Ik wens je niet zo veel, voor 2010. Dat klinkt misschien raar, maar toch is dat wat ik je wens: niet zo veel. We leven in een tijd waarin we steeds meer willen hebben. Deze week stonden er foto’s in de krant van lange rijen bij de vuilstortplaats, waar mensen afscheid nemen van hun “overbodige” spullen, waar nauwelijks iets aan mankeert. Ze moeten eruit, om plaats te maken voor weer andere spulletjes. Hoezo crisis? Nederland heeft weer massaal vuurwerk gekocht en komende nacht wordt er weer voor miljoenen doorheen gejast. Hebben, hebben, en dan verbrassen, dat lijkt de mens gelukkig te maken. Meer, sneller, groter, mooier en duurder. Welvaart is belangrijker geworden dan welzijn. We roepen van niet, maar we doen, van wel. Over welzijn gesproken, laten we wel zijn, ik vertel niks nieuws.
2009 is voor mij en mijn lief een prachtig jaar geweest. Alle mensen om ons heen zijn gezond gebleven. We hebben een wolk van een kleindochter gekregen, die inmiddels al weer 6 maanden oud is. In 2010 gaat Carice lopen en praten, en wordt de lol nog groter. Dus ook dat jaar gaat weer een mooi worden. En verder, wens ik voor mezelf niet zo veel. Want in al het mindere, daar zit het grote geluk. En hoe minder je dat zoekt in alles buiten jezelf, hoe sneller dit geluk jou zal vinden.
Als je weelde deelt met anderen, heb je per persoon minder. Wie geluk deelt met anderen, ziet het groeien, en per persoon meer worden dus. Dus ik wens je voor 2010 niet zo veel. Geef maar eens wat meer weg aan een ander, al is het af en toe een glimlach (zie foto). Kijk elkaar eens wat vaker goed in de ogen. Ogen zijn de spiegels van de ziel; worden mooier als je lacht. Laten we met zijn allen van 2010 een mooi jaar maken. Daartoe wens ik je een goede gezondheid. Verder, wens ik je dus niet zo “veel”. Hartelijke groet, John Knappers, Roosendaal.
Maandelijks archief: december 2009
Mijn mooiste moment van 2009
Mijn (blog-)vriend, oudcollega, zakenrelatie, journalist en knuffelmarketeer (“ik zeg zoch video”) Henk Jan Winkeldermaat van www.punkmedia.nl vroeg aan een aantal relaties (waaronder mij) een paar dagen geleden om twee vragen te beantwoorden. Hij wilde weten wat mijn mooiste moment van 2009 is geweest, en dan zowel zakelijk als privé. In een paar seconden heb ik hem geantwoord, met als bijlage de foto van onze kleindochter. Mijn moment van 2009 was namelijk de geboorte van Carice. Alle zakelijke momenten vielen hierbij in het niet. Voor de nieuwsgierigen, ga naar Punkmedia en lees het zelf. Geweldig idee overigens Henk-Jan, het is genieten van alle bijdragen!
Spiritualiteit, een modewoord?
Voor wie interesse heeft in het zielsleven, wat verder wil kijken dan de materie, is het begrip “spiritualiteit” een vaak voorkomend woord. Meer en meer valt me op dat het gebruikt wordt, te pas en te onpas, op plaatsen waar het volgens mij niet thuis hoort.
Even kijken naar een aantal trefwoorden die je tegenkomt bij vertalingen: geestesleven, geestelijk bestaan, en “leven vanuit de ziel”. Letterlijk kom je bij het woord “ademtocht”.
Spiritualiteit heeft voor de mens centraal gestaan voor het ontwikkelen van alle religies die we kennen in onze wereld. De laatste jaren wordt het woord meer en meer door mensen gebruikt die moeite hebben met begrippen als religie, geen “godsdienst” willen bedrijven, maar wel op zoek zijn naar “iets” om aan de realiteit te ontsnappen. Het zijn vaak mensen, die twijfelen aan God, maar wel geloven in “toeval”. En als we dan doorvragen naar dat toeval, tja?
Dan kom je op allerlei vage krachten, de wereld van de geesten, etc. etc.
Hoewel de new-age beweging sinds de 70-er jaren ongetwijfeld veel moois heeft teweeggebracht, zijn we, als je de trendy bladen erop na leest en dito tv-programma’s bekijkt, aan het zweven geraakt in hoger sferen. Het lijkt wel of we verder van ons Zelf zijn afgeraakt dan ooit tevoren. Het lijkt alsof de spiritueel levende mens, zichzelf aan het kwijtraken is.
Woonkamers worden gedecoreerd met de prachtigste Boeddha beelden, waar men de betekenis niet van begrijpt. De prachtigste verlichtingen versieren de mooiste kerstbomen, maar wie kan je echt nog vertellen waarom?
Spiritualiteit heeft alles te maken met zingeving. Dat hoeft volgens mij niet perse mysterieus te zijn. Voor mij betekent spiritualiteit vooral “naar binnen gaan bij jezelf”. Op zoek gaan naar de antwoorden op je grootste levensvragen. Naar de bron van jouw bestaan. De mens kunnen worden, mogen worden, die je diep van binnen werkelijk bent. Zoals je bedoelt bent door God, of hoe jij die bron ook wilt noemen. Ontdekken wat je, of wie je, in je ware natuur bent.
Voor mij is dat vooral toelaten, dat de werkelijkheid niet te ontkennen is. Dat alles gaat zoals het gaat. Overgave aan grote krachten, erin meegaan, hier en nu, in mijn dagelijkse leven.
Ik dacht dat bovenstaande zin, de afsluiter was, maar, nu ik alles nog eens overlees, hoor ik de “klacht” van mijn verhaal. De klacht is, nu ik alles teruglees, dat onze huidige spiritualiteit te veel tot uiting komt in ons denken, en te weinig in ons doen. ….. Over doen gesproken; ik ga maar eens wat kaarsen aansteken hier, want het wordt donker, en licht, moet er zijn hè.
Helpt kennis onze wereld om zeep?
We leven in een wereld waar kennis telt. Kennis heeft waarde, en waarde koopt macht. We staan dagelijks in contact met alle vormen van media die maar zijn te bedenken. Het geeft velen daardoor de illusie dat alles om ons heen controleerbaar is. Toch, wie goed kijkt, ontdekt dat met al het koppelen van onze verstandelijke vermogens, de wereld er alleen maar slechter van lijkt te worden. Degene die dagelijks het nieuws volgt, kan zien dat het er met ons klimaat, milieu, vrede, armoede, honger en allerlei zaken niet op vooruit gaat. Raar toch? We denken dat we wijzer worden, en handelen dommer. Al met al vertel ik niks nieuws. Kijken we terug in de geschiedenis, dan zien we velen die getracht hebben om hier verandering in te brengen. Helden, die later op brandstapels terechtkwamen en soms nu weer heilig zijn verklaard. Lees ik bovenstaande overpeinzing terug kom ik als vanzelf bij een uitspraak van Einstein: “Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet, dat ik eigenlijk niks weet.” Wij mensen brengen, zonder dat we het in de gaten hebben, zelf, met al onze bedachte toegepaste wijsheden, de wereld waarin we leven om zeep. Want hoe meer we alles proberen te begrijpen, controleren en bedwingen, hoe fouter het lijkt te gaan.
Misschien moeten we gaan beseffen, dat de wereld, zoals we hem zien, een illusie is. Want wij zien slechts het stukje waar we naar kijken, nooit het geheel. Vergelijk het met iemand die naar een enorme wolkenkrabber staat te kijken. Vanaf een kleine afstand kan hij slechts een paar verdiepingen zien, nooit het gehele gebouw. Zo is het ook met onze aarde en ons universum. In ons menselijke denken zijn we te beperkt om werkelijk goed te kunnen zien wat er aan de hand is. Maar toch sleutelen we er als een bezetene aan. Omdat we denken dat we weten hoe het zit, met onze wereld. Of, onze illusie? Misschien wordt het tijd, dat er op onze aarde mensen opstaan, die niet alleen luisteren naar hun hoofd, maar ook naar hun hart. Die beseffen dat de problemen waarin we verkeren, niet met materie te maken hebben, maar juist met hoe we met die materie omgaan. Hoe we scheppen, hoe we leven, hoe we liefhebben. Zoeken naar een oplossende waarheid lukt niet door te “denken in materie”. Want materie heeft grenzen. En grenzen belemmeren ons inzicht. Ons logisch denken speelt zich af in materie, dus daarin is de waarheid niet te vinden. Slechts wanneer je durft te zeggen: “Ik weet het niet”, dan zal de waarheid een kans krijgen ons te vinden. Kennis zal de levensduur van onze wereld niet verlengen, liefde hopelijk wel.
Sint geeft het weg! GRATIS
De rijmende Sint was deze week zo lekker op dreef,
Dat hij ook voor jullie bezoekers een gedichtje schreef.
Want, waarom zou deze oude man zoveel aan een ander schenken,
Zonder even aan jullie, zijn bezoekers, te denken.
Zijn jullie van die ontevreden nukkigen?
Of horen jullie bij de gelukkigen?
Die alles al lijken te bezitten wat hun hartje begeert.
Dan zitten jullie helemaal niet zo verkeerd.
Kijk eens in de ogen van de kinderen, die de pakjes openmaken.
En zie hoe het ontvangen, hun hartjes kan raken.
Hoe lang was hun lijstje van verlangen?
Wat wilde ze eigenlijk echt ontvangen?
Kijk eens in de spiegel, hoe zag jouw lijstje eruit?
Was het lang, of mocht best alles er wel uit?
Hij die niets meer wil hebben, in materie of in macht.
Die mag thuiskomen bij een prachtige kracht.
Daar past geen cadeaupapiertje meer omheen.
Dat maakt alles tot goud, ook al was het van steen.
Dat zou de Sint jou best willen schenken,
Maar dat is iets wat jij zelf moet bedenken.
Het leven te leven, zonder verlangen, zonder ego.
Dat is nergens te koop, als een mooie doos Lego.
Nee, pas wanneer je echt alles aan de ander zou kunnen geven.
Dan komt jouw gewenste cadeau tot leven.
Nu klinkt dit allemaal als wijsheid van een man met een lange baard.
Die samen met zijn knecht, over daken rijdt met een paard.
Maar één ding is zeker, zodra jij in je eigen sprookje gaat geloven.
Dan komt het allemaal als vanzelf naar boven.
Sint en Piet, wensen jullie een glimlach, maar geef hem dan s.v.p meteen weer door!
Knappers.be, voor de Vlaamse (be-)zoekers
Speciaal om de Vlaamse bezoekers een plezier te doen heb ik besloten om de url www.knappers.be vast te leggen en door te linken naar Knappers.nl. Je wordt dan meteen automatisch doorverwezen. Dit is vooral vanuit België wat handiger, omdat men daar natuurlijk nogal eens automatisch Knappers.be intikt. Knappers.nl en Knappers.be willen er nu eenmaal voor zorgen dat iedere zoeker zich wat sneller een vinder mag vinden. Niet alleen in de zoektocht van ons leven, maar ook online. Deze extra domeinnaam leek me een leuke aanzet voor onze zuidelijke (be-)zoekers. En als Brabantse grensbewoner wil ik natuurlijk mijn klein beetje Belgische bloed niet ontkennen. Jeetje, ik zou wensen dat mijn Opoetje dit nog kon lezen, ze zou trots zijn… We gaan vanaf nu proberen grensoverschrijdend te bloggen hoor, haha.
Geniet van de dag mensen, en tot ineens weer! Mercikes en salukes!
