Daar sta je dan, met je “Social Media”

De afgelopen tijd is het wat rustiger geweest op mijn blog. In augustus zijn we een paar weken met vakantie geweest. September weer gaan werken, en voor je het weet, als je niet oppast, zit je weer volledig in de waan van de dag. Tijdens een vakantie neem ik me dan allerlei dingen weer voor, het lijkt wel nieuwjaar soms. Eenmaal thuis, tja…

De laatste tijd ben ik wat meer gaan twitteren. Leuk, om snel de informatie op je af te laten komen die ik belangrijk vind. Leuk om allerlei mensen te volgen, over de hele wereld, wat zij vinden, doen, zeggen over de hobby of zaken die mij drijven. Maar ook vermoeiend soms. Nog steeds heb ik met dit soort Social Media een soort van haat-liefde verhouding. Heb hier al eerder over geschreven. Hyves heb ik vorig jaar al volledig afgehaakt. Soort van digitale zelfmoord gepleegd.
Kijk, weet je wat het rare is van die sociale media. Er zit iets dubbels in. Enerzijds weet ik dat er veel mensen eenzaam zijn, contacten zoeken en online denken te vinden, wat ze in “real-life” eigenlijk zoeken. Maar het is een soort van surrogaat wereldje soms.

Voorbeeld:
Jan woont midden in A’dam, in een appartement, ergens 3 hoog.  Heeft 1480 volgers op Twitter, een netwerk van 214 Hyvesvrienden en dan doet hij ook nog wat op Facebook en op Linkedin, voor zijn werk. Enfin, op alle netwerken vertelt hij dat hij op een zaterdag in september gaat verhuizen.
Hij kreeg de mooiste digitale kaarten, tweets met “geluk in je nieuwe huis” en hele leuke berichten op zijn Hyves.
De chauffeur kwam aanrijden met de verhuiswagen. Jan heeft samen met de (betaalde) chauffeur een lange zaterdag lopen zweten om alles verhuisd te krijgen. Zouden zijn vrienden hun Tom-Tom verkeerd hebben ingesteld?

(* O ja. Ik ben niet verhuisd overigens, woon in Brabant, en als we moeten verhuizen, bel ik mijn vrienden. Een van ervan heeft nog een vrachtwagen ook. Ik ben een rijk mens.)

    6 gedachten over “Daar sta je dan, met je “Social Media””

    1. Ja John, zo werkt dat…vrienden!
      Gelukkig heb ik ze nauwelijks….
      Op die manier dan!
      Werk niet te hard hè, je weet immers…..
      Handig hè, die puntje, puntje, puntjes…
      Groet van een mediavriend, hihihi.

    2. Wat wil je hiermee zeggen John? Dat er van de 1480 volgers op Twitter x% aan zijn huis hadden moeten staan? Heb je zijn volglijst goed bekeken? Misschien volgt hij vooral beroepshalve veel mensen.

    3. What a shame. Ik moest ‘m drie keer lezen…..
      Digitale vrienden zijn digitaal. De volgende keer stuur ik een digitale vrachtwagen, inclusief digitale chauffeur en Jan kan mij digitaal betalen. In sociale media vergis ik me niet snel: het zijn “vriendschappen” waar je weinig tot niets aan hebt.

    4. Hi John, zomaar ineens kom ik weer op je site… gaat soms allemaal vanzelf nietwaar? Niet dat ik nu iets zinvols heb te zeggen op je blog (anders dan in afgrijzen roepen “John! twitter jij? Nee toch!)… maar ik dacht je toch even te laten weten dat ik weer eens langs ben geweest en ik mail je wel wanneer ik ga verhuizen, oké?

    5. Leuk om vriend Walter (ook IRL) tegen te komen.

      Social media werkt niet tegen eenzaamheid; integendeel.
      Het kan wel een verslaving worden.

      Voor mij persoonlijk is het een korte aanvulling in een stukje pauze, ergens tussen allerlei werkzaamheden door, zoals een ander een sigaret neemt, misschien…

      Ik vind het leuker dan bv spelletjes op pc. Maar de mensen in mijn leven IRL zullen altijd voorrang hebben!
      En verhuizen, zoals ik vorige jaar deed, ik kan nog altijd kiezen uit wie mee “mag” helpen, omdat er teveel zijn om mee te helpen.

      Maar ook: ik kijk geen TV en dat geeft veel tijd.

      Heb het goed John en geniet van het mooie van jouw mensen dichtbij.

    Geef een antwoord

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *