VerAnderen of VerZelven?

Wat wordt er toch gestreden in de wereld. Ver van ons vandaan, maar ook dichtbij.

Vaak is het meer een strijd voor gelijk dan voor geluk.

Macht, geld, grond, bezit. De mens is blijkbaar altijd bezig om iets van de ander te verkrijgen. En natuurlijk gaat dat niet vanzelf. Kijk naar het dagelijkse journaal. Het meeste nieuws wat er op je af komt, gaat over die strijd.
Nu las ik eens ergens dat onze journalistiek zo in elkaar zit. Dat de mens het liefste leest over ellende en sensatie. Over strijd. En de media spelen daar natuurlijk op in. Waardoor we snel de indruk krijgen dat de wereld slechter zou worden. Terwijl er ook veel liefdevolle dingen gebeuren om ons heen. Mensen zorgen voor elkaar, helpen elkaar. Onvoorwaardelijk.

Die onvoorwaardelijke liefde voor de medemens zou dus gewoon meer in het nieuws moeten komen. Hoe vaker ik bewust om me heen kijk, hoe vaker ik deze liefde zie. Het doet me ook beseffen dat we de wereld niet kunnen veranderen. Dat we “de ander” niet kunnen veranderen. Het moment dat we beseffen dat we allemaal diep van binnen deel uitmaken van iets moois, iets liefdevols, komt het besef dat we zelfs onze ware natuur, ons Zelf niet hoeven te verAnderen. VerAnderen kun je namelijk jeZelf niet. Een mooier woord zou dus eigenlijk zijn: verZelven. Worden wie we eigenlijk diep van binnen zijn. Mocht het zo zijn, dat het leven zin heeft, dat er een opdracht in zit, dan is dat misschien wel de opdracht. Dat we mogen worden wie we zijn. Dat we kunnen verZelven.

P.S.:

Soms moeten gedachten even bezinken voor ze het papier of mijn toetsenbord raken. Dit stukje tekst is gedeeltelijk gebaseerd op een kladnotitie uit mijn dagboekje wat ik bijhield tijdens mijn verblijf in het klooster, begin april.

    Geef een antwoord

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *