Categorie archief: Teksten van toppers

teksten van anderen, die ik toch graag wil delen

“Zijn”, van Anton Heyboer

Anton Heyboer, was een omstreden kunstenaar, door de meeste Nederlanders gekend als de man met zijn vijf vrouwen. Hij noemde zichzelf ‘zenmeester’ en heeft in die hoedanigheid bijzondere uitspraken gedaan die samen met foto’s van zijn leven en werk in dit boek zijn opgenomen.
In zijn boek “De filosofie van een oorspronkelijke geest” staan een aantal bijzondere teksten, schitterend geillustreerd met veel van zijn werk.
Volgend gedicht gaf aan dat Heyboer het non-duale begreep:

Zijn

‘Als je ‘wezenlijk’ bent,
dan voldoe je niet meer aan de regels van het mens-zijn,
want het wezenlijke kan zich niet voortplanten
en valt daardoor al totaal buiten
het meest essentiële van
het mens-zijn.
Want ‘wezenlijk zijn’, is een ‘zijn’
en een ‘zijn’
kan zich niet voortplanten.
Alleen het ‘niet-zijn’ plant zich voort in stuwing
om ooit het ‘zijn’ te bereiken.’

Kahlil Gibran (goed …)

GibranOver Goed en Kwaad uit “De Profeet”  van Kahlil Gibran.

En een van de ouderen uit de stad zei:”Spreek tot ons over Goed en Kwaad”

En hij antwoordde: Ik kan spreken over het goede in jou, maar niet over het kwade.
Want wat is het kwade anders dan het goede dat gekweld wordt door zijn eigen honger en dorst? Waarlijk, als het goede hongerig is, zoekt het voedsel zelfs in donkere grotten, en als het dorstig is drinkt het zelfs van dode wateren.
Je bent goed als je een bent met je zelf.
Maar als je niet een bent met jezelf ben je nog niet kwaad.
Want een verdeeld huis is geen dievennest, het is alleen een verdeeld huis.
En een schip zonder roer kan doelloos tussen de gevaarlijke ijslanden ronddobberen en toch niet zinken naar de bodem.
Je bent goed als je probeert van jezelf te geven. Maar je bent niet kwaad als je voor jezelf winst zoekt. Want als je winst zoekt ben je slechts een wortel die zich vastklampt aan de aarde en van haar borst drinkt.
Bedenk dat de vrucht niet tegen de wortel kan zeggen: “Wees zoals mij, rijp en vol en atijd gevend van zichzelf.” Want voor de vrucht is het geven een noodzaak, net zoals het ontvangen een noodzaak is voor de wortel.
Je bent goed als je compleet wakker bent in je spraak. Maar je bent nog niet kwaad als je slaapt terwijl je tong stamelt zonder doel. En zelfs een stotterende spraak kan een zwakke tong sterker maken. Je bent goed al je stevig naar je doel wandelt.
Maar als je op een been voortstrompelt ben je daarom nog niet slecht.
En zelfs zij die strompelen gaan niet terug. Maar jij die sterk en snel bent, zorg er voor dat je niet voor de lammen loopt, denkend dat je vriendelijk bent.
Je bent goed op duizenden manieren, maar je bent nog niet kwaad als je niet goed bent. Je bent alleen aarzelend, en traag.
Het is jammer dat de racehond de schildpad zijn snelheid niet kan leren.
In je verlangen naar je hoger zelf ligt je goedheid, en dat verlangen ligt in ieder van jullie. Maar in sommigen van jullie is dat verlangen een woeste stroom die met alle macht naar de zee voortraast, en de geheimen van de heuvels en de liederen van de bossen met zich mee draagt. En in anderen is het een zwak stroompje dat zichzelf verliest in bochten en hoeken en aarzelt voor het de kusten bereikt.
Maar laat niet degene die sterk verlangt zeggen tegen degene de weinig verlangt: Waarom ben je zo langzaam en aarzelend?
Want degene die werkelijk goed is vraagt niet aan de naakte: waar zijn je kleren, noch aan de dakloze: wat is er met je huis gebeurd?

Kahlil Gibran (vreugde …)

Vreugde en verdriet: En toen zei een vrouw: “vertel ons over vreugde en verdriet” en hij antwoordde, zeggende: “Je vreugde is je ongemaskerde verdriet”. De bron waaruit je lach opwelt is dezelfde die maar al te vaak gevuld was met je tranen. Hoe kan het ook anders ? Hoe dieper verdriet in je wezen inkerft, hoe meer vreugde je kunt bevatten. Is de drinkbeker die de wijn bevat niet dezelfde beker die in de oven van de pottenbakker gehard is ? En is de luit die de geest tot rust brengt niet hetzelfde hout dat met messen werd uitgehold ? Kijk als je je verheugt diept in je hart en je zult ontdekken dat enkel wat verdriet berokkent, vreugde schenkt. Kijk als je verdriet hebt opnieuw in je hart en je zult zien dat je in werkelijkheid huilt om wat eens je grootste verrukking was”. Sommigen van jullie zeggen: ”vreugde is groter dan verdriet” en anderen: “nee, verdriet is groter”. Maar ík zeg je: “ze zijn onafscheidelijk”. Tezamen komen ze en als de een aanzit aan je tafel, bedenk dan dat de ander ligt te slapen op je bed. Ja, als de schalen van een weegschaal balanceer je tussen je vreugde en je verdriet. Alleen als je leeg bent, ben je in rust en in evenwicht. Als de schatbewaarder je optilt om zijn goud en zijn zilver te wegen, kun je het rijzen en dalen van je vreugde of je verdriet niet vermijden.  Door Kahlil Gibran (uit: De profeet)