Categorie archief: * STOP de MESTFABRIEK in Roosendaal

Waarom ik PvdA Roosendaal ga stemmen?!

Een tijdje geleden maakte ik op sociale media duidelijk kenbaar op welke partij ik de komende gemeenteraardsverkiezingen in Roosendaal zou gaan stemmen: PvdA Roosendaal. Het is best bijzonder om te zien welke reacties je van vrienden en bekenden dan krijgt. De kritische reacties hebben altijd te maken met een afkeuring richting het landelijke beleid. Ik geef toe: landelijk heeft de PvdA de afgelopen jaren flinke verliezen geleden. En niet altijd handige beslissingen genomen. Verklaarbaar soms. Maar, beste mensen; ik woon in ROOSENDAAL!!

En gemeentepolitiek is niet te vergelijken met de landelijke. Door het strijden tegen de Mestfabriek die de gemeente Roosendaal wil toestaan naast onze wijk, heb ik de laatste twee jaren die gemeentepolitiek wat nadrukkelijker gevolgd. Raadsvergaderingen bijgewoond. Met raadsleden en wethouders gesproken. Ontdekt dat er enkele mensen zijn die het puur voor geld of ego doen. Dat er bestuurders zijn die het niet waard zijn om er te mogen zitten. Dat er wethouders zijn die betrokken burgers gewoon geen antwoord geven op vragen inzake gezondheid en milieu.
Maar ook; dat de meerderheid van de bestuurders dit gelukkig doet om onze stad en omliggende dorpen leefbaarder te maken. Sommige doen dat verdienstelijk.

Welnu. Als ik ga stemmen dan doe ik dit op mensen die staan voor hun principes. Op mensen die mensen belangrijker vinden dan status, uiterlijk vertoon en geld. Op kandidaten die niet alleen met hun hoofd maar ook met hun hart denken. Deze mensen heb ik binnen de PvdA gevonden. En leren kennen.

Items die voor mij belangrijk zijn?
– minder bureaucratie
– een rechtvaardige stad, eerlijke kansen voor iedereen
– veilig en betaalbaar wonen
– passie voor groen en milieu
– geen geld verkwisten aan prestige projecten
– lichamelijke en geestelijke gezondheid voor iedereen, zonder bizarre wachtlijsten

Ik zet mij zelf als ambassadeur voor WijZijnMIND in voor die geestelijke gezondheid, en als ik dan kijk naar Roosendaal en mijn bovenstaande wensen voor de toekomst, dan kan ik niets anders doen dan PvdA Roosendaal stemmen. Omdat al deze mensen met dezelfde passie als ik aan de slag zijn, en gaan. Daarom dus.

Succes allemaal. Op naar een nog beter en mooier Roosendaal.
En twijfel je nog? Stem 21 maart dus op lijst 7: PvdA Roosendaal!

We plakken Roosjes waar we willen

In Roosendaal wordt de laatste dagen (richting de gemeenteraadsverkiezingen) wild geplakt. Zoals “Loesje” landelijk werkt aan bewustwording rond allerlei items; zo is er in Roosendaal een ROOSJE opgestaan.
#Roosje vind je op FACEBOOK en geeft duidelijk blijk van haar ongenoegen richting de Roosendaalse politiek. Diverse wethouders krijgen ludieke sneren uit de pan en burgemeester Niederer sprak er in BndeStem gisteren al schande van. “Wildplakken is verboden”, volgens ons burgervadertje.

Welnu meneer Niederer. Net als vele Roosendalers vind ik de uitspraken van Roosje over het algemeen prachtig. Dus ik steun haar. En plak Roosjes waar ik wil. Online op uw foto. Op mijn nieuwsblog. Gewoon omdat ik het tijd vind dat u als bestuurder van onze stad eens met trots laat zien dat u aan de kant van de burger staat. Tussen de Roosjes dus. Probeer de kritiek die u krijgt eens om te denken. Want een Roosje mag je niet zo maar dragen.

De rest rolt wel

2018 is een dag jong; nu kan ik zeggen: Afgelopen maand december bestond mijn blog Knappers.nl 10 jaar. In december 2007 ben ik begonnen met schrijven, aanvankelijk geïnspireerd door de Advaita Vedanta filosofie. Een oude filosofie die mij inzichten heeft gebracht waardoor ik een relaxter leven heb gekregen. Knappers.nl werd een kladblok van mijn leven waarop ik in gesprek kon met mijn zelf. Dingen op een rijtje kon zetten. Van me af kon schrijven. En de lucht in kon gooien. Ik heb liefdevolle artikelen geschreven, maar ook boze columns. Aangeklopt bij de plaatselijke overheid. Bomen kunnen redden en met heel wat “anti stigma” artikelen een paar mensen aantoonbaar gelukkiger kunnen maken. De laatste stappen van zelfacceptatie en ziekte-inzicht zijn feitelijk gezet op deze blog. Het artikel waarmee ik als bipolair uit de kast kwam, lees je hier.

Mijn blog heeft mij de vrijheid van het schrijven gegeven. Ik ben geen journalist, hoef geen enkele hoofdredacteur te plezieren en vooral geen enkele betaler naar de mond te praten. En wat ik zakelijk ook verder doe op het internet, ik ga ook zeker niemand voor geld naar de mond praten. Soms is mijn pen de afgelopen jaren wel eens te scherp geweest. En enkele keren heb ik vast wel eens een ambtenaar hier of daar gekwetst. In mijn strijd voor een gezond en prettig leefklimaat in onze stad Roosendaal, heb ik wel eens laten zien dat rozen prachtig kunnen groeien, maar niet zonder doornen. De mens zal moeten beschermen hetgeen hij liefheeft. Vroeger met een zwaard, later met een pen, en tegenwoordig met een toetsenbord van een iPhone.

De statistieken op Knappers.nl tonen aan dat ik maandelijks gemiddeld 6.000 unieke bezoekers heb weten te bereiken. Daar hebben de laatste jaren veel Roosendalers tussen gezeten, vanwege onze strijd tegen de idiote plannen van de gemeente om naast onze wijk een mestfabriek te bouwen. Het heeft er voor gezorgd dat ik zelfs over de plaatselijke politiek ben gaan schrijven. Mijn ergernissen aan ambtelijke bureaucratie heb ik niet onder stoelen of banken gestoken. Het is een wending op mijn blog geweest die ik niet heb voorzien, maar ach: “de dingen gaan zoals ze gaan.”

Dat de dingen “gaan zoals ze gaan” is misschien wel de grootste wijsheid die ik heb op mogen doen. Dat we in dit leven weinig in de hand hebben. Dat we zoveel mogelijk moeten loslaten.

Dat ga ik in net nieuwe jaar ook doen.

Veel loslaten.

Behalve het stuur van mijn oude BMW. Dat hou ik vast.

En de liefde, die laat ik niet los.

Ik wens iedereen in het nieuwe jaar veel gezondheid en liefde. De rest rolt wel.

Heren wethouders

Afgelopen donderdag was er een unieke vergadering van de gemeenteraad in Roosendaal. Zie vorige artikel. Hierbij besloot de gemeenteraad in meerderheid om net als 2410 inwoners naar de rechtbank te gaan om de plannen voor een mestfabriek tegen te houden. Hoewel Paul Klaver (raadslid voor de PvdA) tijdens een prachtig betoog (en uitstekend initiatief!) besloot dat we dit niet mochten zien als een “motie van wantrouwen” naar het college, kun je natuurlijk stellen dat de besluitvorming van dit college geen schoonheidsprijs verdient.

Tijdens de discussie rond deze mestfabriek heb ik eerder al eens een blog gewijd aan Toine Theunis, wethouder, en lijsttrekker van de Roosendaalse Lijst. Ik kon wel eens boos zijn op Toine, maar moet hem altijd het compliment geven dat hij aanspreekbaar blijft en tijdens een bak koffie of ontmoeting altijd respectvol mensen te woord staat. Het mag gezegd worden Toine. We zijn het niet altijd met elkaar eens maar zouden een gezellig potje kunnen biljarten.

Die andere wethouder, Cees Lok, lijsttrekker van de VVD Roosendaal, is de man die de meeste woede van de Roosendaalse burger naar zich toe trekt. Zeker inzake het dossier mestfabriek. Het zijn niet eens zijn uitspraken of beslissingen zelf, maar het is vooral zijn manier van communiceren. Bij het hapje en drankje na de vergadering besloot ik om hem toch nog eens te vragen waarom hij NOOIT antwoord heeft gegeven op mijn kritische 4 vragen, die je kunt lezen op www.mestfabriek.nl.
Welnu, daar kwam het antwoord: “Je hebt de vragen ook meegenomen in je zienswijze en dan hoef ik daar als wethouder geen antwoord op te geven”. Dat hij ook op andere vragen van mij en burgers weigert antwoorden te geven, dat vergeet hij ambtshalve even.

Meneer Lok is de man die je op straat kunt vragen: “Weet u hoe laat het is?”. Dan loopt hij gewoon door. Of, zijn antwoord zal dan wellicht NEE zijn, maar hij heeft dan niet het weldenkende vermogen in zich om te melden dat hij geen horloge aan heeft. Welnee, in al zijn horkigheid zegt hij gewoon NEE, zonder iets te melden. Deze horkigheid heb ik hem ook ten toon zien spreiden bij de diverse raadsvergaderingen die ik het afgelopen jaar heb bijgewoond.
Hoe correct de vraag van sommige raadsleden ook is, hij is een kunstenaar om met zijn handen in zakken een beetje stom te gaan staan lachen en geen antwoord te geven. Of een antwoord waar niemand iets mee kan. Daarbij achterlatend de indruk dat zijn ego nog groter is dan zijn snor.
Het maakt hem een vervelend arrogant mannetje. Het moet zeer frustrerend zijn voor zijn hardwerkende en sympathieke partijgenoten. Gelukkig sloot Lok het gesprek met mij af, dat hij nooit mijn suggestieve artikelen las, omdat het allemaal duiding gaf aan de manier waarop ik de dingen zag. En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Gelukkig maar.

De meest raadsleden van de gemeente Roosendaal zijn gelukkig respectvolle en geduldige mensen. Mocht meneer Lok de komende periode wethouder blijven in Roosendaal, dan wens ik vooral de rest van gemeenteraad sterkte. Lok zal namelijk niet veranderen.

De paar mensen die ik heb beloofd om er volgend jaar met minder gestrekt been in te gaan tegen dit soort politieke arrogantie. Sorry, maar het is nog geen 2018.

Sorry, voor mijn applaus burgemeester

Gisteravond was er een unieke gemeenteraadsvergadering (laatste van dit jaar) in Roosendaal. Aan bod kwam een goed voorbereide motie van Paul Klaver, raadslid voor de PvdA Roosendaal.

Tijdens zijn betoog (zoals alleen de betere jurist dat kan) legde Paul uit waarom hij het plan opperde om als gemeenteraad naar de rechter te gaan en daar de vergunning die het college eerder aan de mestfabriek heeft verleend, aan te vechten. Een unieke situatie; waarbij natuurlijk iedereen zich afvraagt hoe de rechter dit straks gaat zien.

Hoe dan ook. Als één van de 2410 inwoners van Roosendaal, die samen met de Werkgroep Biomineralen naar de rechter gaat, kan ik dit alleen maar toejuichen. Heb zelfs nog geapplaudisseerd toen de motie werd aangenomen, maar daar was de burgemeester niet blij mee. Tja, wij zijn ook wel eens niet blij met de burgemeester.

Ach, al met al heeft politiek Roosendaal, al is het wat laat, een statement willen maken. Eigenlijk geeft een motie als deze toch aan dat iedereen vindt dat de koers gewijzigd moet worden? Wellicht gaat dit in maart dan gebeuren?

Na afloop heb ik ook de betrokken wethouders nog gesproken. Bij een hapje en een drankje. Met Toine Theunis is het altijd wat makkelijker praten. Met Cees Lok wordt het een stuk moeilijker. Communicatie is nu eenmaal niet echt zijn ding.

Ik heb het plan om beide heren het komend jaar wat minder lastig te vallen in mijn in Roosendaal goed gelezen blogs. De beide coalitie-partijen van wethouders Lok en Theunis hebben in ieder geval de motie gesteund. Daar moet intern een aardig woordje zijn gevallen. Prima.

Als wij bewoners (we zijn met 2410 mensen) volgend jaar de rechtszaak winnen, dan zal daarna het stadsbestuur moeten zorgen dat er geen nieuwe pogingen kunnen komen voor een volgende mestfabriek. Bestemmingsplan aanpassen, hoe ingewikkeld dat ook is bestuurders. Wie zijn billen heeft gebrand, moet op de blaren zitten. Wordt vervolgd.

NEE John, niet doen!

Vorige week moest ik in het stadskantoor van Roosendaal zijn, om een officieel document te bemachtigen. Gelukkig ben ik gastvrij binnengelaten en geholpen door een allervriendelijkste baliemedewerker. Want aan de inzet van de meeste mensen ligt het niet.

Bij binnenkomst viel mijn oog, meteen na de draaideur, op de foto, rechts aan de muur. Het volledige stadsbestuur staat als het ware klaar om je vriendelijk en trots de hand te geven. Ik bekeek de foto. Over het algemeen aardige mensen die hun best doen, een paar prutsers daar gelaten.

En ineens kwamen er allerlei vragen bij me op…

Hoe komt het dan toch dat deze club met veelal wijze mensen hebben gefaald in het tegenhouden van een gigantische mestfabriek die naast onze wijk gebouwd moet gaan worden?

Waarom moeten wij met ruimschoots 2.000 inwoners van het westelijk deel van Roosendaal ZELF naar de rechtbank om de door dit college (rechtse club op de foto) verleende vergunning aan te vechten?

Is het niet belachelijk dat wij als inwoners letterlijk de stront moeten opruimen die dit college veroorzaakt heeft?

Zouden deze mensen zelf ook nog trots zijn als ze het stadskantoor binnen wandelen?

Of maakt het ze inmiddels niets meer uit (?) op het moment dat ze mij semi troostend aankijken en op een badinerende toon zeggen: “John, we hebben er alles aan gedaan”.

Terwijl ik de foto met verwondering, verbazing en diepe treurnis sta te bekijken, kan ik maar een troost vinden. Dat wij burgers er WEL alles aan gedaan hebben. En dat we straks in maart naar de stembus mogen om er voor te zorgen dat deze foto er anders uit gaat zien.

Ik zie links onder de lijsten de lichtknopjes, heb even de neiging om te kijken of ik daarmee de foto’s langzaam kan laten wegzakken. Nee John, NIET DOEN! Ik kwam een document halen, dus laten we dit maar even niet doen. Voor je het weet roept de burgemeester dat ik een “onrechtmatige daad pleeg”, want dat zijn eigenlijk de enige woorden die mij te binnen schieten als ik hem ergens zie verschijnen. In mijn optiek lacht de man erbij. Maar ja, dat kan hij ook uitstekend. Lachen, weglachen van problemen.

Weet waarop je stemt in Roosendaal.

Ben jij tegen de mestfabriek in Roosendaal en wil je straks gaan stemmen in maart? Knappers.nl heeft even de partijen op een rijtje gezet. Links de partijen die echt iets proberen te doen tegen de komst van deze fabriek naast onze woonwijk. Rechts de partijen die het ons burgers laten uitvechten bij de rechter. Zo rolt dat in de politiek dus. Dat u het even weet.

Knappers.nl is supporter van de Werkgroep Biomineralen. Schrijft bovenstaande dus op persoonlijke titel.

Roosendaal. Waar inwoners zelf hun shit moeten opruimen.

Roosendaal. Is dat de stad waar het straks stinkt naar stront?
Nee, Roosendaal. Dat is de stad waar het overgrote deel van de bevolking geen MESTFABRIEK naast een woonwijk wil. De stad waar in februari de bijna voltallige gemeenteraad een motie aannam om deze mestfabriek tegen te houden. De stad waar twee wethouders en wat verwarde ambtenaren er belang bij lijken te hebben dat die smerige mestfabriek er toch komt. Waar ze net zo lang geld uitgeven om te onderzoeken dat hij toch niet zo ongezond is. Zodat hij er kan komen. Omdat ze nu eenmaal bij het maken van bestemmingsplannen hebben zitten slapen met zijn allen.

Roosendaal, de stad waar de burgemeester het weigeren van de vergunning een “onrechtmatige daad” noemt. Wellicht vindt hij het blootstellen van duizenden inwoners aan allerlei smerige lucht een “rechtmatige daad”?

Roosendaal. De stad waar blijkbaar twee wethouders de dienst uitmaken. Waar de gemeenteraad blijkbaar geen drol te vertellen heeft.

Roosendaal. De stad waar het hard nodig is dat er verkiezingen komen. Zodat we wellicht bestuurders krijgen die er niet zitten voor hun eigen ego of portemonnee maar die er alles aan doen om de belangen van de inwoners te behartigen.

Roosendaal, de stad waar alles kan. Waar (zoals het er nu uitziet) burgers verenigd in en rondom een Werkgroep Biomineralen zelf naar de rechter zullen moeten. Om de puinhoop die de bestuurders achter laten, hopelijk nog op te kunnen ruimen. Zodat we wellicht gezond kunnen blijven wonen.

Roosendaal, de stad waar u als inwoner zelf de problemen moet oplossen. Omdat uw gemeente het niet doet.

Roosendaal…. Mijn Roosendaal. Wanneer ruikt het er weer naar rozen?

O ja. Tegen de tijd dat de verkiezingen er aan komen, zal ik als “boze burger” (want zo noemt het college van B en W mij graag) jullie lezers een lijstje geven. Dan maken we rond deze MESTFABRIEK-soap even een rijtje met politieke partijen, en duiden we precies wat ze voor en tegen de mestfabriek hebben gedaan. Dan kijk ik even verder dan de “bühne”. Dan kun je lezen wie er opkwamen voor bewoners, en wie ons in de stront hebben laten zakken. Wordt vervolgd.

Waarom ook al weer geen MESTFABRIEK?

 

Enquête voor de Roosendalers

Gaat het college van B en W in Roosendaal eind deze maand de vergunning aan de mestfabriek verlenen? En dat zonder overleg met de gemeenteraad?
Wat denk jij?

A. Nee. Zo arrogant zijn ze niet? Er ligt immers een motie.
B. Ja, zo dom zijn ze?
C. Ze zoeken het maar uit, ze doen toch wat ze willen?
D. Anders….

Wil jij reageren via FACEBOOK? Via mijn eigen pagina op Facebook vind je dezelfde ENQUÊTE met inmiddels, vandaag woensdag 11 oktober, al meer dan 50 reacties!