Breekbaar

Feesten moeten we. Vieren, dat we leven. Genieten. Verlangen, naar meer. Het wordt ons ingegeven van kinds af aan. Is dat leuk? Of, lijkt dat leuk? Komt het doordat ik ouder wordt? Of doordat de wereld veranderd? Vragen die steeds vaker bij me opkomen. Terwijl de mensen om ons heen alleen maar meer en meer willen, krijg ik steeds meer het besef dat “meer” niet gelukkig maakt. Ik blog er al jaren over.

Nu ik de zinnen wat teruglees, lijkt het misschien in de eerste oogopslag de tekst van iemand die wat aan de depressieve kant met woorden zit te goochelen. Maar, dan moet ik je toch teleurstellen, ehhh…. of juist niet teleurstellen. Ik besef gewoon dat in “verlangen” geen “geluk” huist. Deze 2 woorden hebben hooguit de G gemeenschappelijk. In “verlangen” zit iets van “ver” en “lang”, dat wat we wensen. En “geluk” wijst er op dat het dan wel een beetje moet “lukken” natuurlijk.

Voor wie wil weten hoe ik tegen “geluk” aankijk, tik rechtsboven dit woord GELUK maar eens in. Geluk is voor mij steeds meer “niets nodig te hebben” en dus zonder verlangen te zijn. Want alles wat wij willen hebben, bezitten, is breekbaar.
Misschien dat ik het beter uit kan laten leggen door Sting, met het nummer “Fragile”.

http://www.youtube.com/watch?v=mKq2_Mz6HMA&feature=youtube_gdata_player

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *