Inzicht, en mandala

Over advaita kun je erg veel zeggen, lezen, schrijven en denken. Het lijkt wel of er duizenden woorden nodig zijn om tot “inzicht” te komen. Het besef dat er geen verschil is tussen je eigen bewustzijn en het kosmische bewustzijn, lijkt, hoe paradoxaal dan ook, niet elk moment als vanzelf te komen. Ik lees boeken, praat en email met medeleerlingen en mijn leraar. Eigenlijk zoek ik naar een inzicht wat we als klein kind al hadden, en waar we gedurende de jaren, steeds verder van af zijn geraakt. En heb je eenmaal het inzicht gevonden, lijken de woorden overbodig.

Dit weekend waren we op bezoek bij ons neefje Rens (2) en nichtje Geke (3). Heerlijk hoe die kinderen zorgeloos kunnen zijn, in het nu…. Mijn nichtje was aan het “kralen-strijken” en al kijkend kun je niet anders dan er naast gaan zitten en meedoen. We hebben bijgaande afbeelding (zie foto onder) gemaakt. Een mandala om je gedachten in te laten verdrinken. Het maken van mandala’s en kijken er naar, schijnt je te helpen de rust te vinden, om tot inzicht te komen. Een meditatief ruggesteuntje dus. Wie houdt je tegen, hier de foto. Klik er op om hem te vergroten, en genieten maar, zolang je wilt…..

Geen tijd !??

Vraag eens aan iemand, hoe het met hem of haar is? Als je al hoort dat het goed gaat, dan volgt al ras de aanvulling: “Maar ja, druk, druk…. Ik heb geen tijd!” En als ik dan nadenk over de zoektocht van de mens, waarin hij gehinderd wordt door zijn voortdurende gedachte dat hij afgescheiden is van het grote geheel, van de schepping…. Tja, dan is tijd een grote boosdoener, wellicht een grotere dan ruimte.

De waarheid heeft geen tijd, voor welles of voor nietes. De zoeker heeft geen tijd, hij leeft voort in woorden. Hij ervaart alles in dualiteit. Ervaren speelt zich af in de tijd, ervaren is net als worden. Worden doen we in de loop van de tijd. Echter om te zijn wie wij werkelijk zijn, hebben wij tijd niet nodig. Want zijn, dat doen we NU.

Misschien wordt het tijd, dat we de tijd eens gaan negeren. Nee, beter gezegd, we moeten de tijd leren nemen. Wie geen tijd meer heeft, is volgens mij ver klaar met leven. En leven, doen we NU.

James Blunt, Advaita inspiratie?

“Out of my mind” van James Blunt. Wat een geweldig nummer. Terwijl ik mij al jaren verdiep in de Advaita traditie was het mij eigenlijk nooit zo opgevallen waarom de zanger James Blunt mij zo enorm aansprak. Uiteraard, prachtige muziek, en vooral omdat een paar nummers bij een afscheid van iemand uit onze vriendenkring werden gedraaid, kregen ze steeds meer betekenis. De hele cd “Back to bedlam” is prachtig, je voelt in alles de worsteling met tijd en ruimte.
Het nummer “Tears en rain” raakt mij telkens,
zie http://www.youtube.com/watch?v=5vHhn0qtj2o

Luisterend naar de teksten valt ook “Out of my mind” mij erg op.
Kijk even op http://www.youtube.com/watch?v=xLEBVSimRCA

Als je goed naar de tekst luistert, dan kan het niet anders zijn of de schrijver was bij het maken geïnspireerd door het non-duale…………. Lees maar even mee met het nummer:

 “Out Of My Mind”
Judging by the look on the organ-grinder, He’ll judge me by the fact that my face don’t fit. It’s touching that the monkey sits on my shoulder. He’s waiting for the day when he gets me, But I don’t need no alibi – I’m a puppet on a string. I just need this stage to be seen. We all need a pantomime to remind us what is real. Hold my eye and know what it means. I’m out of my mind. Judging by the look on the organ-grinder, He’ll judge me by the fact that my face don’t fit. It’s touching that the monkey sits on my shoulder. He’s waiting for the day when he gets me, But I won’t be your concubine – I’m a puppet not a whore. I just need this stage to be seen. Will you be a friend of mine to remind me what is real? Hold my heart and see that it bleeds. I’m out of my mind.

Vergeet de spiegel

Als je denkt aan iemand
die altijd de moeilijkste weg kiest
om van A naar B te komen,
en er verschijnt als vanzelf
een glimlach rond je lippen….

Ga dan naar een spiegel,
en lach naar je zelf.
Jij bent A, de spiegel is B.
Vergeet de spiegel,
en lach om je zelf.

Jubileum: 12,5 jaar bij High Profile

Bij het starten van deze weblog had ik mij dus voorgenomen om me niet te gaan bezig houden met allerlei dagelijkse berichten over mijzelf en mijn belevenissen. Ik beweer zelfs ergens op de site iets in de richting van “er zijn al genoeg site waarop je kunt zien hoe vaak mensen hun hond uit laten. Dit doe ik overigens 4 keer..:)…  Maar, deze vrijdag de 1e februari was voor mij een dusdanig bijzondere dag, dat ik op verzoek van mijn collega’s toch besloten heb om mijn “bedank-email” aan hen, op knappers.nl te publiceren. En als je de koptekst van mijn site leest, dan pas het best binnen die laatste woorden toch: “……….en tot die tijd een platform om te filosoferen, over van alles en nog wat.”

De inhoud van mijn bedank-email aan mijn collega’s met een paar sfeerplaatjes:

Lieve collega’s van High Profile, kijkend naar het scherm van mijn splinter-nieuwe leptop, zit ik hier beneden (jawel, dus niet boven op mijn kantoor) aan jullie deze email te schrijven. Lekker wennen aan mijn nieuwe hp-mobile workstation, in mijn geval “hobby-station”. Alles zit er op, maar nu nog even losgekoppeld van het digitale netwerk overigens. Er wordt tzt nog wat gesleuteld aan de router en tot die tijd dus ff computertje testen zonder verbinding met internet. Straks sla ik dit gewoon even op via mijn usb-stick, even de trap op en emailen op de ouwe pc.  Maar, …… ik wil dus, principieel op dit super cadeau, via mijn eerste worddocument jullie allemaal enorm bedanken voor de onvergetelijke dag die jullie mij gisteren hebben bezorgd.  

    
Totaal onverwacht stond die vette limo voor de deur, en onder het genot van geluid en beeld, en een flesje champagne, werden Betty en ik naar Nieuwegein gechauffeurd. Wat een luxe. Daar ben ik door jullie letterlijk en figuurlijk in de watten gelegd. Ik werd bedolven onder cadeaus: variërend van scheerspulletjes tot lep-top. Een toespraak, een prachtig gedicht, de mooiste fotocollages, schijtlollige stropdas, Barry White meezingend op de achtergrond en een paar salesmeiden in hun blote kont (en nu ben ik alle andere leuke dingen gelijk vergeten) wat kan een jubilaris zich nog meer wensen…

 
Ik wil jullie bij deze enorm bedanken voor deze verrassende dag. Geweldig hoe jullie dit alles in elkaar hebben gedraaid, en stil hebben kunnen houden voor de “thuiswerker” die denkt dat ie toch wel alles in de gaten heeft. Haha, mooi niet dus. Als ik de liefdevolle woorden, creaties en cadeaus en aandacht die ik gisteren van jullie kreeg, nu de revue laat passeren, en bij elkaar optel, dan is het eigenlijk helemaal niet moeilijk hoor om het 12eneen1/2jaar vol te houden bij ons prettig gestoorde High Profile. Dit laatste blijkt ook wel uit de geweldig foto’s, thanks Felieke ! 

Speciaal wil ik Os en Kuch bedanken voor dit alles en vooral ook feliciteren omdat zij het toch ook al die tijd met Sjonnie hebben volgehouden, en da’s ook knap toch? 
Alle High Profilers ! Enorm bedankt allemaal, ook van ons Betske.  Groetjes John.

Degene alle 146 feest-foto’s willen bekijken, ga naar  http://www.mijnalbum.nl/Album=OZPRHBVM

Gedicht van Sher

Tijdens mijn surprise-party van afgelopen vrijdag (zie eerdere berichten) bleek dus dat er tussen mijn collega’s van High Profile meerdere dichtkunstenaars zitten. Tussen de vele cadeaus die ik mocht uitpakken, zat het hierbij geplaatste gedicht.


Sher, omdat je dit zo prachtig gedaan hebt, dan ook maar deze foto van je erbij….. En dan nu het gedicht, wat ik uiteraard mocht voorlezen op de muziek van Jan van Veen… (dit gedicht dient voorgelezen te worden à la Jan van Veen’s Candlelight)

Het volgende gedicht heet: Sjonnie

Sjonnie, jij fijne vent, ja jij
Dat je al zo lang bij ons werkt maakt ons verdomd blij
Geen manager maar een inspirator ben jij voor ons allen
En daarom zijn wij allemaal voor jouw charmes gevallen

Sjonnie, twaalf en een half jaar geleden kwam jij binnen
Om met frisse moed aan je nieuwe baan te beginnen
In je foute buschauffeurs pak met plastic stropdas
Op je bovenlip prijkte een scheef getrimde harige vlas

Sjonnie, het verkopen zat jou vanaf je geboorte in de genen
Stimorol, Toyota Corolla’s, stroken of “twee/eenden”
Iedere klant beschouw jij als je beste vrind
Na iedere verkoop ben jij zo blij als een kind

Sjonnie, toen jij de oceaan over wilde vliegen met je lieve meid
Ging het eventjes mis met je gezondheid
Ruim een week lag je in het ziekenhuis met je Robert Klaplong
Waarna jij letterlijk en figuurlijk een toontje lager zong

Sjonnie, ook draaide jij op een gegeven moment door
Je wierp je inboedel de kamer door, van achter naar voor
Rust en regelmaat werden toen de nieuwe woorden
Die we vanaf die tijd regelmatig uit jouw mond hoorden

Sjonnie, met het feesten was het daarna wel gedaan
En voor wat wandelend gezelschap kocht je Sjaan
Ook je eigen hengel neem jij in de hand zo vaak je kan
En Deepak Chopra is jouw held, is voor jou de man

Sjonnie, geïnspireerd door gasten als Roy en Cohen
Pak jij ook graag je gitaar erbij, zo now and then
Tokkel de tokkel, jij tokkelt maar door
En iedereen zit dan met z’n vingers in z’n oor

Sjonnie, we weten allemaal, jij bent gek op negerinnen
Het liefst zou jij er eens eentje willen beminnen
Is het toeval dat jouw “zoon” Josef jouw kleur niet heeft
Of héb je al een hete nacht met een negerin beleeft?

Sjonnie, naast je passie voor verkopen ben je een ware poëet
Op knappers.nl deel jij in je gedichten je lief en je leed
De kermis in je hoofd is dag en nacht open
Je carrousel draait door, ook na een dag verkopen

Sjonnie, je bent nu al een tijdje verkoper van huis uit
Maar toch altijd in ons midden, duidelijk en luid
Met name tijdens de lunch horzel jij iedereen
En je slappe geouwehoer gaat soms door merg en been

Sjonnie, jij bent uitgegroeid tot helpdesk voor het halve bedrijf
De verkoopmeisjes houd je amper van je geile lijf
Ook ben je onze filemaker terriër ten voeten uit
Ieder moment is het spannend of jij op invoerfouten stuit

Sjonnie, we kunnen nog uren doorgaan over jou
Maar we willen weer zuipen, en wel héél gauw
Dus ga nu genieten van de vloeiende dranken
Rest ons nog je voor deze jaren enorm te bedanken

Een dikke zoen van ons allemaal
PS: zet je deze ook op knappers.nl?

(Sher, dank voor dit kunstwerk!)

Kennendheid (Alexander Smit)

“Kennendheid” (Het hoofd helder, het hart mild en de handjes laten wapperen.) Deze week heb ik voor de tweede keer dit heerlijke boek gelezen. Alexander Smit, ooit door Jan Foudraine de ‘Spion van God’ genoemd, woonde en leefde in Amsterdam aan de Prinsengracht. Hij was een leerling van Nisargadatta Maharaj en heeft de Advaita traditie van Nisargadatta op geheel eigen wijze voortgezet. Net als Nisargadatta was Alexander in zijn omgang met ‘leerlingen’ niet gemakkelijk.
Op bijeenkomsten eiste hij volledige aandacht bij wat er zich voltrok en nam geen genoegen met halve of onduidelijke antwoorden op zijn vragen. Alexander hield ervan om af en toe ‘de knuppel in het hoenderhok te gooien’ om vervolgens te zien wat voor effect dit had!  Dit boek is een bloemlezing uit Alexander’s werk.
Het bevat fragmenten uit de nieuwsbrieven van de Advaita Foundation, uit het boekje ‘Bloesems’ dat na zijn overlijden in een beperkte oplage is uitgegeven, en tevens een selectie uit zijn boeken. In dit boek komt Alexander’s compassie, zijn directheid, maar vooral zijn humor duidelijk over in de geselecteerde teksten. 
Voor meer info over dit boek, ga naar www.samarabooks.com, uitgaves van 2003.

WakkerMaker. Gelooft niet alles wat hij denkt!