Categorie archief: Gedichten

mij gedachtenkronkels in woorden

Van nature

We willen alles behouden.
Van nature zit dat in ons.

Gaandeweg wordt ons alles ontnomen,

Hoe dan ook,
het enige dat blijft,
als alles is verdwenen……
Is liefde.

Die was er van nature,
en blijft altijd over,
Zelfs na de leegte.

In het spoor

Scheppen is iets nalaten,
traceerbaar op aarde.
Een spoor wat je trekt,
misschien niemand tot waarde.

Tot het iemand iets zegt,
wat jij hebt gemaakt of gedaan.
Dan wordt jouw spoor een pad,
een weg om te gaan.

Mijn woorden laat ik achter,
hier op papier.
Wat verweven en gedraaid,
op mijn manier.

Wie dit nu leest,
met hoe velen ze zijn.
Zal ik niet weten,
dat is zeker zo fijn.

Maar zeker weet ik dat,
indien jij dit nu leest.
Jij zeker zult weten,
dat ik er ben geweest.

Ik schrijf, ik besta,
en trek hier een spoor.
Jij leest, jij bestaat,
en heb je het door?
Ik was je voor!

Licht

GlasinloodDinantReligies zijn bouwwerken met veel open ramen.
Waardoor wij proberen te kijken naar een helder licht.
De bouwwerken van onze ouders.
Bedacht, door hen die keken,
gemaakt in dezelfde bron van dat licht.
Alles wat wij zoeken komt vanzelf in zicht,
als we stil blijven staan, in dat oneindig licht.
Bij zicht in donker,
komt licht in zicht.  

Toeval

Iets zegt me,
dat er een groot plan moet zijn.

Dat deze woorden in deze volgorde,
mij nu te binnen mogen schieten.

Want zou dat geen plan, of zoiets zijn,
dan zou ik zeggen dat het toeval was.
En dat u dit vast,
ook ergens anders las!

Bijna

Wie ben ik ?
Wat wil ik zijn ?
Waarom wil ik winnen ?
Wat maakt mij klein ?
Ik ben ik, en zoek het geluk.
Op jacht naar begrip, en soms van mijn stuk.
Mijn dromen zijn puzzels.
Oplossingen in zicht.
Maar net niet te pakken.
In geen enkel gedicht.

Sterven of geboren?

Het werd donker in mijn hoofd, niets hield mij meer vast.
Ruggelings viel ik naar beneden, een eindeloze vrije val.
Die begon met angst, dat dit niet lang kon duren.
Ik wachtte op de klap, seconden leken uren.
Maar het voelde als een plof,
Zachtjes in warm zacht dons.
Mijn angst had ik verloren,
Was ik opnieuw geboren?