Ken je dat? Je luistert naar een geweldig nummer van 20 jaar geleden of zo, en realiseert je eigenlijk nu pas echt wat je toen in de tekst zo aansprak. In dit geval heb ik het over het nummer “Who Wants to Live Forever” van Queen. Onze vriend Freddy lijkt te vechten met zijn sterfelijkheid. Dacht ik toen….. 1986; kijk en luister maar even naar http://www.youtube.com/watch?v=pC4ZOxpu2rs

De tekst: There’s no time for us, There’s no place for us, What is this thing that, builds our dreams, Yet slips away from us. Who wants to live forever? Who wants to live forever…..? There’s no chance for us, It’s all decided for us. This world has only one sweet moment, Set aside for us. Who wants to live forever? Who wants to live forever…..? Who dares to love forever. When love must die? But touch my tears with your lips. Touch my world with your fingertips. And we can have forever, And we can love forever. Forever is our today. Who wants to live forever? Who wants to live forever? Forever is our today. Who waits forever anyway?

Nu realiseer ik mij dat de schrijver van dit nummer beseft dat hij puur bewustzijn is. Dat hij in het huidige moment, de eeuwigheid heeft, vandaag. Wie wil er nu voor altijd leven? Dit nummer getuigt voor mij van een klacht tegen het verlangen, naar altijd. En als je dat verlangen loslaat, je overlevert aan het “kosmisch plan”…  Tja, dan schrijf je dit soort nummers als vanzelf misschien?