Hoe zouden wij dan behandeld willen worden?

Op een uur of 4 vliegen, vechten mensen een gruwelijke oorlog. Het waren altijd beelden van het journaal, van veraf. Nederland leek zich er niet echt zorgen om te maken. Maar nu het voor iedereen letterlijk en figuurlijk dichterbij komt, maken mensen zich wel zorgen. Er komen duizenden vluchtelingen ons land binnen en iedereen heeft daar een andere mening over. Natuurlijk is het een ingewikkelde materie, en daar waar angst een rol speelt, haken politiek en media er op in. De mens verdedigt nu eenmaal eerder zijn eigen vrijheid, dan die van een ander.

Journaalbeelden. Volle treinen, gezinnen in paniek trekken hun kindjes nog net op tijd door een raampje naar binnen. Onwillekeurig moet ik denken aan beelden die ik ken van tv, en verhalen van ouderen. Uit de oorlogsjaren 40-45. Gruwelijk. Geschiedenissen herhalen zich. Volkeren vluchten al duizenden jaren, voor oorlogen en ellende. De mens lijkt niet echt wijzer te worden.

Als ik kijk naar de vluchtende kinderen, verplaats ik mij in de gedachten van die ouders.
Wat als mijn gezin, wat als ik…. Zou ik dan ook….?

Vanavond zag ik een tweet van Gert Brouwer:

image“Over 20 jaar kunnen wij aan deze kant van het hek staan….en hoe willen wij dan behandeld worden?”
(Bron foto: Volkskrant)

De vraag dreunde na….

Als ik binnenkort, bij het uitlaten van de hond, die ene man tegenkom die vorige week ineens tegen me zei dat “ze de grenzen maar moesten sluiten hier”, dan zal ik hem deze vraag van Gert maar eens stellen.

Baat het niet, dan schaadt het niet. Misschien gaat hij er heel even over denken. Hoop ik dan.

    2 gedachten over “Hoe zouden wij dan behandeld willen worden?”

    1. Ik heb altijd gedacht dat we op de wereld waren om elkaar te helpen maar ik ben erachter gekomen dat niet iedereen er zo over denkt.
      Natuurlijk mogen we ook wel aan onszelf denken maar als de nood erg groot wordt voor anderen zouden we in ieder geval bereid moeten zijn ons hart te openen en te helpen.
      En de nood is erg groot nu want ik wil niet zo behandeld worden.

    2. Volhouden, John! Als je één keer per jaar iemand aan het denken kunt krijgen is dat al mooi. Ik weet niet waarom maar velen zien de vluchtelingen als een probleem en niet als slachtoffers van een probleem. Hoevelen houden zich daadwerkelijk bezig met het aanpakken van de oorzaken?

    Geef een antwoord

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *