Categorie archief: Spinsels

wat ik kwijt wil, met je wil delen, of zomaar wil schrijven

Waarom ik PvdA Roosendaal ga stemmen?!

Een tijdje geleden maakte ik op sociale media duidelijk kenbaar op welke partij ik de komende gemeenteraardsverkiezingen in Roosendaal zou gaan stemmen: PvdA Roosendaal. Het is best bijzonder om te zien welke reacties je van vrienden en bekenden dan krijgt. De kritische reacties hebben altijd te maken met een afkeuring richting het landelijke beleid. Ik geef toe: landelijk heeft de PvdA de afgelopen jaren flinke verliezen geleden. En niet altijd handige beslissingen genomen. Verklaarbaar soms. Maar, beste mensen; ik woon in ROOSENDAAL!!

En gemeentepolitiek is niet te vergelijken met de landelijke. Door het strijden tegen de Mestfabriek die de gemeente Roosendaal wil toestaan naast onze wijk, heb ik de laatste twee jaren die gemeentepolitiek wat nadrukkelijker gevolgd. Raadsvergaderingen bijgewoond. Met raadsleden en wethouders gesproken. Ontdekt dat er enkele mensen zijn die het puur voor geld of ego doen. Dat er bestuurders zijn die het niet waard zijn om er te mogen zitten. Dat er wethouders zijn die betrokken burgers gewoon geen antwoord geven op vragen inzake gezondheid en milieu.
Maar ook; dat de meerderheid van de bestuurders dit gelukkig doet om onze stad en omliggende dorpen leefbaarder te maken. Sommige doen dat verdienstelijk.

Welnu. Als ik ga stemmen dan doe ik dit op mensen die staan voor hun principes. Op mensen die mensen belangrijker vinden dan status, uiterlijk vertoon en geld. Op kandidaten die niet alleen met hun hoofd maar ook met hun hart denken. Deze mensen heb ik binnen de PvdA gevonden. En leren kennen.

Items die voor mij belangrijk zijn?
– minder bureaucratie
– een rechtvaardige stad, eerlijke kansen voor iedereen
– veilig en betaalbaar wonen
– passie voor groen en milieu
– geen geld verkwisten aan prestige projecten
– lichamelijke en geestelijke gezondheid voor iedereen, zonder bizarre wachtlijsten

Ik zet mij zelf als ambassadeur voor WijZijnMIND in voor die geestelijke gezondheid, en als ik dan kijk naar Roosendaal en mijn bovenstaande wensen voor de toekomst, dan kan ik niets anders doen dan PvdA Roosendaal stemmen. Omdat al deze mensen met dezelfde passie als ik aan de slag zijn, en gaan. Daarom dus.

Succes allemaal. Op naar een nog beter en mooier Roosendaal.
En twijfel je nog? Stem 21 maart dus op lijst 7: PvdA Roosendaal!

We plakken Roosjes waar we willen

In Roosendaal wordt de laatste dagen (richting de gemeenteraadsverkiezingen) wild geplakt. Zoals “Loesje” landelijk werkt aan bewustwording rond allerlei items; zo is er in Roosendaal een ROOSJE opgestaan.
#Roosje vind je op FACEBOOK en geeft duidelijk blijk van haar ongenoegen richting de Roosendaalse politiek. Diverse wethouders krijgen ludieke sneren uit de pan en burgemeester Niederer sprak er in BndeStem gisteren al schande van. “Wildplakken is verboden”, volgens ons burgervadertje.

Welnu meneer Niederer. Net als vele Roosendalers vind ik de uitspraken van Roosje over het algemeen prachtig. Dus ik steun haar. En plak Roosjes waar ik wil. Online op uw foto. Op mijn nieuwsblog. Gewoon omdat ik het tijd vind dat u als bestuurder van onze stad eens met trots laat zien dat u aan de kant van de burger staat. Tussen de Roosjes dus. Probeer de kritiek die u krijgt eens om te denken. Want een Roosje mag je niet zo maar dragen.

De rest rolt wel

2018 is een dag jong; nu kan ik zeggen: Afgelopen maand december bestond mijn blog Knappers.nl 10 jaar. In december 2007 ben ik begonnen met schrijven, aanvankelijk geïnspireerd door de Advaita Vedanta filosofie. Een oude filosofie die mij inzichten heeft gebracht waardoor ik een relaxter leven heb gekregen. Knappers.nl werd een kladblok van mijn leven waarop ik in gesprek kon met mijn zelf. Dingen op een rijtje kon zetten. Van me af kon schrijven. En de lucht in kon gooien. Ik heb liefdevolle artikelen geschreven, maar ook boze columns. Aangeklopt bij de plaatselijke overheid. Bomen kunnen redden en met heel wat “anti stigma” artikelen een paar mensen aantoonbaar gelukkiger kunnen maken. De laatste stappen van zelfacceptatie en ziekte-inzicht zijn feitelijk gezet op deze blog. Het artikel waarmee ik als bipolair uit de kast kwam, lees je hier.

Mijn blog heeft mij de vrijheid van het schrijven gegeven. Ik ben geen journalist, hoef geen enkele hoofdredacteur te plezieren en vooral geen enkele betaler naar de mond te praten. En wat ik zakelijk ook verder doe op het internet, ik ga ook zeker niemand voor geld naar de mond praten. Soms is mijn pen de afgelopen jaren wel eens te scherp geweest. En enkele keren heb ik vast wel eens een ambtenaar hier of daar gekwetst. In mijn strijd voor een gezond en prettig leefklimaat in onze stad Roosendaal, heb ik wel eens laten zien dat rozen prachtig kunnen groeien, maar niet zonder doornen. De mens zal moeten beschermen hetgeen hij liefheeft. Vroeger met een zwaard, later met een pen, en tegenwoordig met een toetsenbord van een iPhone.

De statistieken op Knappers.nl tonen aan dat ik maandelijks gemiddeld 6.000 unieke bezoekers heb weten te bereiken. Daar hebben de laatste jaren veel Roosendalers tussen gezeten, vanwege onze strijd tegen de idiote plannen van de gemeente om naast onze wijk een mestfabriek te bouwen. Het heeft er voor gezorgd dat ik zelfs over de plaatselijke politiek ben gaan schrijven. Mijn ergernissen aan ambtelijke bureaucratie heb ik niet onder stoelen of banken gestoken. Het is een wending op mijn blog geweest die ik niet heb voorzien, maar ach: “de dingen gaan zoals ze gaan.”

Dat de dingen “gaan zoals ze gaan” is misschien wel de grootste wijsheid die ik heb op mogen doen. Dat we in dit leven weinig in de hand hebben. Dat we zoveel mogelijk moeten loslaten.

Dat ga ik in net nieuwe jaar ook doen.

Veel loslaten.

Behalve het stuur van mijn oude BMW. Dat hou ik vast.

En de liefde, die laat ik niet los.

Ik wens iedereen in het nieuwe jaar veel gezondheid en liefde. De rest rolt wel.

Mijn kerstwens voor jou

De kerstwensen vallen in december tegenwoordig voorgeprogrammeerd in de mailboxen. Vroeger had de postbode het er druk mee, tegenwoordig vliegt alles als vanzelf over het internet.  De mooiste wensen, die ik iedereen gun. Wat ik jou wens, is eigenlijk wat ik jou het hele jaar wens. Onderstaand tekstje heb ik in december 2013 voor het eerst geplaatst, en ik ga dit jaarlijks voortaan herhalen op mijn blog.

Een goede gezondheid en een beetje geluk.
Dat je het licht mag vinden wat je zoekt, en als dat lukt,
dat je het dan wilt dragen voor die mensen
die met moeite de luiken open kunnen krijgen.

20131220-174412.jpg

Ikbenboos

  • Ikbenboos.nl wordt een weblog waar de “boze burger” zijn verhaal kwijt kan. Ergernissen aan bureaucratie, falende overheid of bedrijven. Gooi het online.
  • Maak van jouw klacht een kans! De website www.ikbenboos.nl zal eind 2017 online gaan. Het wordt geen verzameling van lastercampagnes, maar een online platform waar jij jouw eerlijke verhaal kwijt kunt. Goed onderbouwd, respectvol. Plaatsingen op de site, die beledigend of kwetsend zijn, zullen worden verwijderd. Wij hopen een bijdrage te geven aan een maatschappij waar menselijkheid voorop staat. We kennen allemaal deze emotie: “IK BEN BOOS!” Boosheid heeft een functie waardoor we er positieve dingen mee kunnen doen. Aan de website wordt nog gebouwd. De plaatsingen verschijnen op www.ikbenboos.nl, op sociale media hebben we gekozen voor Facebook. Heb je nu al ideeën, bijdragen of vragen, we horen je graag. Tot snel, groet, John Knappers.

Gaat Tuvalu verdrinken in de oceaan?

Nog steeds ontmoet je mensen (zoals Trump) die “global warming” en “zeespiegelstijging” allemaal maar onzin vinden. Ik zag deze week bij de VPRO deze indringende aflevering van Reizen Waes. Over een prachtig eiland, met unieke mensen. Het eiland Tuvalu, wat onherroepelijk opgeslokt gaat worden door de stijgende oceaan. De vraag is alleen: wanneer?

Wil je de aflevering terugkijken? Dit kan via de VPRO tot 13 maart, op DEZE LINK.

Nieuwe koers, na 10 jaar bloggen

We gaan een draai maken. Niet helemaal andersom, maar wel een beetje een bocht. Ik heb het hier over de koers van Knappers.nl. Eind dit jaar is het 10 jaar geleden dat ik begon met schrijven op deze blog. Aanvankelijk geïnspireerd door wat oude filosofen, maar ook vooral voor mijzelf. Ik geniet van schrijven. Als je schrijft ben je feitelijk in gesprek met jezelf. Je moet los komen van externe triggers en zorgen dat je jouw gedachten bundelt tot een logisch verhaal. Lukt niet altijd, haha, maar ik moet zeggen dat alleen de poging al fijn is. Voor mij heeft schrijven iets meditatiefs; ook iets helends. Je schrijft dingen van je af en mocht je al over iets problematisch schrijven, dan gooi je het de ruimte in. De ruimte waar anderen het kunnen pakken en besluiten om er al of niet iets mee te doen. Zelf heb ik er dan in ieder geval iets mee gedaan.

Dit is wat ik meer wil. Vaker schrijven, met passie, maar ook met kritiek waar nodig. Niet altijd zoetsappig, omdat ik iets wil bereiken. Het afgelopen jaar heb ik mijn blog bijvoorbeeld gebruikt om mijn boosheid te uiten over het belachelijke beleid van de Gemeente Roosendaal. Daar lijkt het er op dat de plaatselijke politiek het toe gaat staan dat ZLTO en SUEZ een stinkende mestfabriek naast onze woonwijk gaan bouwen. Te gek voor woorden natuurlijk. Een deel van onze stad wordt al begrensd door 2 snelwegen en heeft al genoeg fijnstof te verwerken van de vuilverbranding. Dan wil men daar dus ook nog een biomineralen fabriek gaan neer zetten. Allemaal een gevolg van het feit dat wij met zijn allen zo veel varkensvlees eten en exporteren, waardoor we niet meer weten hoe we van al die stront af moeten komen.

Kortom: het is niet altijd even gezellig waarover ik schrijf. Gelukkig hoeft dat ook niet, want soms is het gewoon nodig om kritisch te zijn. Hoe komen veranderingen anders tot stand?

Een aantal speerpunten op Knappers.nl die blijven terugkomen zijn:
– opkomen voor mensen die door psychische problemen het niet gemakkelijk hebben
– strijden voor een groen Roosendaal met een gezond leefmilieu
– blijk geven van mijn allergie voor logge, bureaucratische bedrijven en instanties.
– verhalen en gedichten over de natuur. Bomen en vogels in het bijzonder.
– mijn passie voor de Advaita Vedanta filosofie.

In de begintijd van deze blog was ik eens van plan om een boek te gaan schrijven. Dit bleek echter een proces wat je niet zo maar kunt combineren met een baan. Die wens heb ik dus nog maar even geparkeerd tot na mijn pensioen. Mijn “schrijf-honger” stil ik gewoon tussendoor hier. Het voordeel: jij mag er meteen van mee genieten dus. Voor zover je dat leuk vindt uiteraard.

Wil je alle berichten chronologisch teruglezen? Klik dan op de groene FOTO bovenaan deze site. Deze werkt als HOME en brengt je vanzelf naar de recente berichten. In de linkerkolom vind je een archief en rubrieken.

Van ijsvogel tot krokodil

Vandaag is Edwin, mijn steun en toeverlaat voor de technische dingetjes op mijn blog weer even aan het sleutelen geweest. Na de lancering van het nieuwe template vorige week, had hij gisteren al een prachtige kopfoto ontworpen. Het nieuwe logo past geheel bij mijn liefde voor de natuur en de passie voor vogels, ijsvogels in het bijzonder. Na 10 jaar bloggen op Knappers.nl werd het ook weer eens tijd voor een frisse uitstraling. Meteen vandaag eens even bij Google Adsense een account aangemaakt, om te kijken hoe dat werkt.

Ik beschouw mijn hobby blog min of meer als een moestuin waarin ik allerlei ideetjes kan laten groeien en bloeien, dus, is de nieuwe regel: “Hoe groener, des te zwemt ie!”
Dit laatste was ooit een antwoord op de vraag: “Wat is het verschil tussen een krokodil?” Enfin, dit was een flauwe grap uit mijn jeugd en behoort niet echt tot de levensvragen of onderwerpen waar we ons de komende tijd dagelijks mee gaan bezig houden hoor.