Categoriearchief: Teksten van toppers

teksten van anderen, die ik toch graag wil delen

Een wijsheid van Gibran

“Geen mens kan je openbaren dan wat reeds half slapend in de dageraad van je kennis ligt. De leraar die in de schaduw van de tempel wandelt, te midden zijner leerlingen, geeft niet van zijn wijsheid, maar veeleer van zijn geloof en zijn liefde. Zo hij inderdaad wijs is, nodigt hij je niet uit het huis van zijn wijsheid binnen te treden, maar leidt je naar de drempel van je eigen geest.”

Bovenstaande tekst is van Kahlil Gibran. Wil je meer van deze man weten, zoek op deze site, rechts boven op “Gibran” en je vindt meer informatie.

Kahlil Gibran, even tussendoor…

Wanneer je aan het eind komt van datgene, wat je zou moeten weten,
sta je aan het begin van datgene, wat je zou moeten voelen.

Dit is één van de vele wijze spreuken van Kahlil Gibran. Schrijver van onder andere “Spiegels van de ziel”, voor mij het mooiste boek wat in mijn kast staat. Als je rechtsboven, onder het ijsvogeltje (mooiste vogel ter wereld) onder “Search” zijn naam intikt, vind je meerdere links over Kahlil Gibran.

Uitnodiging door Oriah Mountain Dreamer

Hoewel ik als blogger liefst mijn eigen teksten en gedichten publiceer, kan ik het soms niet laten om prachtige teksten van anderen door te geven. Er zijn nu eenmaal mensen die veel mooier kunnen schrijven, haha. Op de mooie weblog http://bodemlozebeeldentuin.blogspot.com/ van een bevriend blogger, Joost, kwam ik deze tekst tegen van Oriah “Mountain Dreamer” (zie bijgaande foto). Ongelooflijk indrukwekkend, uit het hart geschreven………… Wie haar woorden naar binnen laat en probeert te antwoorden, wordt vanzelf warm rond het hart, in deze koude dagen van december:

Het kan me niet schelen hoe jij je brood verdient,
ik wil weten waar je warm voor loopt en
of je durft te dromen van de vervulling van je meest dierbare verlangens.
Het kan me niet schelen hoe oud je bent,
ik wil weten of je het risico durft te lopen uitgelachen te worden,
als je gaat staan voor je idealen, voor de liefde
of voor het avontuur dat je van je leven wilt maken.
Het kan me niet schelen hoe jouw sterren staan,
ik wil weten of je het wezen van je eigen leven leiden kent en
wakker geschud bent door het leven zelf,
of dat je bent verdoofd en afgesloten
uit angst voor nog meer lijden.
Ik wil weten of je de pijn kunt toelaten,
de jouwe en de mijne,
zonder deze te willen verdoezelen, te ontkennen of te koesteren.
Ik wil weten of je blijheid kunt toelaten,
de jouwe en de mijne,
of je kunt dansen, wild en vol overgave
totdat je van top tot teen tintelt van vreugde
zonder jezelf te laten beperken door allerlei waarschuwingen
en zogenaamd realisme.
Het kan me niet schelen of je verhaal waar is,
ik wil weten of je trouw bent aan jezelf,
ook als je een ander moet teleurstellen.
Of je kunt omgaan met beschuldigingen
en je eigen onschuld kunt blijven ervaren.
Of je zonder vertrouwen toch betrouwbaar bent.
Ik wil weten of je oog hebt voor schoonheid,
Zelfs in de grijsheid van alledag.
Of jij jezelf recht van bestaan geeft
louter omdat je leeft.
Ik wil weten of je fouten kunt toegeven
en kunt leven met beperkingen,
de jouwe en de mijne
en nog steeds aan de oever van het meer kunt staan
en volmondig ‘JA’ kunt roepen naar de zilveren maan.
Het kan me niet schelen waar je woont en hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je na een slopende nacht vol verdriet en wanhoop,
toch opstaat om voor de kinderen te zorgen.
Het kan me niet schelen wie je allemaal kent of wat je afkomst is,
ik wil weten of je met mij door het vuur zult gaan en niet terug zult deinzen.
Het kan me niet schelen waar, wat en met wie je gestudeerd hebt,
ik wil weten wat jou innerlijk overeind houdt als alles om je heen wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf,
en je eigen gezelschap waardeert in de eenzame momenten.            

( Bron? Zie http://www.oriahmountaindreamer.com )

Gedicht van Dom Helder Camara weer gevonden!

Omdat ik wat doe met gedichten op internet, kreeg ik begin dit jaar een vraag van mijn oom, of ik hem wilde helpen met het zoeken van de vertaling van een specifiek gedicht van Dom Helder Camara, een Braziliaanse bisschop, strijder tegen onrecht en armoede, die in 1999 is overleden. We hebben toen samen dit gedicht gezocht maar konden het dus via Google niet vinden. Mijn oom bleef het gedicht wat hem als kind zo aansprak, zoeken en heeft een paar dagen terug, via de paters van Mill Hill (vroeger in Roosendaal, nu Oosterbeek) een email gekregen met daarin het zo gezochte gedicht. Via deze paters had hij het gedicht als kind ook ooit gelezen…. Hier het gedicht:

Als ik kon gaf ik een wereldkaart aan ieder kind,
En als het mogelijk was een verlichte wereldbol,
In de hoop de blik van het kind tot een maximum te verruimen,
En hierdoor interesse en liefde te wekken voor alle mensen,
Alle rassen, alle talen, alle religies.

Ome Pierre, dankjewel voor het vinden van dit “kwijtgeraakt gedicht” en inderdaad, het was de moeite van het zoeken waard ! Ik hoop dat dit bericht op mijn site, er voor kan zorgen dat mensen het online voortaan weer kunnen vinden.
Je kunt via volgende linkjes meer over Dom Helder Camara vinden, zie http://www.katholieknieuwsblad.nl/actueel/kn1649a.htm en op http://nl.wikipedia.org/wiki/H%C3%A9lder_C%C3%A2mara

Toon Hermans, viel uit zijn boek…

Vanavond stond ik wat te snuffelen voor onze boekenkast. We hebben de laatste jaren aardig wat juweeltjes op de kop weten te tikken, waaronder weer een paar leuke boeken van Toon Hermans. Weet nog goed dat ik, voor het behalen van mijn Atheneum-diploma, ook een dichtbundel van Toon Hermans op mijn boekenlijst voor Nederlands had gezet, en dat de toenmalige leraar er niet zo blij mee was. “Vind je dat dan literatuur?” was zijn vraag toen. We zijn nu bijna 30 jaar later, ik zou het hem graag nog eens uitleggen, dat Toon Hermans wellicht één van Nederlands meest onderlegde filosofen is geweest, die we ooit gehad hebben. Maar goed, in mijn kast viel mijn oog op een klein boekje van Toon, getiteld “75 woorden en 80 gedachten”. Toen ik het opensloeg, viel er een ansichtkaart uit. Een prachtige kaart, die mijn lief ooit aan mij geschreven heeft in 1990; we kenden elkaar net. De inhoud van de geschreven kant, dat blijft iets tussen haar en mij….. en eindigde met een uitnodiging om in Vlissingen met haar een boulevardje te gaan pakken. Wat we overigens ook hebben gedaan toen. Maar, de bedrukte kant van de kaart, was een afdruk van een mooi gedichtje wat Toon Hermans heeft geschreven.

Toen raakte het mij, omdat ik dacht dat ik het begreep. Het leek zo simpel. Nu raakt het mij, omdat ik het begrijp, want het is echt niet zo simpel dus…..

Geluk

Hij zocht het geluk, het grote “Het”
hij zocht, maar vond het niet
en vele malen stond hij met
een kluitje in het riet.
Hij zocht het geluk in het dal, aan de top
maar werd het zoeken moe
eerst toen hij zei: “ik geef het op”
toen kwam het naar hem toe.
                                             
          Dit gedicht is geschreven door Toon Hermans.  
Voor meer informatie over hem kun je verder kijken op www.toonhermans.nl

Wannes van de Velde… Antwerpen rouwt.

Een paar dagen geleden is de Antwerpse volkszanger, kunstenaar en schrijver Wannes van de Velde, op 71 jarige leeftijd overleden. Op de site van een bevriende blogger kwam ik dit juweeltje (stukje uit een lied) van deze bijzondere mens tegen. Graag wil ik het hier met jullie delen:

In de boeken van de wereld
vind ik niks dat mij verlicht.
’t Is de schuld niet van de schrijvers
het ligt ook niet aan ’t gedicht.
Maar de reden is te vinden
in mijn leven zonder feest,
in mijn hart da’k heb gestoken
in ’t gevang van mijne geest.                          
(door Wannes Van de Velde)

“Ik ken jou (niet)” – Krishnamurti

Op 24 december 2007, deze weblog was nog maar een paar dagen in de lucht, heb ik deze tekst al eens gepubliceerd. Krishnamurti heeft ooit prachtig kunnen verwoorden, waar het bij het hebben van relaties tussen mij en mijn medemens werkelijk om gaat. Door een ervaring deze week moest ik even aan de bijzondere boodschap van deze uitzonderlijk mooie tekst van J. Krishnamurti terugdenken. Ik vond zijn woorden opnieuw weer zo wijs en waar, dat ik besloten heb, de hele tekst nogmaals hier te publiceren dus. Wat mij betreft een juweel, te mooi voor op een tegeltje …… ( Info? Zie www.krishnamurti.nl ).

Ik ken jou (Krishnamurti) 
“Als ik zeg: “Ik ken jou”, bedoel ik dat ik je gisteren kende. Ik ken je nu eigenlijk niet. Het enige wat ik ken, is het beeld dat ik me van je heb gevormd. Dat beeld is opgebouwd uit wat jij, vleiend of beledigend, over mij gezegd hebt, wat jij mij aangedaan hebt – het is opgebouwd uit alle herinneringen die ik van je heb – en jouw beeld van mij is op dezelfde manier opgebouwd; het zijn die beelden die in relatie met elkaar staan en ons verhinderen om in werkelijk contact met elkaar te staan. Twee mensen die lange tijd met elkaar samengeleefd hebben, hebben een beeld van elkaar dat hen verhindert werkelijk met elkaar in relatie te staan.”
Kun je nu leven zonder ook maar een enkel beeld van elkaar te hebben? Absoluut geen beeld. Heb je het ooit geprobeerd? Besef dat zolang die beelden producerende machinerie in werking blijft, zolang iedere belediging of vleierij wordt vastgelegd, daardoor een beeld van de ander wordt opgebouwd, een beeld dat verdeeldheid zaait; dat is een kwestie van logica, van gezond verstand. Is het nu mogelijk zonder ook maar een enkel beeld te leven? Dan zul je ontdekken wat het echt betekent een relatie te hebben, omdat dan je relatie vrij van alle conflict zal zijn. En dat is absoluut noodzakelijk om de beperktheid van het denken te kunnen inzien en om op onderzoek te kunnen gaan naar een holistische manier van leven, die op geen enkele manier versplinterend werkt.      J. Krishnamurti

Carl Gustav Jung wilde ons wakker maken….

Vandaag laat ik jullie graag kennismaken met een mooie overweging van Carl Gustav Jung, de Zwitsers psychiater en psycholoog (1875-1961). Hij was de grondlegger van de analytische psychologie. Jung voelde zich volgens mij, o.a. binnen de Advaita thuis als een vis in het water. Hij schreef ooit de volgende woorden, die voor mij erg goed samenvatten wat de Advaita voor mij als “zoekend mens” betekent:

Je blik zal enkel helder worden
wanneer je in je hart kijkt…
Wie naar buiten kijkt, droomt.
Wie naar binnen kijkt, wordt wakker.

Het lijkt een eenvoudige tekst misschien, maar als je werkelijk kunt doen wat hij hier zegt, zul je ontwaken uit de droom van gedachten, die de illusie van jouw persoonlijkheid vormt. Ga er maar eens rustig voor zitten……. 

Wie heeft dit geschreven?

In zo’n gezellig klein cadeauboekje kwam ik een tijd terug de volgende spreuk tegen. Misschien kan een lezer mij melden wie de schrijver is van deze prachtige constatering, want ik hou er altijd wel van om bij citaten een bron te vermelden. Dus, ken je de schrijver, laat je het even weten dan? Tot die tijd zit ik even hiernaast op die foto dus. De tekst luidt:

EEN WIJS MENS KAN VANAF DE BODEM VAN EEN PUT
MEER ZIEN DAN EEN DWAAS VANAF EEN BERGTOP

Ik wilde hem jullie niet onthouden. Houdoe, John.