jeZelf kunnen zijn natuurlijk het mooist. In veranderen zit “worden” en in verzelven zit “zijn”. Voor mij dan. In het gesprek met Jean-Marc viel mij op hoe moeiteloos hij mensen uit hun comfortzone wist te halen. Ook mij. Door exact de juiste vragen te stellen. Heerlijk als mensen dat durven.

Onderweg naar huis besefte ik dat er een WakkerMaker aan het werk was geweest. En kijkend naar mijn leven, mijn hobby’s en passies besefte ik dat ik zelf al jaren graag de WakkerMaker uit hang. In het zakenleven tijdens het maken van mediaplannen. Als vrijwilliger bij het helpen van jonge mensen met psychische problemen. En als strijder tegen een falende bureaucratische gemeentelijke overheid die bijvoorbeeld de burger belazert met een vaag plan voor een mestfabriek naast onze woonwijk in Roosendaal.

Ineens wist ik het.

Ik studeer gewoon al jaren voor WakkerMaker.
En ik ga er wat mee doen….   Het wordt vervolgd dus. Gewoon hier, online. Ik hou je wakker dus.