Overal heb je zo je boodschappers voor. De ene leert je dit, en de ander brengt weer dat op je pad. Ik kom laatst een oude bekende tegen in de stad, we kletsen wat, en hij tipt me om een boek te lezen van Paul Ferrini (Lichtpunten; Op weg naar nergens). Enfin, het was even zoeken om het boek te vinden, maar via via….. ben halverwege, en ik moet zeggen (Pierre, bedankt he!): het is een prachtig boek. Zodra het uit is, ga ik het uitgebreid beschrijven op Knappers.nl. (En Pa, dank voor het halen van het boek he!)
Een paar jaar terug stap ik bij een (inmiddels oud-)collega in de auto, en die draait op dat moment een prachtig nummer van Ben Harper. Dit nummer laat me nooit meer los. Schiet me vaak te binnen, op de meest mooie of juist trieste momenten. Het blijft een geweldig lied, in al zijn kleinheid is het groots van klasse. Typisch, dat je van dingen als goede boeken, goede muziek, bijna altijd kunt onthouden wie je dit heeft gebracht. (Vrieske, thanks mate, die Ben Harper en Jack Johnson zijn koningen!)
Luister hier naar “Waiting on an Angel”.
Ah….Muziek! Een discussie die nooit eindigt, want muziek is persoonsgebonden. Ik voer hier hele discussies met Fransen die in vervoering raken van franse chansons: Brel, Piaff, Fugain en anderen. Ik vind het gevoelloos gekweel en kan er niet naar luisteren. Chansons zijn voor mij gedichten, waarbij de muziek niet past. De muziek moet voor mij dragend/leidend zijn, waarbij het niet noodzakelijk is om naar de teksten te luisteren. Dat heb ik dus ook met Ben Harper en Jack Johnson: pakkende popdeuntjes zonder body, tekstueel flinterdun en ik hoor niet of ze het menen.
Geef mij maar Beth Hart (Soulshine of Leave the light on) en Jamie Lidell (Another Day en Multiply). Maar het kan ook totaal anders bij mij: Foo Fighters (the pretender), of lekker hollands met De Dijk (dit zijn de dagen). Ach….muziek is prachtig en inspirerend. Zo lang iedereen er maar van geniet zal er altijd muziek blijven komen.
Groet,
Bob
Hallo John,
Ik herken ook vaak dat er zo van die dingen op je weg komen (zoals nu bijvoorbeeld met het mooie liedje van Ben Harper 🙂
Wat me elke keer opvalt is dat het altijd vanuit onverwachte hoek komt. Een oude vriend die je plots tegenkomt, een website waar je toevallig op stuit, of soms gewoon een inzicht op een onverwacht moment.
Leuk dat je hier een blogje over schreef. Ik geloof dat veel mensen dit zullen herkennen.
Groetjes,
Christophe