Categorie archief: Spinsels

wat ik kwijt wil, met je wil delen, of zomaar wil schrijven

Ikbenboos

  • Ikbenboos.nl wordt een weblog waar de “boze burger” zijn verhaal kwijt kan. Ergernissen aan bureaucratie, falende overheid of bedrijven. Gooi het online.
  • Maak van jouw klacht een kans! De website www.ikbenboos.nl zal eind 2017 online gaan. Het wordt geen verzameling van lastercampagnes, maar een online platform waar jij jouw eerlijke verhaal kwijt kunt. Goed onderbouwd, respectvol. Plaatsingen op de site, die beledigend of kwetsend zijn, zullen worden verwijderd. Wij hopen een bijdrage te geven aan een maatschappij waar menselijkheid voorop staat. We kennen allemaal deze emotie: “IK BEN BOOS!” Boosheid heeft een functie waardoor we er positieve dingen mee kunnen doen. Aan de website wordt nog gebouwd. De plaatsingen verschijnen op www.ikbenboos.nl, op sociale media hebben we gekozen voor Facebook. Heb je nu al ideeën, bijdragen of vragen, we horen je graag. Tot snel, groet, John Knappers.

Gaat Tuvalu verdrinken in de oceaan?

Nog steeds ontmoet je mensen (zoals Trump) die “global warming” en “zeespiegelstijging” allemaal maar onzin vinden. Ik zag deze week bij de VPRO deze indringende aflevering van Reizen Waes. Over een prachtig eiland, met unieke mensen. Het eiland Tuvalu, wat onherroepelijk opgeslokt gaat worden door de stijgende oceaan. De vraag is alleen: wanneer?

Wil je de aflevering terugkijken? Dit kan via de VPRO tot 13 maart, op DEZE LINK.

Nieuwe koers, na 10 jaar bloggen

We gaan een draai maken. Niet helemaal andersom, maar wel een beetje een bocht. Ik heb het hier over de koers van Knappers.nl. Eind dit jaar is het 10 jaar geleden dat ik begon met schrijven op deze blog. Aanvankelijk geïnspireerd door wat oude filosofen, maar ook vooral voor mijzelf. Ik geniet van schrijven. Als je schrijft ben je feitelijk in gesprek met jezelf. Je moet los komen van externe triggers en zorgen dat je jouw gedachten bundelt tot een logisch verhaal. Lukt niet altijd, haha, maar ik moet zeggen dat alleen de poging al fijn is. Voor mij heeft schrijven iets meditatiefs; ook iets helends. Je schrijft dingen van je af en mocht je al over iets problematisch schrijven, dan gooi je het de ruimte in. De ruimte waar anderen het kunnen pakken en besluiten om er al of niet iets mee te doen. Zelf heb ik er dan in ieder geval iets mee gedaan.

Dit is wat ik meer wil. Vaker schrijven, met passie, maar ook met kritiek waar nodig. Niet altijd zoetsappig, omdat ik iets wil bereiken. Het afgelopen jaar heb ik mijn blog bijvoorbeeld gebruikt om mijn boosheid te uiten over het belachelijke beleid van de Gemeente Roosendaal. Daar lijkt het er op dat de plaatselijke politiek het toe gaat staan dat ZLTO en SUEZ een stinkende mestfabriek naast onze woonwijk gaan bouwen. Te gek voor woorden natuurlijk. Een deel van onze stad wordt al begrensd door 2 snelwegen en heeft al genoeg fijnstof te verwerken van de vuilverbranding. Dan wil men daar dus ook nog een biomineralen fabriek gaan neer zetten. Allemaal een gevolg van het feit dat wij met zijn allen zo veel varkensvlees eten en exporteren, waardoor we niet meer weten hoe we van al die stront af moeten komen.

Kortom: het is niet altijd even gezellig waarover ik schrijf. Gelukkig hoeft dat ook niet, want soms is het gewoon nodig om kritisch te zijn. Hoe komen veranderingen anders tot stand?

Een aantal speerpunten op Knappers.nl die blijven terugkomen zijn:
– opkomen voor mensen die door psychische problemen het niet gemakkelijk hebben
– strijden voor een groen Roosendaal met een gezond leefmilieu
– blijk geven van mijn allergie voor logge, bureaucratische bedrijven en instanties.
– verhalen en gedichten over de natuur. Bomen en vogels in het bijzonder.
– mijn passie voor de Advaita Vedanta filosofie.

In de begintijd van deze blog was ik eens van plan om een boek te gaan schrijven. Dit bleek echter een proces wat je niet zo maar kunt combineren met een baan. Die wens heb ik dus nog maar even geparkeerd tot na mijn pensioen. Mijn “schrijf-honger” stil ik gewoon tussendoor hier. Het voordeel: jij mag er meteen van mee genieten dus. Voor zover je dat leuk vindt uiteraard.

Wil je alle berichten chronologisch teruglezen? Klik dan op de groene FOTO bovenaan deze site. Deze werkt als HOME en brengt je vanzelf naar de recente berichten. In de linkerkolom vind je een archief en rubrieken.

Van ijsvogel tot krokodil

Vandaag is Edwin, mijn steun en toeverlaat voor de technische dingetjes op mijn blog weer even aan het sleutelen geweest. Na de lancering van het nieuwe template vorige week, had hij gisteren al een prachtige kopfoto ontworpen. Het nieuwe logo past geheel bij mijn liefde voor de natuur en de passie voor vogels, ijsvogels in het bijzonder. Na 10 jaar bloggen op Knappers.nl werd het ook weer eens tijd voor een frisse uitstraling. Meteen vandaag eens even bij Google Adsense een account aangemaakt, om te kijken hoe dat werkt.

Ik beschouw mijn hobby blog min of meer als een moestuin waarin ik allerlei ideetjes kan laten groeien en bloeien, dus, is de nieuwe regel: “Hoe groener, des te zwemt ie!”
Dit laatste was ooit een antwoord op de vraag: “Wat is het verschil tussen een krokodil?” Enfin, dit was een flauwe grap uit mijn jeugd en behoort niet echt tot de levensvragen of onderwerpen waar we ons de komende tijd dagelijks mee gaan bezig houden hoor.

Mijn kerstwens voor jou

De kerstwensen vallen in december tegenwoordig voorgeprogrammeerd in de mailboxen. Vroeger had de postbode het er druk mee, tegenwoordig vliegt alles als vanzelf over het internet.  De mooiste wensen, die ik iedereen gun. Wat ik jou wens, is eigenlijk wat ik jou het hele jaar wens. Onderstaand tekstje heb ik in december 2013 voor het eerst geplaatst, en ga dit jaarlijks voortaan herhalen op mijn blog.

Een goede gezondheid en een beetje geluk.
Dat je het licht mag vinden wat je zoekt, en als dat lukt,
dat je het dan wilt dragen voor die mensen
die met moeite de luiken open kunnen krijgen.

20131220-174412.jpg

Leonard Cohen, 1934-2016

Ik ben eigenlijk niet de man om na het overlijden van een topartiest daar een uitgebreid verhaal over te schrijven. Toch wil ik voor Leonard Cohen een uitzondering maken. Vorige week overleed hij op 82-jarige leeftijd. Voor een kort levensverhaal over deze unieke man, verwijs ik je even naar WikiPedia.

img_0608Geboren in Montréal, letteren gestudeerd, poëzie geschreven. En toen hij dit combineerde met zijn liefde voor de gitaar, werd hij vanzelf singer-songwriter. Hij hield van folkmuziek. Ik vermoed dat hij bij het grote publiek bekend is geworden door het nummer Suzanne, in 1967. Zijn unieke monotone, melancholieke stemgeluid heeft mij altijd geraakt. Ik luister graag naar zijn muziek. In de wat zwartere tijden in mijn leven, wist ik altijd zijn CD’s te vinden. Als vanzelf. Zoals mensen zin kunnen hebben in een borrel, zo kon ik zijn muziek draaien. Mijn behoefte aan wat rust in mijn kop het genot verschaffen.

img_0611Zijn dubbel CD “The Essential” heb ik grijs gedraaid. Als ik nu luister naar nummers als Hallelujah, If it Be Your Will, Tower of Song, of In My Secret Life, dan voelt het als thuiskomen, in woorden die mij altijd begrepen hebben. Spiritualiteit, liefde voor Oosterse filosofie en zijn worstelingen met zijn stemming. Alles komt terug in zijn muziek, die mij vanaf ergens begin 90er jaren al in mijn vezels raakte. Zijn grootvader was rabbijn, en Leonard bestuurde verschillende religies. Het verbaasde mij dan ook niet dat hij na veel zoektochten in 1996 werd ingewijd als boeddhistisch monnik.

img_0607In het nummer “Anthem”, vind je de woorden:
“There is a crack in everything. That’s how the light gets in”.

Toen ik dit hoorde besefte ik dat er geen mooiere zin is om de schoonheid van imperfectie te omschrijven. Leonard Cohen was voor mij altijd het wandelende bewijs, dat depressies te overwinnen zijn. Sterker nog: ze kunnen je inzichten verschaffen die toegang geven tot een geluksgevoel, wat je daarna nooit meer kwijt hoeft te raken.

Voor wie (nog) niet zo bekend is met Leonard Cohen, laat ik graag een nummer horen waar ik altijd heel erg stil van wordt: “Alexandra Leaving”.

Natuurlijk is hij vorige week overleden. Maar, misschien hoort iemand volgende week wel, voor het eerst dit nummer. En dan wordt hij voor haar of hem, zo maar ineens opnieuw geboren.