Alle berichten van John Knappers

NEE John, niet doen!

Vorige week moest ik in het stadskantoor van Roosendaal zijn, om een officieel document te bemachtigen. Gelukkig ben ik gastvrij binnengelaten en geholpen door een allervriendelijkste baliemedewerker. Want aan de inzet van de meeste mensen ligt het niet.

Bij binnenkomst viel mijn oog, meteen na de draaideur, op de foto, rechts aan de muur. Het volledige stadsbestuur staat als het ware klaar om je vriendelijk en trots de hand te geven. Ik bekeek de foto. Over het algemeen aardige mensen die hun best doen, een paar prutsers daar gelaten.

En ineens kwamen er allerlei vragen bij me op…

Hoe komt het dan toch dat deze club met veelal wijze mensen hebben gefaald in het tegenhouden van een gigantische mestfabriek die naast onze wijk gebouwd moet gaan worden?

Waarom moeten wij met ruimschoots 2.000 inwoners van het westelijk deel van Roosendaal ZELF naar de rechtbank om de door dit college (rechtse club op de foto) verleende vergunning aan te vechten?

Is het niet belachelijk dat wij als inwoners letterlijk de stront moeten opruimen die dit college veroorzaakt heeft?

Zouden deze mensen zelf ook nog trots zijn als ze het stadskantoor binnen wandelen?

Of maakt het ze inmiddels niets meer uit (?) op het moment dat ze mij semi troostend aankijken en op een badinerende toon zeggen: “John, we hebben er alles aan gedaan”.

Terwijl ik de foto met verwondering, verbazing en diepe treurnis sta te bekijken, kan ik maar een troost vinden. Dat wij burgers er WEL alles aan gedaan hebben. En dat we straks in maart naar de stembus mogen om er voor te zorgen dat deze foto er anders uit gaat zien.

Ik zie links onder de lijsten de lichtknopjes, heb even de neiging om te kijken of ik daarmee de foto’s langzaam kan laten wegzakken. Nee John, NIET DOEN! Ik kwam een document halen, dus laten we dit maar even niet doen. Voor je het weet roept de burgemeester dat ik een “onrechtmatige daad pleeg”, want dat zijn eigenlijk de enige woorden die mij te binnen schieten als ik hem ergens zie verschijnen. In mijn optiek lacht de man erbij. Maar ja, dat kan hij ook uitstekend. Lachen, weglachen van problemen.

Moeder en kind, verdwaald..

De Rembrandtgalerij in de Westrand (Roosendaal) wordt verbouwd. We krijgen straks een mooi nieuw plein, met palmbomen. Prullenbakken en putten worden tijdelijk opgeslagen op het Kerkplein.
Het prachtige beeld “moeder en kind” staat er even treurig bij. De dames zijn verdwaald. We letten er op dat zij straks weer mooi in de zon komen te staan. Wordt vervolgd.

Ps: Rademakers heeft deze plaatsing niet gesponsord, maar een bijdrage is altijd welkom. 😉

Weet waarop je stemt in Roosendaal.

Ben jij tegen de mestfabriek in Roosendaal en wil je straks gaan stemmen in maart? Knappers.nl heeft even de partijen op een rijtje gezet. Links de partijen die echt iets proberen te doen tegen de komst van deze fabriek naast onze woonwijk. Rechts de partijen die het ons burgers laten uitvechten bij de rechter. Zo rolt dat in de politiek dus. Dat u het even weet.

Knappers.nl is supporter van de Werkgroep Biomineralen. Schrijft bovenstaande dus op persoonlijke titel.

Een droom verwezenlijken

In april 2014 overleed na een korte heftige ziekte een toffe collega. Veel te jong. Na die crematie had ik met iemand een gesprek met de standaard uitspraken als “we moeten nu leven”. Je kent de momenten van realisatie. Toen iemand aan mij vroeg of ik dromen had en wat er nog op mijn “bucketlist” stond, was het eerste wat mij te binnen schoot, de droom van mijn brommertje. Dat ik weer als 16 jarige op een brommer rondreed, toentertijd een Yamaha, want een “echte Zundapp”, daar was het nooit van gekomen.

Een maandje later kocht ik dan ook in een opwelling via marktplaats een prachtige oude Zundapp. Waar ik nu al een paar jaar met veel plezier op een zonnige middag of zomerse avond een lekker stukje mee ga knorren. Wat het milieu daar dan ook van vinden mag. Als je dan met zo’n Zundapp telkens een fietspad op moet, dan ontstaat vanzelf de wens om deze prachtige machine om te keuren naar een motorfiets. En zo begon ik in april dus met mijn motor rijlessen. Bij ANWB rijschool Dave van Haaften in Roosendaal. Ik dacht, dat doe ik even. Echter, het CBR doet er van alles aan om mensen zo veilig mogelijk op de weg te zetten, en wat euro’s te verdienen. Je moet eerst je AVB examen halen voor de bijzondere verrichtingen. Slalommen, remproeven, achtjes rijden, uitwijkmanoevres en zelfs een stukkie lopen met de motorfiets. Daarna moet je het theorie-examen doen. Als je deze 2 gedaan hebt, mag je op voor je AVD examen op de weg. Afgelopen vrijdag (tweede poging) is ook dit gelukt en ik mag dus volgende week, na 3 behaalde examens, het felbegeerde A teken toevoegen aan mijn rijbewijs. Shoppen voor een leuke toermotor deze winter dus. Want de Zundapp rijdt heerlijk, maar het echte vermogen onder je kont is toch een stukkie fijner. Het was lang geleden dat ik iets moest “leren” en ik moet je bekennen, al die circus acts op een motor zijn moeilijker voor een opa dan ik dacht. Kun je beter doen als je net 20 bent dus, haha. Dan is er nauwelijks angst om te vallen, en juist die valangst bemoeilijkt de rare kunstjes. Toch heb ik genoten van de uitdagingen, van het proces van het leren beheersen van een 600cc machine. Van het “ineens merken dat het lukt en het daarna ervaren als een fluitje van een cent”.

Ben jij van plan om je motorrijbewijs te halen, dan kan ik je de autorijschool van Dave van Haaften van harte aanbevelen. Top instructeurs die allemaal over ervaring en deskundigheid beschikken om leerlingen zodanig te coachen dat ze veilig op een motorfiets stappen.
Speciaal voor Marco, Dave, Gert-Jan, Benny en Adriënne: dank voor de mooie maanden en de fijne manier van samenwerken. Ben blij en trots dat ik het gehaald heb.
Kom volgend voorjaar de motor wel een keertje showen!