Wie zijn de moordenaars?

Soms zet ik een plaatje bij een blogpost. Dit keer niet. Ik heb genoeg plaatjes gezien de afgelopen dagen. Even zonder beelden leek me beter hier.

Miljoenen Nederlanders wisten het afgelopen weken beter dan Louis van Gaal. Kijk je de afgelopen dagen op de sociale media dat ontdek je dat al die Nederlanders ineens oorlogsdeskundigen zijn geworden en het weer beter weten dan onze minister Rutte of Timmermans. Ja, op de sociale media is de dader allang gevonden, zo niet, dan moet hij morgen gevonden worden.
Want anders… Ja, wat dan anders…?
Een derde Wereldoorlog?

Wordt het verdriet van alle betrokken beter van al ons gewijs?
Worden er conflicten opgelost door regeringen de schuld te geven?
Krijgen we onschuldige slachtoffers er morgen mee terug?
Wie waren het, die gedood hebben?
Russen, separatisten, rebellen, terroristen?

Het waren mensen, mensen, ooit of deels, zoals jij en ik. Maar die al jaren zijn opgevoed in een andere omgeving, met andere gedachten. Mensen die hebben leren haten. Die verward zijn geraakt in ideologieën van hun leiders.

Laten we kijken naar onze kinderen. Zij haten niet. Laten we voorkomen dat ze dit leren van ons. Laten we onze kinderen leren hoe ze met anderen kunnen omgaan. Met liefde. En laten wij de politici hun werk doen, daar worden ze voor betaald. Met ons geld, met onze keuzes. Laten we erop vertrouwen dat zij nog weten, hoe ze als kind hebben leren leven. Zonder haat.
Laten we hopen dat zij weten dat conflicten in het hart worden opgelost.

    5 gedachten over “Wie zijn de moordenaars?”

    1. Mooi geschreven John, wat mij betreft iets te gemakkelijk gedacht. Hoe meer ik het nieuws volg en de beelden zie , hoe misselijker ik er van wordt.
      Deze aanslag kan en mag niet ongestraft blijven en dat heb ik het nog niet eens over de manier waar mee ze met de slachtoffers omgaan. Diep…diep…dieptriest

    2. Hoi John, op zich eens met een aantal van je stellingen. Ik zou het wel op een aantal punten willen nuanceren: de vorming van opinies wordt voor het merendeel gevoed door wat er beschikbaar is aan nieuws in de media. Alhoewel de meesten wel weten dat je niet alles klakkeloos kunt geloven wordt toch het eerst afgegaan op de Westerse media. Geldt ook voor mij. Ik denk dat het gros van de burgers ook een onafhankelijk onderzoek wil, ik denk ook dat degenen die desondanks hun oordeel al klaar hebben dat ook het hardst gillen op social media, liefst de hele dag door.

      Wat hier ook meespeelt, ik praat even voor mezelf, is dat ik vind dat de Nederlandse overheid overal probeert diplomatiek uit te komen ondanks dat al diverse malen is gebleken dat dat niet afdoende is. Daarmee wil ik niet zeggen dat er dan maar gelijk een leger op afgestuurd moet worden, maar de maatregelen zijn imo te soft.

      En natuurlijk, het liefst zou je zulke problemen met het hart oplossen. Maar de leiders die er nu zitten, waaronder Poetin en vele anderen die kwaad met kwaad vergelden, zijn nou eenmaal niet met die normen en waarden opgegroeid. Je kunt met hen geen zaken (meer) doen ‘vanuit het hart’.

      Tot slot: dat Poetin invloed heeft op de rebellen staat vast, en dat de rebellen tot op heden elke medewerking blokkeren staat ook vast. Wat mij betreft ligt het voor de hand dat Poetin onder druk wordt gezet, niet door te dreigen met WOIII maar door met de vuist op tafel te slaan en met (veel) hardere sancties te komen, zelfs als we daar zelf in ander (economisch?) opzicht mede de dupe van zijn.

      ‘Foei’ is gewoon niet meer genoeg.

    3. Beste John en Petra,

      Met de meeste punten van B jullie betogen ben ik het eens.

      Maar ik denk dat we allemaal één denkfout maken. Tot ergens afgelopen nacht deed ik dat ook. Die denkfout is dat de invloed die Putin heeft op de rebellen, betekent dat ze doen wat hij zegt. En dat blijkt niet zo te zijn. Tot grote ontsteltenis en onzekerheid van Putin zelf waarschijnlijk nook. Ze luisteren misschien ogenschijnlijk naar hem omdat ze zijn kennis en wapens nodig hebben en voor het oog van de Ukraieners zijn steun, omdat ze anders niet meer zouden zijn dan wat wij de afgelopen dagen hebben gezien: een stelletje dronken, mensonwaardige, egotrippende losers die proberen ergens de baas te kunnen spelen, waar het ze op andere plekken in de vormalige Sovjet Unie niet gelukt is.
      Maar nu blijkt dat ze Putin genaa… eh misbruikt hebben en dat ze hem internationaal gezien voor schut zetten en isoleren van de handelspartners die hij zo hard nodig heeft om zijn vriendjes hun levensstijl te kunnen laten voortzetten. Hij blijkt een pion in het machtspel van een paar door hemzelf zwaar bewapende wilden.
      De lichaamstaal van Putin de afgelopen dagen is die van een schichtig wild dier, verblind door de koplamlampen van de internationale gemeenschap.
      Hij is bang. En daarmee gevaarlijk en onberekenbaar.

      Deze situatie met vlucht MH17 is als de moord op Franz Ferdinand. Hopelijk geen aanleiding voor een Derde Wereldoorlog, maar wel een lont in een kruitvat waar we nog wel enige tijd mee geconfronteerd zullen worden.

    4. Hallo lieverd,

      Heel mooi geschreven maar ik ben het met Petra eens. Ook ik wil liever niet al teveel ellende en problemen tussen landen maar de maatbeker stroomt nu bijna over!!
      In de psychiatrie spreekt men van zachte heelmeesters maken diepe wonden…..en de wond is er nu al…dus…wat nu??

    5. Dag John,

      Is het erg dat ik me geen mening kan vormen over alle waanzin die in “onze” wereld gebeurd?
      Is het erg dat ik gaandeweg het zicht totaal ben kwijtgeraakt en het wel met jou eens kan zijn dat we “allemaal mensen” zijn?
      Is het erg dat ik me een voorstelling “probeer” te maken hoe mensen zover komen door wat voor omstandigheden dan ook die ons hier bespaard blijven?

      Is het erg dat ik toch wil proberen me in het grote geheel te verplaatsen en de verbondenheid te voelen met “ALLE MENSEN”?

      Is het dan goed om toch mijn tranen af en toe te laten stromen en verdriet te voelen om alles wat gebeurd?
      Is het dan goed om toch geluk te voelen om alle mooie en liefdevolle mensen die er zijn?
      Is het dan goed om te proberen positief te blijven en met elkaar te bidden, gedachten en woorden zijn krachten, en die te bundelen met allen die dit nog wel kunnen?

      De verwarring is te groot, maar de vraag wat zou “liefde” doen blijft altijd bestaan, “oplossingen in het hart zoeken”!
      En wie zijn wij (ik) om te oordelen en veroordelen.

      Marion

    Laat een reactie achter op Petra Reactie annuleren

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *