Journalist? Ga eens naar een psychiater!

Dat ik mij ontzettend erger aan een heleboel kortzichtige journalisten met snel scorende domme pennen, zegt natuurlijk veel over mij. Laat ik daar maar meteen mee beginnen.

In het huidige medialandschap is de snelheid van het nieuws belangrijker dan de kwaliteit en het draagvlak. We zien dit aan alle vormen van media. Wanneer er dan weer eens ergens in het land, iemand in opperste verwarring een dramatische misdaad begaat, dan zitten alle media daar boven op. Inclusief de domme kortzichtige journalist die met zijn eigen verhaal alleen maar wil scoren. Je ziet dan koppen als:
“Verwarde mannen zijn levensgevaarlijk”.

In hun betoog daarna wordt dan wel even aangehaald dat de GGZ en onze politiek daarmee te kort schieten, maar wat (bij mij) vooral blijft hangen is de generaliserende en stigmatiserende tekst die men schrijft. Men (de journalist dus) vindt het prima om totaal niet onderbouwd alle verwarde mensen tot gevaarlijke criminelen te bestempelen en legt causale verbanden tussen psychische beperkingen en criminaliteit die er alleen in omgekeerde volgorde zijn.

Daar kan ik me dus kapot aan ergeren.
Maar, journalist, vrees niet.
Ik ben niet in de war.
Op dit moment dan, volgens mijn psychiater.

Misschien wordt het tijd dat al die laffe praatjesmakers die zich schuldig maken aan bovenstaand gedrag vanuit hun behoefte om te scoren eens met een psychiater gaan praten. Of ze zelf niet een beetje in de war zijn….

 

PS: (2-2-15) Na een aantal vragen van lezers de afgelopen dagen, nog even een aanvulling.
Bovenstaande blog heb ik geschreven n.a.v. het opinie-artikel van Francisco van Jole op Joop.nl. Overigens is hij echt niet de enige journalist die dit soort stigmatiserende stukken schrijft, maar toevallig was hij de spreekwoordelijke druppel die mijn verwarde emmer deed overlopen. Ik wacht nu op zijn reactie.

    3 gedachten over “Journalist? Ga eens naar een psychiater!”

    1. ‘Vanwege fraude in de zorg meer huisbezoeken’ waarmee wordt gesuggereerd dat alle zorgontvangers frauderen. Wie zich verder verdiept in de materie leest dat vooral de zorgverleners frauderen en dat die fraude aan het licht is gekomen door zorgontvangers te ondervragen. Dat is ook al zo’n voorbeeld.

      Een mooi voorbeeld van domme journalistiek kwam van Fox News: ‘Verwarde man bedreigd personeel NOS studio met pistool. Het personeel staat in complete verwarring buiten het complex te wachten. Wij proberen de NOS-redactie te bereiken voor commentaar maar niemand neemt de telefoon op.’ Sukkels.

    2. Dank voor je visie op het gebeurde, John! En ik ben het meer dan volmondig met je eens. De belangen van de media-geile (excuses le mot) journalisten lijken meer en meer het zwaarst te wegen bij excessieve situaties. Eerder deze maand heb ik al met een gevoel van plaatsvervangende schaamte moeten constateren dat het gijzelingsdrama gewoon ‘live’ voor mijn pannenkoek werd geserveerd, dat nog in een situatie waarin sprake was van gestoorde terroristen met een vooropgezet plan te moorden.
      Maar deze jongen? Ach, ik heb zo met hem te doen! Onder het dikke hoornen montuur van zijn ietwat te grote bril zag ik een gezicht dat bij wijze van spreke nog maar net van het babyvet af was, met zo’n klein stofbaardje. Misschien komt het ook wel omdat ik al vroeg van mijn oudste zoon hoorde wie het was: een vriend van een gezamenlijke vriend van hem. Naar het schijnt heeft hij in de afgelopen tijd op het persoonlijk vlak veel meegemaakt. Teveel voor deze teruggetrokken jongen om te kunnen incasseren. Wat volgde was een vervormde roep om aandacht.
      Voorheen werden ‘boeven’ op beeld geanonimiseerd, door de beelden te srambelen of door een zwart balkje over de ogen te plaatsen. Maar nee, zo heel direct op het eigen territorium van de journalistiek golden ook de territoriale wetten van diezelfde journalistiek: afslachten dus, die knaap! Zijn tronie op t.v.! Hij wilde immers zendtijd?!
      En zo verandert een jongen met een beloftevolle toekomst nog voor zich binnen een kwartier in een kansloze jongen die zijn toekomst zonet heeft vergooid. Live op t.v. En heel het land keek mee. Hoe deze jongen zodanig naam gemaakt heeft, dat hij onder deze naam waarschijnlijk nooit meer werk vindt. Of überhaupt nog geluk in zijn leven…
      De beveiligingsman, een held, blijft het liefst buiten de pers. Deze dader zal dat nooit meer lukken.
      En ach, ik heb met hem te doen, met de keurige jongen in zijn nette pak en met veel te grote bril, waarmee hij de wereld op zijn manier zag. Misschien zag hij de wereld ook wel in zwart en wit, maar de wereld denkt soms ook wel erg in zwart en wit. Het is aan ons om daar kleur in te brengen..

    3. Ben toch wel benieuwd naar zijn respectabele reactie. Voorlopig heeft hij geen reactie van jou geplaatst op zijn platteforum. Joop.nl en mijn kritische noten wat dit onderwerp betreft geweigerd.

    Laat een reactie achter op Els Rentenaar Reactie annuleren

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *