Aan schrijvers wordt tijdens interviews wel eens gevraagd, waar hun drang tot schrijven vandaan komt. Hierop hoor je dan uiteenlopende antwoorden. Mijzelf heb ik deze vraag ook al eens gesteld en ik kom niet verder dan wat ik eerder op deze blog al eens heb geschreven. Dan kom ik uit op “de voorbereidingen” op mijn boek, en het gegeven dat het schrijven van mijn gedachten helderheid schept voor mijzelf. Tevens besef ik dat gedachten en kennis delen gewoon heerlijk is om te doen. Enfin, ik kan het willen analyseren, maar het is zoals het is.
En jij bent op dit moment toch degene die het leest, en wellicht interessant vindt, anders was je toch al afgehaakt? Grappig eigenlijk, ik heb jou als lezer niet uitgekozen, maar jij mij dus wel. Vraag aan jou: waarom lees jij dit eigenlijk? Ben je nieuwsgierig? Naar iets in het bijzonder? Als je dit leest, wat vind je er dan van?

Het zijn allemaal vragen, waar ik misschien mee moet stoppen. Want, los van de leuke reacties die ik soms krijg, het maakt eigenlijk niks uit. Iemand die een dagboek schrijft, doet dat vooral voor zichzelf. Als niemand het ooit leest, dan lijkt er in de gedachten van de schrijver, toch een lezer te zijn. Is dat dan de schrijver zelf? Of is ie woorden aan het schrijven zoals een ander soms aan het bidden is?
Wat ik mijzelf ook afvraag, is, in hoeverre mijn weblog, en het onderhouden ervan, te maken heeft met mijn ego. Ik weet dat ik net als velen gefopt wordt door mijn ego. Dagelijks. Is deze weblog dan ook de zoveelste valkuil voor mijn ego wat gestreeld moet worden? Hoe dan ook, het is een valkuil waar ik nog niet klaar mee ben. Heb besloten hem dus (nog) niet dicht te gooien, maar er wel af en toe kritisch naar te kijken. Dit is dus zo’n moment. Een weblog willen bijhouden, die ooit begonnen is vanuit mijn interesse voor “advaita”, en dus voor het “non-duale”. Hoe dubbel is dat eigenlijk? Haha. Ik ben er nog niet helemaal uit zoals je ziet. Maar goed, het mag er toch allemaal zo maar zijn, zo ook deze blog dus.
Ik ben mij gewoon een beetje (hardop) aan het afvragen, waar ik met de blog heen wil. In hoeverre wil ik een boodschap uitdragen, en is die boodschap gewenst, welkom, zinvol? Tja, de twijfel van de schrijver.

Heb jij over het voorgaande een oordeel? Reageer dan gerust eens. Los daarvan, weet ik dat ik de enige ben die het antwoord moet geven op de meeste vragen hierboven. In al mijn “schrijverstwijfel”, haha.