Geluk aan het strand

Om het vorige bericht wat te onderbouwen, dat je niet altijd de waarheden moet zoeken in woorden, kijk maar eens rustig naar bijgaande foto van broer en zus. In dit geval overigens mijn neefje Rens en nichtje Geke tijdens een heerlijk dagje aan het strand. Daar hoef je niet zo veel meer bij te schrijven he. Je kunt de foto aanklikken om te vergroten!

Vakantie zit er weer op

Jaja lezers, het was even rustig aan het front. De voltallige redactie van Knappers.nl was met vakantie in de Belgische Ardennen.  We zaten aan het grootste stuwmeer van zuid-Belgie, het “Lac de la Platte Taille”. Dit ligt onder Charleroi aan de Franse grens. Genoten van prachtig weer, wat wandelen met de hond in het bos, vissen aan het meer, wat eten, wat drinken…. Hoe slecht kan een mens het hebben. Heerlijk, even geen dagelijkse verplichtingen. Tijdens de rust van het vissen ontdek je dat je vanzelf minder de gevangene blijft van je eigen gedachtes. Ik besef dat mijn dagelijkse leven een aaneenschakeling is van gebeurtenissen, die gebeuren, zonder dat ik daar heer en meester over ben. Als het mij lukt om mij, vooral bij alles wat ik niet wens, neer te leggen, en te genieten van dat wat mij als plezierig overkomt, dan is alles goed zoals het is. Alle woorden, die ik hier verder over zou kunnen schrijven, zijn wat mij betreft samen te vatten tot een woord: OVERGAVE. Overgave aan dat wat is.
Verder heeft mijn vakantie mij doen beseffen dat ik (soms, afhankelijk van mijn stemming) wat minder alle waarheden in woorden moet zoeken, maar juist er bij vandaan moet zien te blijven. Want is niet de waarheid die wij zoeken, of vinden, of menen te vinden, vele malen groter, diepzinniger en mooier dan welke woorden bij elkaar dan ook.
Tijdens onze vakantie, liepen wij vaak ‘s avonds, in het donker met de hond langs het prachtige meer. Er staan daar geen lantarenpalen, en het enige licht wat je hebt was van sterren en maan. Dan keken we naar de hemel….en bleek dat ik het gedicht hierover al eerder had geschreven. Zie www.knappers.nl/?p=107

Pauze

Soms kan het een paar dagen wat te rustig zijn op mijn weblog. Tja, dan is er blijkbaar niets te zoeken, of valt er even niks te vinden.  Mijn inspiratie om te schrijven gaat, zo is gebleken, ongeveer gelijk op met mijn zoeken, met het vergaren van kennis. Of, soms het wegstrepen van kennis, en kijken wat er over blijft. Als je kennis, alles wat je weet, of denkt te weten, weg streept, blijft bewustzijn over. Daar kun je een heleboel over zeggen. Maar, hoe meer je zegt, hoe minder je bij je “bewuste zijn” komt (of blijft). Dus, beste lezer, als het even een paar dagen rustig is, en ik mijn gedicht “Kijk en zie” bovenaan mijn weblog plaats, dan heb ik op dat moment niet veel te melden. Tenminste, over zaken als “verdriet” en “zorgen” die normaal de emoties aanjagen, kan ik dan weinig schrijven. Hooguit, dat ik mij bevrijd er van voel. Heerlijk. Laat het zonnetje maar schijnen, geniet van de dag, groetjes John.

Emotioneel Volwassen

(Gegevens: 146 blz.  ISBN 978-90-78555-02-5   Vertaald door Rob van Dijk.) In dit boek leest men de voordrachten van Swami Dayananda Saraswati over de groei naar geestelijke, emotionele volwassenheid. Deze groei vindt niet, zoals lichamelijk groei, vanzelf plaats, maar moet bewust op gang gebracht worden. Gebaseerd op Indiase wijsheid, geeft de schrijver op een soms confronterende, maar altijd bijzonder heldere manier inspiratie aan beginners en gevorderden.

Leven is het doel van het leven en leven is groeien, niet alleen fysiek, maar ook emotioneel. Om je leven te beginnen moet je emotioneel een volwassene zijn. Als je emotioneel volwassen bent, verkrijgt je zoeken, je worstelen een richting. Een mens is emotioneel onvolwassen als hij of zij onder invloed staat van voorkeuren en antipathieën, van emotionele impulsen. In het geval van dieren vindt emotionele groei gelijktijdig plaats met de fysieke groei. Er bestaat dus geen emotioneel onvolwassen dier. Dit is echter niet het geval met mensen. Een mens kan fysiek volwassen zijn, maar emotioneel een kind. Het is deze emotionele onvolwassenheid die reacties veroorzaakt zoals verdriet, frustratie, depressie, jaloezie, boosheid, haat, enz. Emotionele onvolwassenheid is een typisch menselijk probleem, juist omdat hij een zelf-bewust wezen is, in staat om keuzes te maken. Hij moet er zelf iets voor doen om over dit probleem heen te groeien.
In dit boek legt Swami Dayananda uit hoe emotionele onvolwassenheid en de daaruit voortkomende problemen een gevolg zijn van het niet aanvaarden van de feiten des levens, hetgeen wordt veroorzaakt door verkeerd begrip. We zien zelden de feiten onder ogen; we zien veelal situaties die geprojecteerd worden door onze geest die beheerst wordt door onze eigen voorkeur en afkeer. Het begrijpen van onze voorkeur en afkeer en in staat zijn om ze te beheersen, is emotionele volwassenheid. We moeten een vermogen ontwikkelen om iedere gebeurtenis op de juiste manier te beheersen, zodat we ons niet zomaar uitleveren aan reacties in de vorm van jaloezie, haat, enz. Dit vermogen is emotionele volwassenheid. We moeten ons bewust zijn van de werkelijkheid van het leven en daarvoor moeten we het karakter van feiten begrijpen. Het is noodzakelijk om te begrijpen wat de aard is van de schepping, van de schepper en van onze relatie met die twee. De mens heeft een vrije wil en daarom een mogelijkheid om te kiezen en te handelen. Dit houdt tevens een verantwoordelijkheid in om op een juiste manier te handelen. Sommige dingen kan men veranderen, andere niet. Men moet dit verschil begrijpen en ervaren om er op de juiste manier mee om te kunnen gaan. Pujya Swami-ji behandelt deze aspecten tot in de details en laat zien hoe we ons kunnen bevrijden van onze voorkeuren en antipathieën, al handelend en reagerend op situaties. Dan wordt het leven een continu proces van leren en groeien, van emotioneel volwassen worden. Iemand die emotioneel volwassen is, is volmaakt als mens, vrij van conflicten, vrij van pijn en schuld. Zo’n mens kan de waarheid begrijpen: het zelf, ‘ik’, is compleet, volmaakt. Emotionele volwassenheid is niet alleen nodig voor het kennen van het zelf, maar ook om gelukkig en succesvol te zijn in het dagelijks leven.
Dit boek is samengesteld uit lezingen die Pujya Swami-ji gaf in Baroda en Ahmedabad, met als onderwerp emotionele volwassenheid. Deze lezingen werden op band opgenomen, uitgeschreven en geredigeerd door onze studenten in Baroda en Ahmedabad. We zijn hen allen dankbaar voor hun toegewijde werk. We hopen dat dit boek een steun zal zijn voor iedereen die zich bewust is van de noodzaak om vrij te zijn van emotionele problemen.
Swami Viditatmananda voor Sri Gangadhareswar Trust

Wie “Emotioneel Volwassen” wil bestellen, zie www.viveki.nl/uitgeverij.htm

Wie heeft dit geschreven?

In zo’n gezellig klein cadeauboekje kwam ik een tijd terug de volgende spreuk tegen. Misschien kan een lezer mij melden wie de schrijver is van deze prachtige constatering, want ik hou er altijd wel van om bij citaten een bron te vermelden. Dus, ken je de schrijver, laat je het even weten dan? Tot die tijd zit ik even hiernaast op die foto dus. De tekst luidt:

EEN WIJS MENS KAN VANAF DE BODEM VAN EEN PUT
MEER ZIEN DAN EEN DWAAS VANAF EEN BERGTOP

Ik wilde hem jullie niet onthouden. Houdoe, John.

Loslaten van vastgeroeste denkwijzes

Op de pagina “over Knappers.nl”, heb ik eerder, o.a. dit geschreven: (…) De “advaita” studie zorgt er vooral voor dat niet alleen mijn kijk op de wereld, het leven, en mijzelf is veranderd, maar vooral dat het punt van waaruit ik waarneem, is verschoven. Ik realiseer me meer en meer, dat ik niet mijn gedachten ben. En dat ik zeker (gelukkig, haha) geen gedachte ben in jouw hoofd. (…) Ik kijk gewoon naar het theater van het leven, met mijn eigen ogen. Voor zover “ik” al die waarnemer ben?  (…)

Momenteel ben ik aan het lezen in “I am” van Nisargadatta.  Het zal je verbazen hoeveel coaches, leraren en trainers hier in Nederland een deel van hun kennis hebben opgedaan in dit boek van Nisargatta. Eerder schreef ik over hem al een stukje op www.knappers.nl/?p=184. Het is genieten van de vraaggesprekken die zijn gevoerd tussen de Maharaj en zijn bezoekers in de 70-er jaren. Wat mij vooral opvalt is dat de gedachte “Ik ben” door hem wordt vastgehouden, aangeraden en uitgelegd op allerlei verschillende manieren, die je uiteindelijk toch naar het zelfde punt brengen. Dat is een inzicht wat juist niet te verkrijgen is door het aanleren van allerlei nieuwe theorieën, maar juist veel eerder te verkrijgen is door het loslaten van je oude vastgeroeste manieren van denken. Wie daar geen moeite voor doet, of wil doen, haakt vanzelf weer af. En dat is prima verder hoor, want dan moet het gewoon zo zijn. Mocht het overigens komende dagen of weken eens wat rustiger zijn op deze blog, schrik niet, dan ben ik waarschijnlijk bezig om al die ouwe vastgeroeste gedachten in de prachtige Roosendaalse Vliet te gooien. Liefst tijdens het vissen dan weer, zie www.knappers.nl/?p=175

Ik wens je een mooi voorjaar, geniet van de zon! Groetjes, John.

Bill Hicks

In een krachtig stuk cabaret van nog geen 3 minuten, waarvan hij er maar 2 vult met tekst, legt de Amerikaanse cabaratier Bill Hicks ons uit wat de zin is van ons menselijke bestaan. Volgens hem is het “just a ride”. Kijk en luister hierEn als je wilt gieren van het lachen, kijk dan ook even naar hoe hij denkt over “marketeers” op dit filmpje. En verder gewoon even zoeken op www.youtube.com op Bill Hicks, de koning in “stand-up-comedy”. Een filosoof die te jong het aardse bestaan heeft verlaten. Meer info over Hicks kun je ook vinden op www.a-dvaita.nl

Jeff Foster

Heel wat teksten, woorden, begrippen in alles wat je leest over Advaita, lijken soms verwarrend. Zelfs paradoxaal. De zoeker, die iets zoekt, wat hij eigenlijk allang heeft. Tja, zo werken onze hersentjes he, we houden ze het liefst maar bezig. Het enige wat onze gedachten kunnen, is verder gaan, stilstaan bij “wat nu is”, dat is het moeilijkste voor onze hersentjes. Alles wat wij willen, verlangen, wensen, lijkt in de toekomst te liggen. Het geluk ligt ergens op ons te wachten. De spreekwoordelijke pot met goud staat ergens onderaan die prachtige regenboog. Terwijl we allemaal wel weten, diep van binnen, dat we niet gelukkig kunnen worden. We kunnen het hooguit zijn. Genieten van die kleuren dus….. Wanneer je zoekt op www.youtube.com en je zoekt op Advaita kom je allerlei sprekers tegen. Sommige wat wazig, anderen zo helder als glas. Zelf heb ik genoten van volgend filmpje van Jeff Foster, wat mij letterlijk inspireerde om dit stukje te schrijven. Als je liever luistert dan leest, ga dan maar eens naar dit filmpje van Jeff Foster. De site van Jeff Foster heet  www.lifewithoutacentre.com  en staat rechts tussen de “Advaita sites”.
Dank voor je inspiratie Joost!

WakkerMaker. Gelooft niet alles wat hij denkt!