Hier en nu
By John | februari 8, 2010
Altijd Hier en Nu (ook al lees jij dit morgen, elders…)
Er valt veel te zeggen over de relatie tussen jou en mij, tussen lezer en schrijver. Maar wat ik er nog het meest bijzondere aan vind, is dat er tussen ons geen onderscheid is in tijd en ruimte. We zijn altijd samen in het “nu”. Misschien lees jij dit pas morgen, terwijl ik het nu schrijf. Misschien lees jij het in Amsterdam, of in Bali. Nu. Terwijl ik het schrijf in Roosendaal. Nu. Toch is het voor jou op dit moment, net zo goed “nu”, als dat het voor mij op dit moment “nu” is. Het is gewoon altijd “nu”. Eigenlijk hebben we dus maar één moment. Nu, in het oneindige. Wie moeite heeft om in het “nu” te leven, heeft vaak last van stress. Ons denken creëert tijd en ruimte, en daarmee spanning. Gelukkig is stress een keuze: lees hier waarom.
Kijk ik nu achter me, ligt onze hond heerlijk te snurken. Die maakt zich geen zorgen, of er morgen wel wat in zijn bak ligt, en die heeft alles van gisteren al lang weer vergeten. Het heerlijke is overigens ook nog aan een hond, dat ie nooit liegt. Hij heeft nooit een dubbele agenda. Kijk het beestje maar eens goed aan, haha, en je ziet, in zijn ogen is het altijd NU. Ik ga er maar eens lekker mee lopen zo. Tot ineens weer, houdoe, John.
Topics: Mijn SPINSELS | 2 Comments »
Geluk groeit
By John | februari 8, 2010
Geluk vermindert nooit door het te delen.
(Even een sprongetje naar het Boeddhisme).
Wie zich verdiept in de oude filosofische tradities ontdekt dat de verschillende takken van het Boeddhisme een jongere geschiedenis kennen dan de Advaita Vedanta. De basis van de Advaita Vedanta is gestoeld op zeer oude Indiase geschriften: de Upanishads. Dit zijn weer delen van de Vedantas. Geschriften waarop later ook het Hindoeisme is gebaseerd. Als je er dieper induikt, zit onze geschiedenis op het gebied van filosofie en religie best ingewikkeld in elkaar. Iets waar ik niet te diep op in wil gaan hier, omdat ik daar te weinig kennis voor heb. Wel weet ik dat alle stromingen die ik hier noem, één ding gemeen hebben: non-dualiteit. Wie meer hierover wil weten, kan rechts in mijn kolom “Advaita sites” snuffelen of gewoon eens googelen op combinaties van deze trefwoorden. Kom je op interessante links uit.
Hoe dan ook: ik ben dus zelf een fan van de Advaita Vedanta filosofie, vooral vanwege deze regel, die je op Advaita.nl kunt vinden: “Het Advaita-systeem gaat uit van de on-scheidbaarheid van individu en geheel, van mens en schepping, van de schepper en zijn schepping.”
Het Boeddhisme benoemt mijns inziens in de taal meer alles vanuit het ego, terwijl men in de Advaita veel meer probeert te beschouwen vanuit het absolute. Vaak zegt men eigenlijk wel hetzelfde, maar dan vanuit een andere invalshoek. Voor dit veel te theoretisch gaat worden, kom ik graag hier met een stuk tekst waaronder de Boeddha als bron staat vermeld. De tekst is heerlijk eenvoudig maar meteen ook weer zo mooi, dat ik hem jullie niet wil onthouden:
Met één kaars kunnen duizenden kaarsen worden aangestoken, en de levensduur van de kaars vermindert niet. Geluk vermindert nooit door het te delen. (bron: Boeddha).
Tussen alle filosofische teksten die soms lekker ingewikkeld in elkaar zitten, vond ik dit een prachtig juweeltje, in al zijn eenvoud.
Geintje: steek de kaarsjes aan met één muisklik op de foto 
Tot ineens weer, houdoe, John
Topics: Mijn SPINSELS | 3 Comments »
Zwijgen?
By John | februari 4, 2010
Zou zwijgen beter zijn? “Spreken is zilver, zwijgen is goud”. Als ik jou als lezer aan het denken zou willen zetten, dan zou het natuurlijk beter zijn om een witte pagina in beeld te brengen. Maar, blijkbaar, als je dit nog zit te lezen, is dit niet wat jij zoekt. Wat zoek jij dan? Beeld je eens even een witte pagina in, en vraag je zelf dan nogmaals af: Wat zoek ik? Wat doe ik hier?
Als het iets te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling, met een zoektocht naar “je hogere ik”, naar je “ware natuur” of naar iets van God, of een bron, of hoe jij het dan ook noemen wil, tja. Dan vraag ik me af of je ergens op het onrustige World-Wide-Web iets van jouw gading zult vinden. Mij is het met zoeken op internet niet gelukt in ieder geval. Wel voedt het mijn onrustige geest in ieder geval, om te schrijven. 
Schrijven zorgt er op een zeer speciale manier voor, dat ik mijn gedachten tot rust breng, dat ik me kan focussen op het enige dat mij drijft. Schrijven is eigenlijk praten met mijzelf. Gedachten verwoorden, en, net zoals ik eerder al schreef in de posting “Schrijverstwijfel”, werkt het voor mij als bij het bijhouden van een dagboek. Toch, weet ik eigenlijk diep van binnen, dat zwijgen beter zou zijn. Maar ja, ik zie schrijven dan maar als een gezonde verslaving. Lekker een beetje rommelen op mijn weblog, waar ik in alle vrijheid mag beweren wat ik wel. Alleen, ik heb niet zo veel te beweren, misschien zou zwijgen dan toch beter zijn? Voor wijze raad: “The three Monkeys”.
Eens echt kijken naar die prachtige ijsvogel, die altijd rechts boven in mijn blog zit. De ijsvogel, mijn symbool voor het gevecht tussen water en vuur, voor kwetsbaarheid, en vindingrijkheid. Je zou je moeten verdiepen in de leefwijze van dit wondertje, ongelooflijk….
En dan die foto, midden boven. Verlangend naar het voorjaar, met mijn lief, en de hond, lekker wandelen langs het strand. De plek, waar water en land elkaar raken. Waar grenzen voelbaar zijn… Ik had de drang om de foto’s eens te wijzigen, maar nee, laat maar staan zo.
Op de tv maakt men intussen bekend dat het inmiddels uit onderzoek wordt aangetoond, dat langdurige comapatiënten kunnen communiceren. MRI-scans tonen aan dat ze op vragen reageren… Ongelooflijk voor velen. Maar weer wordt bewezen dat we nauwelijks iets weten over de werking van onze hersenen, of ons bewustzijn. Zou ons bewustzijn zich wel in onze hersenen bevinden?
Nee, zwijgen is niet beter. Graag praat ik over alles wat wij denken te weten, maar nog niet weten. Verwonderen, dat vind ik het mooiste wat er is. Dit delen met een ander, prima toch. Wetenschappers denken te veel weten, het enige wat zij doen is datgene beweren wat onomstotelijk is vastgelegd. Een beetje rondstrooien met indirecte kennis dus. Als we diezelfde wetenschappers 50 jaar geleden hadden verteld dat we nu met een minuscuul apparaatje de hele wereld over kunnen telefoneren, er mee filmen, fotograferen en over de hele wereld alle computers kunnen bereiken, dan werden we voor gek verklaard. Dus, wanneer is iemand een wetenschapper dan?
Nee, nu wil ik even niet zwijgen. Lekker beweren, dat we op dit moment ons, in onze kennis verslikken. Dat we veel meer nog niet weten, dan dat we wel weten. Dat er mogelijkheden van communicatie bestaan, via een collectief bewustzijn, maar dat de meesten van ons er niet mee om kunnen gaan.
Omdat, het ons niet geleerd is, het eng, en een beetje gek is.
Zou zwijgen dan toch beter zijn? Volgens mij niet. Ik weet maar één ding zeker.
Eén goeie vraag, zegt mij meer dan 1.000 antwoorden.
Zwijgen op zijn tijd, is natuurlijk prima, dus…. Tot ineens maar weer! Houdoe, John
Topics: Mijn SPINSELS, Zijdelingse info... | 5 Comments »
Kind
By John | februari 1, 2010
“Hij” die het kind in zichzelf ontkent,
zal zich nimmer “volwassen” kunnen gedragen.
Deze boeiende uitspraak kwam ik tegen op de weblog Spijkerbed van mijn blogvriend Walter Kas. De foto hiernaast is een kunstwerk van hem. Walter is een kleurrijke kunstenmaker en op zijn blog vind je bijzondere berichten en prachtige foto’s die enorm inspireren of je gewoon flink aan het denken zetten. Ik wilde dit even met jullie delen. Zijn blog Spijkerbed staat standaard in de rechterkolom “Bloggers die ik volg”.
Topics: Teksten van toppers | No Comments »
Over mij
By John | januari 30, 2010
Over de schrijver, dan toch maar een keer
Toen ik met bloggen begon, eind 2007, waren het in het begin enkele bekenden die mij volgden. Of mensen die me via een toevalstreffer op Google tegen kwamen en gingen lezen. Van het begin af aan heb ik geprobeerd om iets te vertellen over het leven, waarom ik blog, wat mij inspireert. Het schrijven heeft me geholpen om bepaalde zaken in het leven te relativeren en wellicht ook te verwerken. De Advaita Vedanta filosofie heeft iets in mijn los gemaakt. Iets wat ik niet constant kan en wil verklaren, maar, wat ik wel door wil geven, na wil laten of zo. Een filosofie die ik zelf in het dagelijkse leven nog veel te weinig kan uitdragen in de dingen die ik doe, de manier waarop ik leef, maar, waar ik wel continu over wil blijven leren. Tegen Rob van Dijk van www.advaita.nl zou ik willen zeggen: dank voor het wakkerschudden! Ik blijf mij graag verwonderen. Altijd heb ik geroepen dat ik geen blog wil schrijven over de futiliteiten uit mijn dagelijkse leven. Wat je bijvoorbeeld nu ziet op Twitter. Van alle twitteraars schijnt 10% verantwoordelijk te zijn voor 90% van de berichten, en wie die dan allemaal lezen is nog de grootste vraag. In ieder geval weet ik zeker dat niemand erop zit te wachten om te lezen wat ik vanochtend heb ontbeten, of hoe vaak ik vandaag onze hond heb uitgelaten. En, al zou men het willen weten, ik zie het nut er niet van in om het te melden dus.
Toch kreeg ik afgelopen tijd, van een paar bezoekers, die mij dus niet persoonlijk kennen, leuke reacties op mijn blog, en waarbij men zich dan afvroeg, hoe oud ik was, waar ik woonde, werkte e.d. Dan email ik altijd terug, en zit ik dus telkens eenzelfde verhaaltje te tikken. Welnu, na meer dan 2 jaar te hebben geblogt, en wetende dat men volgende info heel makkelijk via internet (Google, Linkedin) kan terugvinden, heb ik besloten gewoon wat persoonlijke informatie over mijzelf op een rijtje te zetten.
Hier de persoonlijke informatie:
Geboren in 1961 te Roosendaal. Opgegroeid en middelbare school gedaan. VWO, dienstplicht en daarna 3 jaar gestudeerd aan het Moller Instituut in Tilburg. (Nieuwe Leraren Opleiding). Zonder diploma vertrokken (er gaat wel eens wat mis) en als vanzelf het bedrijfsleven ingerold.
Getrouwd met Betty, mijn reddende engel die precies op tijd voorbij kwam, met haar, nu onze 2 kinderen, Christiaan en Monique. We hebben een prachtige familie. Al weer meer dan een jaartje of 20 nu. Time flies, when you’re having fun.
Opa sinds juni vorig jaar, van de liefste en mooiste kleindochter van de wereld. Carice heet ze. Inmiddels is ze dus 7 maanden. Genieten!! Met een hoofdletter en dan nog wat A4-tjes vol met uitroeptekens. Een hele nieuwe rol in mijn leven die zo prachtig is, dat is niet uit te leggen. Enfin, dat gaan we dus hier ook niet doen.
Werk sinds 1986, in verkoopfuncties. Eerst bij diverse bedrijven; sinds 1995 voor High Profile uitgeverij. Met een club enthousiaste mensen maken we boeken en bladen in de evenementen-en internetbranche en beheren we websites als www.highprofile.nl, www.locaties.nl, www.toptrouwlocaties.nl, www.inspirerendelocaties.nl en www.webguide.nl. Meer over mijn werk op http://nl.linkedin.com/in/johnknappers
Tussen de mooie levenswegmomenten hierboven hebben een aantal bizarre tegenslagen ervoor gezorgd dat ik bewuster ben gaan leven. Dat ik geen genoegen meer kon en wilde nemen met oppervlakkigheden. Het leven en wat beperkingen hebben mij vooral geleerd dat tegenslagen vooral ook kansen zijn. Dat alles wat je tegenkomt je leraar is, als je maar kijkt naar mogelijkheden. Volgens mij is het glas altijd halfvol, en zelfs al is het bijna leeg, dan heb ik nog een heerlijk slokje. Mijn ouders, Sjef en Riet wil ik vooral bedanken voor het doorgeven van deze mentaliteit.
Passies: Ik hou van mensen, van de natuur. Ben verliefd op de ijsvogel. Zou wat vaker op mijn gitaar willen spelen, geniet van mijn hond en van alles wat het leven mij geeft. Volgens mij is het leven simpelweg een optelsom van de dingen die je dagelijks overkomen. Hoe jij daar mee omgaat, bepaalt of je er lol in hebt.
Motto: Geniet van deze dag, want die komt nooit meer terug!
Wens: dat het schrijven van deze blog, een paar mensen mag helpen om hun wereld daar waar nodig wat mooier te kleuren. Want het leven is een feest, je moet alleen zelf wel de slingers ophangen.
Zo. Genoeg nu over het persoontje John, tot ineens maar weer.
Met hartelijke groet, Roosendaal, 30 januari 2010, houdoe, John
Topics: Zijdelingse info... | 2 Comments »
Om het me weer maar eens te realiseren: “Kijk en zie!”
By John | januari 25, 2010
Kijk en zie.
Wees maar stil.
Verander niets.
Jij bent alles wat je wilt.
Er is geen worden.
Naar iets van morgen.
Open jouw ogen.
Kijk naar het heelal.
Voel je oneindig.
Je bent er al. © Knappers.nl
Dit gedicht heb ik al in januari 2008 geschreven en voor het eerst toen op mijn blog geplaatst. Telkens als ik het lees, lijkt een waarheid mij te vinden. Iedere keer opnieuw, en meestal net weer even iets anders dan de vorige keer. Vandaar dat ik uitsluitend dit gedicht, tegen alle “blogregels” in, maandelijks opnieuw bovenaan plaats, als een soort van “heroverweging”. Een soort van mantra, voor jou en voor mijzelf. Ik ben niet mijn gedachten. Ik ben niet slechts dat poppetje, die staat van zijn, die ik nodig heb om te verschijnen. Alles wat ik zoek, wordt beperkt door mijn denken. Veel leesplezier op mijn blog en tot plotseling! Groetjes, John Knappers.nl
Topics: Mijn GEDICHTEN | 12 Comments »
Twitteren of Onttwitteren?
By John | januari 24, 2010
Nee, ik hoef niet te weten hoe jouw ontbijt er vanochtend uit zag.
Na een half jaar proberen op Twitter heb ik vandaag besloten om flink te gaan “ontvolgen”, of zo je wilt: ik ga “onttwitteren”. Omdat ik blog @knappers.nl en werk @highprofile.nl moet ik natuurlijk af en toe proeven aan nieuwe (social) media, als Hyves , Twitter en Linkedin. In oktober schreef ik al over mijn digitale zelfmoord op Hyves “Hyves Goodbuye”. Linkedin kan ik kort en helder over zijn: zakelijk is het voor mij een succes, blijf ik 100% doen.
Vandaag ga ik op Twitter (nog) niet mijn account opheffen, maar wel het overgrote deel van mijn “volgers” ontvolgen. Hoop er niemand mee te beledigen, maar heb voor mij zelf een aantal redenen bedacht:
1. Twitteren geeft veel ruis en onrust.
2. Mijn vrienden volg ik liever in “real-life”.
3. Twitteraars lijken te schreeuwen op een volle markt terwijl iedereen doorloopt.
4. De berichten zijn vaak oppervlakkig, ook door de max 140 tekens.
5. 90% van de berichten schijnen te worden geplaatst door 10% van de twitteraars.
6. Het “big brother is watching you”-gehalte lijkt soms de overhand te krijgen.
7. Laatst was iemand verbaasd dat ik zijn bericht op twitter niet had gelezen, tja?
8. De medebloggers die ik volg, volg ik relaxter via de RSS-feeds.
9. Het volgen van al deze mensen op Twitter kost me dus gewoon teveel tijd.
10. Tijd die ik liever besteed aan zaken die me echt ontspannen.
11. Kortom: Twitter kost mij meer dan dat het me oplevert.
Vanwege mijn werk, wil ik echter toch voorlopig Twitter als marketing-instrument blijven volgen. Daarnaast wil ik testen of het handig kan zijn voor anderen om mijn blogberichten (hobby) te blijven volgen. Ben tevens benieuwd wat er gebeurt als ik het overgrote deel ga ontvolgen. Of het succes van alle getallen dus inderdaad zit in de wederkerigheid van het volgen? Voor de Twitteraars onder jullie: mijn account blijft bestaan, maar het aantal Twitteraars wat ik zelf wil gaan volgen gaat zich beperken tot een maximum van een stuk of 10. Een paar media-bedrijven en mensen die ik echt specifiek op twitter wil volgen, omdat ik ze te weinig (of nooit) spreek. De “twitterdeur” gaat op een kier. Wie me dus echt iets van belang wil melden, stuur me gewoon een (inmiddels) ouderwetse email, of reageer rechts boven op Knappers.nl onder “Reactie/vraag/contact?”
Topics: Mijn SPINSELS | 2 Comments »
Ne me quitte pas.
By John | januari 20, 2010
“Ne me quitte pas”, door Jacques Brel.
Het zal een jaar of zes geleden zijn, dat we tijdens een heerlijke zomervakantie aan de Franse kust zaten op een terrasje. In het prachtige authentieke dorpje Le Lavandou, aan de Middelandse zee. Je kent dat wel, lekker gezwommen in zee, daarna op een terras, je afvragen waar we die avond eens gaan eten.
Op de achtergrond draaide men het nummer “Ne me quitte pas” in de uitvoering van Jacques Brel (1929-1978). De kroegbaas vertelde met de bekende Franse trots, dat Brel regelmatig in zijn zaak was geweest en dat hij dus jarenlang een vakantiewoning zou hebben gehad in Le Lavandou. Op zich een prachtig verhaal. Toen ik de man zei dat Brel een Belg was en toch echt in Schaarbeek bij Brussel was geboren, ontstond een discussie. Hadden we toen maar kunnen googlen op ons mobieltje, dan had ik mooi een weddenschap in kunnen zetten op een flesje wijn. Maar goed, waar we het al snel over eens werden, was, dat Brel een held was. En onder het genot van de wijn werd het heldendom groter.
Nu hou ik enorm van die franse taal en omdat niet iedereen deze eigen is, heeft een aardig iemand een opname van Brel voorzien van de Nederlandse vertaling eronder.
De link naar deze opname op Youtube is “Ne me quitte pas” en stond al (rechts op mijn blog) tussen “muzikale legendes” geplaatst. Ik blijf kippenvel krijgen als ik kijk naar deze prachtige, vertellende vertolking van Brel. Ongelooflijk, wat een passie…
Topics: Mijn SPINSELS | 1 Comment »
Blue Monday?
By John | januari 18, 2010
Blue Monday. Vorige week las ik erover in de krant. De Engels psycholoog Cliff Arnall, heeft, hopelijk na een gedegen onderzoek, ontdekt dat de 3e maandag van januari aan zoveel negatieve voorwaarden voldoet, dat hij hem deze titel “Blue Monday” heeft gegeven. De gezellige kerstdagen zijn net voorbij, de dagen zijn nog steeds kort, veel goede voornemens zijn uiteindelijk al weer gestaakt, het salaris is nog niet binnen, en na de dure dagen zijn bij velen de spaarpotten leeg. Je moet nog maanden wachten op je eerste vrije dagen, voor velen in de zomervakantie. En, dan is het ook nog eens gewoon “maandag” de dag dat je vrije weekend erop zit dus. Op zich natuurlijk een verklaarbaar verhaal.
Tips van Knappers.nl om met “Blue Monday” de strijd aan te gaan:
- Maak het vanavond eens extra gezellig in huis, met kaarslichten.
- Geniet van een “blues-nummer” als: http://www.youtube.com/watch?v=rT-FoZt95D4
(en er staan er nog een paar in de kolom rechts hoor)
- Prik een nieuwe datum om te stoppen met roken.
Bijvoorbeeld 01-02-2010 of, voor de uitstellers, je kunt ook stoppen op 20-10-2010.
- Wacht niet tot de zomervakantie. Boek nu een midweek, of weekend in het voorjaar.
- Let komende weken goed op. Ineens schieten de krokussen weer uit de grond.
- Geef eens wat weg. Ook op een maandag. Wordt je sowieso blij van!
- Neem eens wat vaker vrij op een maandag.
- Zelf heb ik alle maandagen vrij genomen; ik geloof in 52 vakanties van 3 dagen.
De bedenker van “Blue Monday” schijnt gespecialiseerd te zijn in depressies en heeft in 2005 voor het eerst gepubliceerd over deze blauwe maandag. Als je gaat onderzoeken wat “blauwe maandag” in onze taal betekent dan kom je al gauw uit op een (blauwe) maandag van weinig tot geen betekenis. Vandaar hiernaast maar een foto geplaatst, van een gele zon op een blauw vlakje dus. Want daar kun je toch ook vraagtekens bij zetten?
Topics: Mijn SPINSELS | 5 Comments »
Blogger in Beeld
By John | januari 10, 2010
“Blogger in Beeld” nieuwe rubriek op Knappers.nl, maandelijks interview.
In december werden medebloggers op Punkmedia.nl geïnterviewd door vriend Henk-Jan Winkeldermaat en mijn antwoorden op zijn 2 vragen vind je hier op zijn site. Geïnspireerd door zijn leuke actie kwam ik op het (oude tijdschrif-)idee om met regelmaat mensen te interviewen met “standaard vragen”. Een nieuwe rubriek is geboren. Maandelijks kun je onder Blogger in Beeld lezen hoe mijn medebloggers denken over bloggen. Waar liggen hun grenzen? Wie volgen zij? En wanneer zou mogelijkerwijs volgens hen de wereld vergaan? Kortom, gewoon wat alledaagse vraagjes dus, haha. Wordt vervolgd dus. De aftrap wordt zeer binnenkort gedaan door Henk-Jan Winkeldermaat, van www.punkmedia.nl. Ben zelf erg benieuwd mensen.
Topics: Blogger in Beeld | 1 Comment »
« Previous Entries