Leonard Cohen, 1934-2016

Ik ben eigenlijk niet de man om na het overlijden van een topartiest daar een uitgebreid verhaal over te schrijven. Toch wil ik voor Leonard Cohen een uitzondering maken. Vorige week overleed hij op 82-jarige leeftijd. Voor een kort levensverhaal over deze unieke man, verwijs ik je even naar WikiPedia.

img_0608Geboren in Montréal, letteren gestudeerd, poëzie geschreven. En toen hij dit combineerde met zijn liefde voor de gitaar, werd hij vanzelf singer-songwriter. Hij hield van folkmuziek. Ik vermoed dat hij bij het grote publiek bekend is geworden door het nummer Suzanne, in 1967. Zijn unieke monotone, melancholieke stemgeluid heeft mij altijd geraakt. Ik luister graag naar zijn muziek. In de wat zwartere tijden in mijn leven, wist ik altijd zijn CD’s te vinden. Als vanzelf. Zoals mensen zin kunnen hebben in een borrel, zo kon ik zijn muziek draaien. Mijn behoefte aan wat rust in mijn kop het genot verschaffen.

img_0611Zijn dubbel CD “The Essential” heb ik grijs gedraaid. Als ik nu luister naar nummers als Hallelujah, If it Be Your Will, Tower of Song, of In My Secret Life, dan voelt het als thuiskomen, in woorden die mij altijd begrepen hebben. Spiritualiteit, liefde voor Oosterse filosofie en zijn worstelingen met zijn stemming. Alles komt terug in zijn muziek, die mij vanaf ergens begin 90er jaren al in mijn vezels raakte. Zijn grootvader was rabbijn, en Leonard bestuurde verschillende religies. Het verbaasde mij dan ook niet dat hij na veel zoektochten in 1996 werd ingewijd als boeddhistisch monnik.

img_0607In het nummer “Anthem”, vind je de woorden:
“There is a crack in everything. That’s how the light gets in”.

Toen ik dit hoorde besefte ik dat er geen mooiere zin is om de schoonheid van imperfectie te omschrijven. Leonard Cohen was voor mij altijd het wandelende bewijs, dat depressies te overwinnen zijn. Sterker nog: ze kunnen je inzichten verschaffen die toegang geven tot een geluksgevoel, wat je daarna nooit meer kwijt hoeft te raken.

Voor wie (nog) niet zo bekend is met Leonard Cohen, laat ik graag een nummer horen waar ik altijd heel erg stil van wordt: “Alexandra Leaving”.

Natuurlijk is hij vorige week overleden. Maar, misschien hoort iemand volgende week wel, voor het eerst dit nummer. En dan wordt hij voor haar of hem, zo maar ineens opnieuw geboren.

    Een gedachte over “Leonard Cohen, 1934-2016”

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *