Alle berichten van John Knappers

Gedicht van Sher

Tijdens mijn surprise-party van afgelopen vrijdag (zie eerdere berichten) bleek dus dat er tussen mijn collega’s van High Profile meerdere dichtkunstenaars zitten. Tussen de vele cadeaus die ik mocht uitpakken, zat het hierbij geplaatste gedicht.


Sher, omdat je dit zo prachtig gedaan hebt, dan ook maar deze foto van je erbij….. En dan nu het gedicht, wat ik uiteraard mocht voorlezen op de muziek van Jan van Veen… (dit gedicht dient voorgelezen te worden à la Jan van Veen’s Candlelight)

Het volgende gedicht heet: Sjonnie

Sjonnie, jij fijne vent, ja jij
Dat je al zo lang bij ons werkt maakt ons verdomd blij
Geen manager maar een inspirator ben jij voor ons allen
En daarom zijn wij allemaal voor jouw charmes gevallen

Sjonnie, twaalf en een half jaar geleden kwam jij binnen
Om met frisse moed aan je nieuwe baan te beginnen
In je foute buschauffeurs pak met plastic stropdas
Op je bovenlip prijkte een scheef getrimde harige vlas

Sjonnie, het verkopen zat jou vanaf je geboorte in de genen
Stimorol, Toyota Corolla’s, stroken of “twee/eenden”
Iedere klant beschouw jij als je beste vrind
Na iedere verkoop ben jij zo blij als een kind

Sjonnie, toen jij de oceaan over wilde vliegen met je lieve meid
Ging het eventjes mis met je gezondheid
Ruim een week lag je in het ziekenhuis met je Robert Klaplong
Waarna jij letterlijk en figuurlijk een toontje lager zong

Sjonnie, ook draaide jij op een gegeven moment door
Je wierp je inboedel de kamer door, van achter naar voor
Rust en regelmaat werden toen de nieuwe woorden
Die we vanaf die tijd regelmatig uit jouw mond hoorden

Sjonnie, met het feesten was het daarna wel gedaan
En voor wat wandelend gezelschap kocht je Sjaan
Ook je eigen hengel neem jij in de hand zo vaak je kan
En Deepak Chopra is jouw held, is voor jou de man

Sjonnie, geïnspireerd door gasten als Roy en Cohen
Pak jij ook graag je gitaar erbij, zo now and then
Tokkel de tokkel, jij tokkelt maar door
En iedereen zit dan met z’n vingers in z’n oor

Sjonnie, we weten allemaal, jij bent gek op negerinnen
Het liefst zou jij er eens eentje willen beminnen
Is het toeval dat jouw “zoon” Josef jouw kleur niet heeft
Of héb je al een hete nacht met een negerin beleeft?

Sjonnie, naast je passie voor verkopen ben je een ware poëet
Op knappers.nl deel jij in je gedichten je lief en je leed
De kermis in je hoofd is dag en nacht open
Je carrousel draait door, ook na een dag verkopen

Sjonnie, je bent nu al een tijdje verkoper van huis uit
Maar toch altijd in ons midden, duidelijk en luid
Met name tijdens de lunch horzel jij iedereen
En je slappe geouwehoer gaat soms door merg en been

Sjonnie, jij bent uitgegroeid tot helpdesk voor het halve bedrijf
De verkoopmeisjes houd je amper van je geile lijf
Ook ben je onze filemaker terriër ten voeten uit
Ieder moment is het spannend of jij op invoerfouten stuit

Sjonnie, we kunnen nog uren doorgaan over jou
Maar we willen weer zuipen, en wel héél gauw
Dus ga nu genieten van de vloeiende dranken
Rest ons nog je voor deze jaren enorm te bedanken

Een dikke zoen van ons allemaal
PS: zet je deze ook op knappers.nl?

(Sher, dank voor dit kunstwerk!)

Kennendheid (Alexander Smit)

“Kennendheid” (Het hoofd helder, het hart mild en de handjes laten wapperen.) Deze week heb ik voor de tweede keer dit heerlijke boek gelezen. Alexander Smit, ooit door Jan Foudraine de ‘Spion van God’ genoemd, woonde en leefde in Amsterdam aan de Prinsengracht. Hij was een leerling van Nisargadatta Maharaj en heeft de Advaita traditie van Nisargadatta op geheel eigen wijze voortgezet. Net als Nisargadatta was Alexander in zijn omgang met ‘leerlingen’ niet gemakkelijk.
Op bijeenkomsten eiste hij volledige aandacht bij wat er zich voltrok en nam geen genoegen met halve of onduidelijke antwoorden op zijn vragen. Alexander hield ervan om af en toe ‘de knuppel in het hoenderhok te gooien’ om vervolgens te zien wat voor effect dit had!  Dit boek is een bloemlezing uit Alexander’s werk.
Het bevat fragmenten uit de nieuwsbrieven van de Advaita Foundation, uit het boekje ‘Bloesems’ dat na zijn overlijden in een beperkte oplage is uitgegeven, en tevens een selectie uit zijn boeken. In dit boek komt Alexander’s compassie, zijn directheid, maar vooral zijn humor duidelijk over in de geselecteerde teksten. 
Voor meer info over dit boek, ga naar www.samarabooks.com, uitgaves van 2003.

Het hart van bewustzijn (Thomas Byrom)

Het hart van bewustzijn is een vertaling van de Ashtavakra Gita, ook wel de Ashtavakra Samhita genoemd, een klassieke Indiase tekst uit waarschijnlijk de 2e eeuw voor Christus en toegeschreven aan de wijze Ashtavakra. In dit boek vindt u, in prachtige en eenvoudige bewoordingen, de essentie van de advaita vedanta, één van de belangrijkste stromingen binnen het Hindoeïsme. De tekst bestaat uit korte aforismen van drie of vier regels, in twintig hoofdstukken verzameld, die na al die eeuwen nog niets van hun helderheid en kracht verloren hebben. De Ashtavakra Gita doet zeker niet onder voor andere klassieke teksten zoals de Tao Teh Ching, de Bhagavad Gita, de Dhammapada, de Hart Sutra en de Upanishads. Integendeel, het zou wel eens het meest pure geschrift kunnen zijn dat er bestaat. Thomas Byrom studeerde Sankriet en Engelse literatuur aan de universiteiten van Harvard en Oxford. Hij vertaalde eerder de Dhammapada.

Een paar foto’s….”Rust en Zijn”

Begrippen als “Rust” en “Zijn” kun je moeilijk in woorden omschrijven. Een klassieke uitspraak zegt dan ook dat één beeld vaak meer kan zeggen dan duizend woorden. Bij deze een poging met wat vakantie-kiekjes uit 2006. Scheelt dan minstens toch weer 4.000 woorden …  en zijn er gelijk wat “plaatjes” voor de liefhebbers.

 

 

Van nature

We willen alles behouden.
Van nature zit dat in ons.

Gaandeweg wordt ons alles ontnomen,

Hoe dan ook,
het enige dat blijft,
als alles is verdwenen……
Is liefde.

Die was er van nature,
en blijft altijd over,
Zelfs na de leegte.

In het spoor

Scheppen is iets nalaten,
traceerbaar op aarde.
Een spoor wat je trekt,
misschien niemand tot waarde.

Tot het iemand iets zegt,
wat jij hebt gemaakt of gedaan.
Dan wordt jouw spoor een pad,
een weg om te gaan.

Mijn woorden laat ik achter,
hier op papier.
Wat verweven en gedraaid,
op mijn manier.

Wie dit nu leest,
met hoe velen ze zijn.
Zal ik niet weten,
dat is zeker zo fijn.

Maar zeker weet ik dat,
indien jij dit nu leest.
Jij zeker zult weten,
dat ik er ben geweest.

Ik schrijf, ik besta,
en trek hier een spoor.
Jij leest, jij bestaat,
en heb je het door?
Ik was je voor!

Ligusterpijlstaart

AANPASSING BERICHT 20 JANUARI: Vandaag blijkt, na mijn bedankje aan Christiaan, dat Lianne de speurzoekster is geweest die de naam van deze prachtige nachtvlinder op internet heeft nagezocht en gevonden. Lianne, goed gedaan !
En Chris, niet meer pronken met die Ligusterpijlstaart van Lianne he….. 

Graag wil ik nog even onze Chris bedanken voor zijn reactie op het bericht hieronder (want tussen de reacties valt dit niet op). Christiaan wist namelijk dit te melden:

Hoi John,  Complimenten voor de mooie foto van de ligusterpijlstaart (Sphinx Ligustri in het latijns). Deze nachtvlinder is echt een machtig mooi schepsel van onze schepper. Groeten, Chris”

Geluk als een vlinder

Op ons toilet hangt de prachtige Spirituele scheurkalender van Happinez. Dit is een erg mooie uitgave van de uitgeverij van het blad Happinez (Mindstyle Magazine). Zie ook www.happinez.nl voor meer informatie.

Maar goed, de scheurkalender heeft op elke dag een inspirerend citaat van schrijvers, filosofen en geleerden uit allerlei winstreken van onze wereld. Op zondag 13 januari stond volgend citaat:

Geluk is als een vlinder die,
Als je hem achtervolgt,
Altijd nét buiten bereik is.
Maar als je rustig gaat zitten, op je komt zitten.
  
(Nathaniel Hawthorne, Amerika 1804-1864)

De vlinder is een prachtig gelukssymbool. De onsterfelijke ziel die wordt geboren uit het tijdelijke lichaam van de rups. In het Grieks betekent “psyche” zowel vlinder als ziel. Een beestje wat vliegt naar een hogere werkelijkheid. De vlinder op bijgaande foto, heb ik bij ons in de straat, op de stam van een berk gefotografeerd. In de zomer van 2006 al. Ik moet nog steeds eens uitzoeken hoe hij heet. Voorlopig hou ik het op “mooie grote vlinder”…. Zijn geliefde zat ernaast overigens, dat vonden we nog zo bijzonder ja…..