Categorie archief: * STOP de MESTFABRIEK in Roosendaal

Speelt SUEZ een smerig spel?

Tja, ik had mij voorgenomen eerder dit jaar, om me niet meer zoveel te bemoeien met die smerige mestfabriek plannen in Roosendaal. SUEZ lijkt een log apparaat waar niet tegen te vechten valt. De rechter in Breda besloot eerder dit jaar dat de mestfabriek er mag komen. Die had lak aan de 2410 ondertekende bezwaarschriften die werden ingediend namens de Werkgroep Biomineralen. Het Roosendaals stadsbestuur neemt inmiddels wel het standpunt in dat ze de biomineralenfabriek ook niet willen, maar in feite zijn het een handje vol mensen die nu naar de volgende rechter in de raad van State in Den Haag moeten om dit oorspronkelijke plan tegen te houden.

Tussendoor kwam SUEZ nog even met het smerige plan voor een PYROLYSE fabriek erbij (plastic verwerking) maar die keutel hebben ze ingetrokken.

Deze zomer, in juni, heb ik via twitter, via mail en via persoonlijke gesprekken met diverse marketing dames van SUEZ Nederland, Sita Arnhem contact gehad. Met telkens mijn vraag: Waarom geven jullie burgers wel antwoord op vragen over “fout rijgedrag van chauffeurs” maar niet over jullie “non communicatie met burgers”.
Feitelijk verwijt ik SUEZ hetzelfde laakbaar gedrag als wethouder Lok in Roosendaal. Die geen antwoord geeft. Of Toine Theunis, die altijd boos wordt als je hem kritische vragen gaat stellen en jou neer gaat zetten “als laffe burger die maar wat roept vanachter de schutting, zonder verantwoording te nemen”.

Welnu, even een stukje verantwoording mannen.

Omdat ik vanaf juni genegeerd werd door SUEZ ben ik in augustus gaan bellen met deze O zo fijn communicerende afval verwerkers. Eerst in Parijs, iemand op topniveau te spreken kunnen krijgen. Gezellig mijn Frans weer even ophalen. Hij schaamt zich voor het gedrag wat SUEZ ten toon spreidt in Nederland. Overigens, in Frankrijk is het beleid misschien wel groffer, maar door de man kreeg ik wel de juiste contactlijnen. Daarna belde ik op 3 oktober j.l. met SUEZ in Arnhem. Na wat telefoonspelletjes kreeg ik uiteindelijk iemand aan de lijn, die wat te melden had bij SUEZ. Enfin, aardige dame, verontschuldigde zich telkens voor maanden geen antwoord. Maar, omdat ik kritische vragen bleef stellen en ze duidelijk na 20 minuten van me af wilde, dacht ze, ik geef die jongen uit Roosendaal een troostend antwoord.
“Meneer Knappers, we komen binnen nu en een maand met een verklaring naar alle stakeholders.” Het zou een duidelijke andere route gaan geven, zoveel werd mij nog wel duidelijk. Maar verder merkte ik de ongemakkelijkheid en de spijt van haar woorden.

SUEZ belazert ons al jaren hier, een koekje van eigen deeg zou geen kwaad kunnen.

Michael Yap, PvdA Roosendaal

Op dat moment heb ik besloten deze info te delen met enkele belanghebbenden en met 1 raadslid in Roosendaal. Een PvdA man, jurist, en die mijns inziens handig genoeg was iets met deze info te doen. Michael Yap was, na mijn verhaal, net als ik overtuigd dat er een nieuwe fabriek of andere fabriek gepland zou kunnen worden. Dat wij als Roosendaal moesten zorgen dat er GEEN mestfabriek komt. Of het proces nu linksom of rechtsom draait en op wiens grond die dan ook komt.

Alle puzzelstukjes bij elkaar genomen, ontstond via Michael en samenwerkers de juiste aansporing die heeft geleid tot een actie van de verantwoordelijken binnen de gemeente. Zo ontstond bij de gemeente als uiteindelijk resultaat het VOORBEREIDINGSBESLUIT.

Ik ben trots op het simpele feit dat er in deze stad politici zijn die signalen en acties van verontruste burgers WEL serieus nemen. Als je met een burgemeester zit, die niet met jou als burger wil praten, wethouders die zichzelf te arrogant vinden om fatsoenlijk antwoord te geven (Lok) of botte horkige antwoorden als ze geen gelijk krijgen (Theunis) dan moet je wat als burger.

Ik ben blij dat ik mij de laatste verkiezingen heb ingezet voor de PvdA Roosendaal en op de juiste man heb gestemd!

Nu maar hopen dat dit college eerlijker en oprechter gaat communiceren. Duidelijk gaat laten zien dat belangen als gezondheid van inwoners zwaarder wegen dan de euro’s van SUEZ.

 

Werkgroep Biomineralen vecht door tegen mestfabriek Roosendaal

Knappers.nl steunt al jaren de Werkgroep Biomineralen in Roosendaal. Eerder deze maand heeft deze bekend gemaakt het protest tegen de komst van een mestfabriek naast onze woonwijk in Roosendaal door te zetten.

 

De volgende tekst is met toestemming overgenomen. Bron: Werkgroep Biomineralen.

 

“Naar de Raad van State:  We weten het, het duurde lang voor de uiteindelijk beslissing viel.
De afweging die vooral gemaakt moest worden was wat het meest effectieve zou zijn, mede gezien in de tijd. Een rol daarbij speelt het feit dat de mestfabriek nog steeds niet beschikt over een Natuurbeschermingswetvergunning, wat betekent dat men weliswaar mag gaan bouwen, maar dat men de mestfabriek niet in gebruik mag nemen.
Een andere overweging is dat hoewel de Raad van State wellicht zal bepalen dat de door de Werkgroep ingediende bezwaren gegrond zijn, dat nog niet betekent dat de rechtsgevolgen van de uitspraak van de rechtbank teniet worden gedaan en de verleende vergunning vernietigd zal worden verklaard.
Kortom er viel nogal wat te overdenken.
Door meer dan de helft van de door de Werkgroep ingebrachte en onderbouwde bezwaren niet te behandelen, laat staan te weerleggen, had de rechtbank de Werkgroep in feite meer dan voldoende redenen gegeven om in hoger beroep te gaan bij de Raad van State.
Over de 2410 handtekeningen van de bedrijven en bewoners zweeg de rechtbank in alle talen; blijkbaar een verzoek tot een luisterend oor was voor deze belanghebbenden bij de rechtbank aan het verkeerde adres gericht

Een uitspraak die overigens in haar beredenering een merkwaardig facet bevat.
De rechtbank redeneert dat het al of niet verlenen van een vergunning voornamelijk bepaald wordt door:
– de wetgeving;
– de door het bevoegd gezag opgestelde vergunningvoorschriften.
Naar de mening van rechtbank is het daarbij kennelijk niet van belang of ingediende rapporten en dergelijke correct, consistent en in overeenstemming met de waarheid zijn. Van belang is volgens de rechtbank vooral dat die rapporten geen zaken vermelden die in strijd zijn of kunnen zijn met de wetgeving en de vergunningvoorschriften. De rechtbank vertrouwt er zo te lezen op dat dat het geval is bij de rapporten die door de mestfabriek aangeleverd werden aan het college van b &w van Roosendaal.
Dat eisende partijen aantonen dat dat college o.a. een haast rechtstreeks zakelijk belang heeft bij de realisatie van de mestfabriek en door de mestfabriek aangeleverde rapporten niet deugen en er dus niet voldaan zal kunnen worden aan de wettelijke voorschriften, is in de redeneertrant van de rechtbank niet relevant, want mocht het in de praktijk blijken dat niet voldaan kan worden aan wetgeving en vergunningvoorschriften, dan kan men immers te allen tijde een beroep doen op het handhavingtraject.
Het door de Werkgroep in haar beroepschrift aangedragene en aangetoonde wordt o.a. ondersteund door de resultaten van een onderzoek uitgevoerd door de Wageningse universiteit vervat in het rapport -Evaluatie geurverwijdering door luchtwassystemen bij stallen-, maart 2018, .Melse et al , waarin onomwonden wordt aangetoond dat de effecten van gaswassersystemen veel en veel te hoog zijn ingeschat. Een gegeven waar de rechtbank kennelijk niet van op de hoogte was/is. ( Zie ook artikelen in BNdeStem d.d. 06-07-2018)

Hier willen we het even bij laten.
Op 8 juli heeft de Werkgroep de voorzitter van de Raad van State kenbaar gemaakt dat zij in hoger beroep gaat tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland- West-Brabant.
Vermelden we nog dat ook Stichting Sirene en Mevr. Van de Bouwhuijsen –Kortman, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur dhr. B.Klijs, hoger beroep zullen instellen.

Wij houden u over de voortgang op de hoogte.” 

Waarom ik PvdA Roosendaal ga stemmen?!

Een tijdje geleden maakte ik op sociale media duidelijk kenbaar op welke partij ik de komende gemeenteraardsverkiezingen in Roosendaal zou gaan stemmen: PvdA Roosendaal. Het is best bijzonder om te zien welke reacties je van vrienden en bekenden dan krijgt. De kritische reacties hebben altijd te maken met een afkeuring richting het landelijke beleid. Ik geef toe: landelijk heeft de PvdA de afgelopen jaren flinke verliezen geleden. En niet altijd handige beslissingen genomen. Verklaarbaar soms. Maar, beste mensen; ik woon in ROOSENDAAL!!

En gemeentepolitiek is niet te vergelijken met de landelijke. Door het strijden tegen de Mestfabriek die de gemeente Roosendaal wil toestaan naast onze wijk, heb ik de laatste twee jaren die gemeentepolitiek wat nadrukkelijker gevolgd. Raadsvergaderingen bijgewoond. Met raadsleden en wethouders gesproken. Ontdekt dat er enkele mensen zijn die het puur voor geld of ego doen. Dat er bestuurders zijn die het niet waard zijn om er te mogen zitten. Dat er wethouders zijn die betrokken burgers gewoon geen antwoord geven op vragen inzake gezondheid en milieu.
Maar ook; dat de meerderheid van de bestuurders dit gelukkig doet om onze stad en omliggende dorpen leefbaarder te maken. Sommige doen dat verdienstelijk.

Welnu. Als ik ga stemmen dan doe ik dit op mensen die staan voor hun principes. Op mensen die mensen belangrijker vinden dan status, uiterlijk vertoon en geld. Op kandidaten die niet alleen met hun hoofd maar ook met hun hart denken. Deze mensen heb ik binnen de PvdA gevonden. En leren kennen.

Items die voor mij belangrijk zijn?
– minder bureaucratie
– een rechtvaardige stad, eerlijke kansen voor iedereen
– veilig en betaalbaar wonen
– passie voor groen en milieu
– geen geld verkwisten aan prestige projecten
– lichamelijke en geestelijke gezondheid voor iedereen, zonder bizarre wachtlijsten

Ik zet mij zelf als ambassadeur voor WijZijnMIND in voor die geestelijke gezondheid, en als ik dan kijk naar Roosendaal en mijn bovenstaande wensen voor de toekomst, dan kan ik niets anders doen dan PvdA Roosendaal stemmen. Omdat al deze mensen met dezelfde passie als ik aan de slag zijn, en gaan. Daarom dus.

Succes allemaal. Op naar een nog beter en mooier Roosendaal.
En twijfel je nog? Stem 21 maart dus op lijst 7: PvdA Roosendaal!

We plakken Roosjes waar we willen

In Roosendaal wordt de laatste dagen (richting de gemeenteraadsverkiezingen) wild geplakt. Zoals “Loesje” landelijk werkt aan bewustwording rond allerlei items; zo is er in Roosendaal een ROOSJE opgestaan.
#Roosje vind je op FACEBOOK en geeft duidelijk blijk van haar ongenoegen richting de Roosendaalse politiek. Diverse wethouders krijgen ludieke sneren uit de pan en burgemeester Niederer sprak er in BndeStem gisteren al schande van. “Wildplakken is verboden”, volgens ons burgervadertje.

Welnu meneer Niederer. Net als vele Roosendalers vind ik de uitspraken van Roosje over het algemeen prachtig. Dus ik steun haar. En plak Roosjes waar ik wil. Online op uw foto. Op mijn nieuwsblog. Gewoon omdat ik het tijd vind dat u als bestuurder van onze stad eens met trots laat zien dat u aan de kant van de burger staat. Tussen de Roosjes dus. Probeer de kritiek die u krijgt eens om te denken. Want een Roosje mag je niet zo maar dragen.

De rest rolt wel

2018 is een dag jong; nu kan ik zeggen: Afgelopen maand december bestond mijn blog Knappers.nl 10 jaar. In december 2007 ben ik begonnen met schrijven, aanvankelijk geïnspireerd door de Advaita Vedanta filosofie. Een oude filosofie die mij inzichten heeft gebracht waardoor ik een relaxter leven heb gekregen. Knappers.nl werd een kladblok van mijn leven waarop ik in gesprek kon met mijn zelf. Dingen op een rijtje kon zetten. Van me af kon schrijven. En de lucht in kon gooien. Ik heb liefdevolle artikelen geschreven, maar ook boze columns. Aangeklopt bij de plaatselijke overheid. Bomen kunnen redden en met heel wat “anti stigma” artikelen een paar mensen aantoonbaar gelukkiger kunnen maken. De laatste stappen van zelfacceptatie en ziekte-inzicht zijn feitelijk gezet op deze blog. Het artikel waarmee ik als bipolair uit de kast kwam, lees je hier.

Mijn blog heeft mij de vrijheid van het schrijven gegeven. Ik ben geen journalist, hoef geen enkele hoofdredacteur te plezieren en vooral geen enkele betaler naar de mond te praten. En wat ik zakelijk ook verder doe op het internet, ik ga ook zeker niemand voor geld naar de mond praten. Soms is mijn pen de afgelopen jaren wel eens te scherp geweest. En enkele keren heb ik vast wel eens een ambtenaar hier of daar gekwetst. In mijn strijd voor een gezond en prettig leefklimaat in onze stad Roosendaal, heb ik wel eens laten zien dat rozen prachtig kunnen groeien, maar niet zonder doornen. De mens zal moeten beschermen hetgeen hij liefheeft. Vroeger met een zwaard, later met een pen, en tegenwoordig met een toetsenbord van een iPhone.

De statistieken op Knappers.nl tonen aan dat ik maandelijks gemiddeld 6.000 unieke bezoekers heb weten te bereiken. Daar hebben de laatste jaren veel Roosendalers tussen gezeten, vanwege onze strijd tegen de idiote plannen van de gemeente om naast onze wijk een mestfabriek te bouwen. Het heeft er voor gezorgd dat ik zelfs over de plaatselijke politiek ben gaan schrijven. Mijn ergernissen aan ambtelijke bureaucratie heb ik niet onder stoelen of banken gestoken. Het is een wending op mijn blog geweest die ik niet heb voorzien, maar ach: “de dingen gaan zoals ze gaan.”

Dat de dingen “gaan zoals ze gaan” is misschien wel de grootste wijsheid die ik heb op mogen doen. Dat we in dit leven weinig in de hand hebben. Dat we zoveel mogelijk moeten loslaten.

Dat ga ik in net nieuwe jaar ook doen.

Veel loslaten.

Behalve het stuur van mijn oude BMW. Dat hou ik vast.

En de liefde, die laat ik niet los.

Ik wens iedereen in het nieuwe jaar veel gezondheid en liefde. De rest rolt wel.

Heren wethouders

Afgelopen donderdag was er een unieke vergadering van de gemeenteraad in Roosendaal. Zie vorige artikel. Hierbij besloot de gemeenteraad in meerderheid om net als 2410 inwoners naar de rechtbank te gaan om de plannen voor een mestfabriek tegen te houden. Hoewel Paul Klaver (raadslid voor de PvdA) tijdens een prachtig betoog (en uitstekend initiatief!) besloot dat we dit niet mochten zien als een “motie van wantrouwen” naar het college, kun je natuurlijk stellen dat de besluitvorming van dit college geen schoonheidsprijs verdient.

Tijdens de discussie rond deze mestfabriek heb ik eerder al eens een blog gewijd aan Toine Theunis, wethouder, en lijsttrekker van de Roosendaalse Lijst. Ik kon wel eens boos zijn op Toine, maar moet hem altijd het compliment geven dat hij aanspreekbaar blijft en tijdens een bak koffie of ontmoeting altijd respectvol mensen te woord staat. Het mag gezegd worden Toine. We zijn het niet altijd met elkaar eens maar zouden een gezellig potje kunnen biljarten.

Die andere wethouder, Cees Lok, lijsttrekker van de VVD Roosendaal, is de man die de meeste woede van de Roosendaalse burger naar zich toe trekt. Zeker inzake het dossier mestfabriek. Het zijn niet eens zijn uitspraken of beslissingen zelf, maar het is vooral zijn manier van communiceren. Bij het hapje en drankje na de vergadering besloot ik om hem toch nog eens te vragen waarom hij NOOIT antwoord heeft gegeven op mijn kritische 4 vragen, die je kunt lezen op www.mestfabriek.nl.
Welnu, daar kwam het antwoord: “Je hebt de vragen ook meegenomen in je zienswijze en dan hoef ik daar als wethouder geen antwoord op te geven”. Dat hij ook op andere vragen van mij en burgers weigert antwoorden te geven, dat vergeet hij ambtshalve even.

Meneer Lok is de man die je op straat kunt vragen: “Weet u hoe laat het is?”. Dan loopt hij gewoon door. Of, zijn antwoord zal dan wellicht NEE zijn, maar hij heeft dan niet het weldenkende vermogen in zich om te melden dat hij geen horloge aan heeft. Welnee, in al zijn horkigheid zegt hij gewoon NEE, zonder iets te melden. Deze horkigheid heb ik hem ook ten toon zien spreiden bij de diverse raadsvergaderingen die ik het afgelopen jaar heb bijgewoond.
Hoe correct de vraag van sommige raadsleden ook is, hij is een kunstenaar om met zijn handen in zakken een beetje stom te gaan staan lachen en geen antwoord te geven. Of een antwoord waar niemand iets mee kan. Daarbij achterlatend de indruk dat zijn ego nog groter is dan zijn snor.
Het maakt hem een vervelend arrogant mannetje. Het moet zeer frustrerend zijn voor zijn hardwerkende en sympathieke partijgenoten. Gelukkig sloot Lok het gesprek met mij af, dat hij nooit mijn suggestieve artikelen las, omdat het allemaal duiding gaf aan de manier waarop ik de dingen zag. En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Gelukkig maar.

De meest raadsleden van de gemeente Roosendaal zijn gelukkig respectvolle en geduldige mensen. Mocht meneer Lok de komende periode wethouder blijven in Roosendaal, dan wens ik vooral de rest van gemeenteraad sterkte. Lok zal namelijk niet veranderen.

De paar mensen die ik heb beloofd om er volgend jaar met minder gestrekt been in te gaan tegen dit soort politieke arrogantie. Sorry, maar het is nog geen 2018.

Sorry, voor mijn applaus burgemeester

Gisteravond was er een unieke gemeenteraadsvergadering (laatste van dit jaar) in Roosendaal. Aan bod kwam een goed voorbereide motie van Paul Klaver, raadslid voor de PvdA Roosendaal.

Tijdens zijn betoog (zoals alleen de betere jurist dat kan) legde Paul uit waarom hij het plan opperde om als gemeenteraad naar de rechter te gaan en daar de vergunning die het college eerder aan de mestfabriek heeft verleend, aan te vechten. Een unieke situatie; waarbij natuurlijk iedereen zich afvraagt hoe de rechter dit straks gaat zien.

Hoe dan ook. Als één van de 2410 inwoners van Roosendaal, die samen met de Werkgroep Biomineralen naar de rechter gaat, kan ik dit alleen maar toejuichen. Heb zelfs nog geapplaudisseerd toen de motie werd aangenomen, maar daar was de burgemeester niet blij mee. Tja, wij zijn ook wel eens niet blij met de burgemeester.

Ach, al met al heeft politiek Roosendaal, al is het wat laat, een statement willen maken. Eigenlijk geeft een motie als deze toch aan dat iedereen vindt dat de koers gewijzigd moet worden? Wellicht gaat dit in maart dan gebeuren?

Na afloop heb ik ook de betrokken wethouders nog gesproken. Bij een hapje en een drankje. Met Toine Theunis is het altijd wat makkelijker praten. Met Cees Lok wordt het een stuk moeilijker. Communicatie is nu eenmaal niet echt zijn ding.

Ik heb het plan om beide heren het komend jaar wat minder lastig te vallen in mijn in Roosendaal goed gelezen blogs. De beide coalitie-partijen van wethouders Lok en Theunis hebben in ieder geval de motie gesteund. Daar moet intern een aardig woordje zijn gevallen. Prima.

Als wij bewoners (we zijn met 2410 mensen) volgend jaar de rechtszaak winnen, dan zal daarna het stadsbestuur moeten zorgen dat er geen nieuwe pogingen kunnen komen voor een volgende mestfabriek. Bestemmingsplan aanpassen, hoe ingewikkeld dat ook is bestuurders. Wie zijn billen heeft gebrand, moet op de blaren zitten. Wordt vervolgd.

NEE John, niet doen!

Vorige week moest ik in het stadskantoor van Roosendaal zijn, om een officieel document te bemachtigen. Gelukkig ben ik gastvrij binnengelaten en geholpen door een allervriendelijkste baliemedewerker. Want aan de inzet van de meeste mensen ligt het niet.

Bij binnenkomst viel mijn oog, meteen na de draaideur, op de foto, rechts aan de muur. Het volledige stadsbestuur staat als het ware klaar om je vriendelijk en trots de hand te geven. Ik bekeek de foto. Over het algemeen aardige mensen die hun best doen, een paar prutsers daar gelaten.

En ineens kwamen er allerlei vragen bij me op…

Hoe komt het dan toch dat deze club met veelal wijze mensen hebben gefaald in het tegenhouden van een gigantische mestfabriek die naast onze wijk gebouwd moet gaan worden?

Waarom moeten wij met ruimschoots 2.000 inwoners van het westelijk deel van Roosendaal ZELF naar de rechtbank om de door dit college (rechtse club op de foto) verleende vergunning aan te vechten?

Is het niet belachelijk dat wij als inwoners letterlijk de stront moeten opruimen die dit college veroorzaakt heeft?

Zouden deze mensen zelf ook nog trots zijn als ze het stadskantoor binnen wandelen?

Of maakt het ze inmiddels niets meer uit (?) op het moment dat ze mij semi troostend aankijken en op een badinerende toon zeggen: “John, we hebben er alles aan gedaan”.

Terwijl ik de foto met verwondering, verbazing en diepe treurnis sta te bekijken, kan ik maar een troost vinden. Dat wij burgers er WEL alles aan gedaan hebben. En dat we straks in maart naar de stembus mogen om er voor te zorgen dat deze foto er anders uit gaat zien.

Ik zie links onder de lijsten de lichtknopjes, heb even de neiging om te kijken of ik daarmee de foto’s langzaam kan laten wegzakken. Nee John, NIET DOEN! Ik kwam een document halen, dus laten we dit maar even niet doen. Voor je het weet roept de burgemeester dat ik een “onrechtmatige daad pleeg”, want dat zijn eigenlijk de enige woorden die mij te binnen schieten als ik hem ergens zie verschijnen. In mijn optiek lacht de man erbij. Maar ja, dat kan hij ook uitstekend. Lachen, weglachen van problemen.

Weet waarop je stemt in Roosendaal.

Ben jij tegen de mestfabriek in Roosendaal en wil je straks gaan stemmen in maart? Knappers.nl heeft even de partijen op een rijtje gezet. Links de partijen die echt iets proberen te doen tegen de komst van deze fabriek naast onze woonwijk. Rechts de partijen die het ons burgers laten uitvechten bij de rechter. Zo rolt dat in de politiek dus. Dat u het even weet.

Knappers.nl is supporter van de Werkgroep Biomineralen. Schrijft bovenstaande dus op persoonlijke titel.