Ken je hem nog? Het zielige stripfiguurtje Calimero….. “Het is niet eerlijk, want zij zijn groot, en ik is klein!” Zoiets riep dit trieste vogeltje volgens mij altijd.
Wat wordt er toch gemopperd en geklaagd om je heen. Ik was laatst op een feest, ontmoet daar een aantal mensen voor het eerst, en wat je meteen opvalt is, dat veel mensen klagen. Ze zeggen er dan nog iets bij als “ik mag niet mopperen, maar….”. Dan hoor je even later, hun verhaal over ziektes, dood en verderf. Velen lijken hun identiteit te ontlenen aan hun ziekte, hun beperkingen, hun “tijdelijk verstoorde levenskracht”. Afhankelijk van de vragen die je hen dan verder stelt, blijkt het helaas zelfs, bij sommigen, zo te zijn, dat zij zonder die “klachten” niet de aandacht kunnen vragen, die ze graag willen hebben. Dit betreft dan klagers, die niet uit hun “slachtofferrol” willen komen. Op het moment, dat je ze een oplossing aanreikt voor hun ellendige situatie, zijn ze zelfs in staat deze zeer vakkundig te ontwijken, en liever te willen praten met iemand die met ze meehuilt.
Mocht je in het dagelijkse leven geconfronteerd worden met een “echte klager”, of ontdekken dat je zelf in zo’n negatieve gedachten-spiraal zit, stel jezelf dan eens de volgende 4 vragen van Byron Katie:
1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer je wanneer je die gedachte hebt?
4. Wie zou je zijn zonder die gedachte?
Laat de ander (of jezelf) rustig antwoorden op deze 4 vragen, en kijk wat er gebeurt.
Eerder heb ik al eens over Byron Katie geschreven op https://www.knappers.nl/?p=57