Tagarchief: burgemeester

We plakken Roosjes waar we willen

In Roosendaal wordt de laatste dagen (richting de gemeenteraadsverkiezingen) wild geplakt. Zoals “Loesje” landelijk werkt aan bewustwording rond allerlei items; zo is er in Roosendaal een ROOSJE opgestaan.
#Roosje vind je op FACEBOOK en geeft duidelijk blijk van haar ongenoegen richting de Roosendaalse politiek. Diverse wethouders krijgen ludieke sneren uit de pan en burgemeester Niederer sprak er in BndeStem gisteren al schande van. “Wildplakken is verboden”, volgens ons burgervadertje.

Welnu meneer Niederer. Net als vele Roosendalers vind ik de uitspraken van Roosje over het algemeen prachtig. Dus ik steun haar. En plak Roosjes waar ik wil. Online op uw foto. Op mijn nieuwsblog. Gewoon omdat ik het tijd vind dat u als bestuurder van onze stad eens met trots laat zien dat u aan de kant van de burger staat. Tussen de Roosjes dus. Probeer de kritiek die u krijgt eens om te denken. Want een Roosje mag je niet zo maar dragen.

NEE John, niet doen!

Vorige week moest ik in het stadskantoor van Roosendaal zijn, om een officieel document te bemachtigen. Gelukkig ben ik gastvrij binnengelaten en geholpen door een allervriendelijkste baliemedewerker. Want aan de inzet van de meeste mensen ligt het niet.

Bij binnenkomst viel mijn oog, meteen na de draaideur, op de foto, rechts aan de muur. Het volledige stadsbestuur staat als het ware klaar om je vriendelijk en trots de hand te geven. Ik bekeek de foto. Over het algemeen aardige mensen die hun best doen, een paar prutsers daar gelaten.

En ineens kwamen er allerlei vragen bij me op…

Hoe komt het dan toch dat deze club met veelal wijze mensen hebben gefaald in het tegenhouden van een gigantische mestfabriek die naast onze wijk gebouwd moet gaan worden?

Waarom moeten wij met ruimschoots 2.000 inwoners van het westelijk deel van Roosendaal ZELF naar de rechtbank om de door dit college (rechtse club op de foto) verleende vergunning aan te vechten?

Is het niet belachelijk dat wij als inwoners letterlijk de stront moeten opruimen die dit college veroorzaakt heeft?

Zouden deze mensen zelf ook nog trots zijn als ze het stadskantoor binnen wandelen?

Of maakt het ze inmiddels niets meer uit (?) op het moment dat ze mij semi troostend aankijken en op een badinerende toon zeggen: “John, we hebben er alles aan gedaan”.

Terwijl ik de foto met verwondering, verbazing en diepe treurnis sta te bekijken, kan ik maar een troost vinden. Dat wij burgers er WEL alles aan gedaan hebben. En dat we straks in maart naar de stembus mogen om er voor te zorgen dat deze foto er anders uit gaat zien.

Ik zie links onder de lijsten de lichtknopjes, heb even de neiging om te kijken of ik daarmee de foto’s langzaam kan laten wegzakken. Nee John, NIET DOEN! Ik kwam een document halen, dus laten we dit maar even niet doen. Voor je het weet roept de burgemeester dat ik een “onrechtmatige daad pleeg”, want dat zijn eigenlijk de enige woorden die mij te binnen schieten als ik hem ergens zie verschijnen. In mijn optiek lacht de man erbij. Maar ja, dat kan hij ook uitstekend. Lachen, weglachen van problemen.