Hoe sociaal zijn wij?

Op voorhand mijn verontschuldigingen aan al mijn “vrienden op de sociale media”. Wat nu volgt is een algemeen verhaal, en zal wellicht mijn netwerk wat verkleinen. Haha. Wie de schoen past, trekt hem aan.

imageHet zal jullie ook wel eens opvallen hoe oppervlakkig de sociale media zijn. Als ik bijvoorbeeld een opvallende, leuke foto plaats, of opzichtige cartoon, dan regent het likes. En op twitter retweets, of “favorietjes”. Op Facebook, om even appels met appels te vergelijken (zie volgende alinea) heb ik dan zomaar 50 likes of zo, binnen een paar uur. Voorbeelden te over, je zult het vast herkennen.

Wanneer ik echter een blog plaats over iets wezenlijks wat er toe doet… (hoe de gezondheidszorg onder politieke druk, maling lijkt te krijgen aan psychische beperkingen, of hoe de mensheid er voor gezorgd heeft dat er nog maar 3 biljoen bomen op deze wereld staan, in plaats van 6 biljoen….) tja, dan krijg je na een dag een stuk of 2 likes. Mensen kijken, maar lezen niet. Liken soms om elkaar wat veren in de kont te douwen of zo, of… Zouden er een aantal verslaafd zijn aan dat plop-geluidje?

Ik riep laatst op een verjaardag, dat “Facebook voor domme mensen was”, waar ik dan zelf ook toe behoorde uiteraard. Domme uitspraak natuurlijk. Welnu, deze blogpost nuanceert een beetje waar ik toen op doelde. Mensen lezen nauwelijks op de sociale media. Ze kijken, vormen binnen anderhalve seconde hun mening, en hoppa…., ineens zou ik gezegd hebben dat de drol van de koning net zo hard stinkt als de mijne. Terwijl ik dat nooit gezegd heb (behalve hier dan) maar dat net die ene zin uit die enorme tekst van een cabaretier was, en …. daar zijn ze dan mee weg. “John zei dat….”
Een “like” op Facebook wil vaak niet meer zeggen als “ik heb het gezien”. Anders kan ik de likes onder overlijdensberichten niet verklaren.

Waar ik echt simpel van kan worden is hoe “sociaal” mensen zijn op de sociale media, als het gaat om politieke vraagstukken zoals nu het vluchtelingenprobleem in Europa. Als je dan eens, buiten je eigen netwerk de pagina’s van bepaalde nieuwsbronnen bekijkt, en ziet wat een (behoorlijk) aantal Nederlanders daar van vindt, dan zou je bijna denken dat dit soort nieuwsbronnen bestaan bij de gratie van egoïsme, woede en haat.

Ik blijf dan altijd maar hopen dat een deel van de medemensen wat langer nadenkt. Zich ook eens probeert te verplaatsen in die ellende van deze mensen.
Wat zou jij doen, als je leefde in een land zonder toekomst? Nog los van de vraag of daar oorlog heerst of alleen maar economische ellende.
Zou jij niet proberen om jouw kinderen in een beter land een toekomst te geven?

Omdat mensen op Facebook de linkjes nauwelijks tot zich nemen, ga ik zometeen deze hele tekst maar eens op Facebook plaatsen. Niet voor de likes. Maar wel om gewoon om eens te kijken hoeveel sociale mensen er nog zijn.

Zo. Ik moest het even kwijt. Toch heerlijk, zo’n eigen weblog. Je mening lekker uitschrijven binnen een (eigen) kader van andere berichten, waar je zelf achter staat.
En of jij het nu liket, retweet, leest, beantwoordt of wat dan ook… Het maakt niet uit.
Zolang je maar kijkt of je het met jezelf eens bent, met wat je erover denkt.

    2 gedachten over “Hoe sociaal zijn wij?”

    1. Like! 😉
      Ik snap je. Wie leest er nog blogs tegenwoordig? (behalve ik)
      Lezen kost te veel tijd en dus doen foto’s en plaatjes het goed. Wat ik laatst wel merkte was dat een langere tekst onder een Instagram-foto fan weer wel werkt. Al moet je dat waarschijnlijk ook niet te vaak doen 😉

    2. Mooi gezegd John. Precies de reden dat ik niet meer op Facebook te vinden ben, anders dan vanwege werk. Te oppervlakkig. Liever whatsapp contacten met mijn vrienden, dat voelt toch echter en directer.
      En? Hoe deed de tekst het op Facebook?

    Geef een antwoord

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *