Categorie archief: Gedichten

mij gedachtenkronkels in woorden

Licht

GlasinloodDinantReligies zijn bouwwerken met veel open ramen.
Waardoor wij proberen te kijken naar een helder licht.
De bouwwerken van onze ouders.
Bedacht, door hen die keken,
gemaakt in dezelfde bron van dat licht.
Alles wat wij zoeken komt vanzelf in zicht,
als we stil blijven staan, in dat oneindig licht.
Bij zicht in donker,
komt licht in zicht.  

Toeval

Iets zegt me,
dat er een groot plan moet zijn.

Dat deze woorden in deze volgorde,
mij nu te binnen mogen schieten.

Want zou dat geen plan, of zoiets zijn,
dan zou ik zeggen dat het toeval was.
En dat u dit vast,
ook ergens anders las!

Bijna

Wie ben ik ?
Wat wil ik zijn ?
Waarom wil ik winnen ?
Wat maakt mij klein ?
Ik ben ik, en zoek het geluk.
Op jacht naar begrip, en soms van mijn stuk.
Mijn dromen zijn puzzels.
Oplossingen in zicht.
Maar net niet te pakken.
In geen enkel gedicht.

Sterven of geboren?

Het werd donker in mijn hoofd, niets hield mij meer vast.
Ruggelings viel ik naar beneden, een eindeloze vrije val.
Die begon met angst, dat dit niet lang kon duren.
Ik wachtte op de klap, seconden leken uren.
Maar het voelde als een plof,
Zachtjes in warm zacht dons.
Mijn angst had ik verloren,
Was ik opnieuw geboren?

Inhalen

Dagelijks Denk ik aan De Dood
eerst Druilerig, Dan Drammerig
een Duveltje dat DoorDringt
in je Diepste Droom……

Liever Leef ik
Luierend in Liefde en
Loop ik te Lachen
Langs het Leven

Iedere Dag haal ik hem in
Die Lafaard van een Duivel

Allen

Allen één
Vaak zonder te weten,
Zijn we allen op zoek naar één.
De ene zoekt buiten,
De ander van binnen.
We leveren strijd, we willen winnen.
Op het moment van ten onder gaan,
Als we alles los moeten laten.
Worden we vanzelf gevonden,
En valt er niet meer te praten.
Geen woord, geen beeld.
Van al dat, geen één !
Dan zijn we allen,
Geworden tot één.