Breekbaar
By John | januari 28, 2012
Feesten moeten we. Vieren, dat we leven. Genieten. Verlangen, naar meer. Het wordt ons ingegeven van kinds af aan. Is dat leuk? Of, lijkt dat leuk? Komt het doordat ik ouder wordt? Of doordat de wereld veranderd? Vragen die steeds vaker bij me opkomen. Terwijl de mensen om ons heen alleen maar meer en meer willen, krijg ik steeds meer het besef dat “meer” niet gelukkig maakt. Ik blog er al jaren over.
Nu ik de zinnen wat teruglees, lijkt het misschien in de eerste oogopslag de tekst van iemand die wat aan de depressieve kant met woorden zit te goochelen. Maar, dan moet ik je toch teleurstellen, ehhh…. of juist niet teleurstellen. Ik besef gewoon dat in “verlangen” geen “geluk” huist. Deze 2 woorden hebben hooguit de G gemeenschappelijk. In “verlangen” zit iets van “ver” en “lang”, dat wat we wensen. En “geluk” wijst er op dat het dan wel een beetje moet “lukken” natuurlijk.
Voor wie wil weten hoe ik tegen “geluk” aankijk, tik rechtsboven dit woord GELUK maar eens in. Geluk is voor mij steeds meer “niets nodig te hebben” en dus zonder verlangen te zijn. Want alles wat wij willen hebben, bezitten, is breekbaar.
Misschien dat ik het beter uit kan laten leggen door Sting, met het nummer “Fragile”.
Topics: Beeld & Geluid, Spinsels | No Comments »
“Met spijt, namens mijn kleinzoon”
By John | januari 27, 2012
Hij stond wat raar geparkeerd, zo net voor de kruising en half op de weg. De jongen zat te graaien in zijn dashboard en toen ik langs liep, met de hond, sprak hij me aan.
“Mijnheer, mijnheer…” klonk hij wat paniekerig. Ik draaide me om en stopte. Hij stapte uit zijn Golfje en vroeg of ik hem kon helpen. Vertelde me een verhaal dat hij zonder benzine stond, dat hij zijn hond naar een dierenhospitaal moest brengen, omdat het beestje ziek was, maar dat hij dus geen geld had om te tanken want zijn portemonnee lag thuis. Het kwam er vlot uit.
Met een portie gezonde argwaan vroeg ik waar hij woonde. Of hij een rijbewijs bij zich had. Nee, maar hij had wel een kopietje in de auto. Kon hij zo pakken. De jongen bleek 19, naam en gegevens stonden op het rijbewijskopietje. Bijna huilend vroeg hij of ik hem 20 euro kon lenen.
Het verhaal kwam zo overtuigend over en de gedachte dat wanneer mijn kinderen zoiets zou overkomen, dat ik dan ook op hulp van anderen zou hopen, deed mij besluiten hem de gevraagde 20 euro te lenen. Ik gaf hem mijn gsm nummer, en hij zou bellen over het terugbetalen.
Het kopietje van zijn rijbewijs legde ik thuis in de boekenkast. Het lag er een week later nog. Uiteraard moet hij nu nog bellen.
Nu had hij tijdens zijn “oplichtersverhaaltje” verteld dat zijn opa en oma in een flat in de buurt woonden. Na even zoeken in het telefoonboek vond ik dezelfde achternaam in die flat en belde ik die mensen. Opa nam op. Ik wilde deze man uitleggen waarom ik belde, en na een paar woorden, onderbrak deze man mij al: “Ach nee, is het weer zover….” De man vertelde mij een triest verhaal. Dat zijn kleinzoon deze truuc al maanden toepaste. Met grotendeels het zelfde basisverhaal, dat hij zonder benzine staat en een zieke hond heeft.
De politie bellen bleek zinloos. “Mijnheer, deze man pleegt geen strafbaar feit” krijg je daar te horen. De jongen bleek een verslavingsprobleem te hebben en onder behandeling te zijn voor een psychisch probleem. Triest. Op zich.
Meteen realiseerde ik mij dat hij in gezonde toestand beter in zou kunnen schrijven op de toneelacademie. Hij zou er met vlag en wimpel slagen.
Die avond laat hoorde ik de brievenbus klepperen. Op de mat lag een envelopje, wellicht met schaamte in het donker bezorgd. Met daarin de 20 euro. En een briefje, geschreven door zijn Opa. “Met spijt, namens mijn kleinzoon”.
(Hoewel dit verhaal is geplaatst in de rubriek “Verhaalt” moet ik er helaas bij vertellen dat dit ongeveer een jaar geleden waar gebeurd is. Op diverse sociale media werd er voor gewaarschuwd. De 20 euro hebben we aan goed doel geschonken.)
Topics: Verhaalt, Zijdelingse info... | No Comments »
Kijk en zie
By John | januari 25, 2012
Kijk en zie.
Wees maar stil.
Verander niets.
Jij bent alles wat je wilt.
Er is geen worden.
Naar iets van morgen.
Open jouw ogen.
Kijk naar het heelal.
Voel je oneindig.
Je bent er al.
Voor de “zoeker” is hier genoeg content te vinden. Ik hoef dus zeker niet in herhaling te vallen. Toch is er één tekst die ik graag regelmatig opnieuw bovenaan mijn blog plaats, ook al is dit tegen alle regels van het bloggen in. Het gedicht heb ik voor het eerst gepubliceerd in januari 2008 en inmiddels is het een soort van mantra voor mijzelf. Bij het lezen lijkt een moeilijk te doordringen waarheid, mij telkens opnieuw te vinden. Ik ben niet mijn gedachten. Ik ben niet slechts dat poppetje, die staat van zijn, die ik nodig heb om te verschijnen. Alles wat ik zoek, wordt beperkt door mijn denken. En op het moment dat er werd gevonden, bleek het er al lang te zijn. Niets is, wat het lijkt. Veel leesplezier op mijn blog en tot plotseling! Groetjes, John
Topics: Gedichten, Spinsels, Zijdelingse info... | 15 Comments »
Beetje rommelen met mijn logo
By John | januari 23, 2012
De ontwerper van deze site (Edwin) vond het tijd voor een fris, nieuw logo. Hij is al even aan het sleutelen en sinds december is het zoals je nu links bovenaan ziet (ronde zonnetje). Bijgaand ontwerp leek ons in eerste instantie wat te flitsend, maar hoe vaker ik het zie, hoe mooier het lijkt te worden. Kortom, dit zou best eens het nieuwe logo kunnen worden. We houden je op de hoogte. Ook via Facebook!
Topics: Spinsels, Zijdelingse info... | No Comments »
Arrival of the Birds
By John | januari 22, 2012
Vandaag kwam ik via Twitter een filmpje tegen, met als titel: “Arrival of the Birds”. Als vogelliefhebber ben ik dan al snel getriggerd om even te kijken. Begeleid door prachtige muziek zie je een groep flamingo’s vliegen over het water, in de schemering van het maanlicht… Zo verschrikkelijk mooi. Ach, we moeten hier geen woorden aan besteden. Kijk zelf maar. Als mensen ooit zo vredig zouden kunnen reizen en landen, dan zou de wereld er een stukje mooier uit zien volgens mij. Het filmpje vind je hier:
Topics: Beeld & Geluid | No Comments »
400 brieven van mijn moeder
By John | januari 14, 2012
Als één van de jongste Nederlanders studeer je af in de Hogere Informatica en op je 20ste begin je je eigen informatica-bedrijf. Alles gaat voor de wind, je hebt succes. Je gaat in 2004 voor een zakelijke klus naar een bedrijf in Marocco. Daar wordt een inval gedaan, en als “toevallige aanwezige” wordt je opgepakt, in een cel gegooid, en even later wordt je veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf. Voor iets, waar je NIETS mee te maken hebt. Onschuldig!
Deze nachtmerrie overkwam Joseph Oubelkas. Van de ene op de andere dag veranderde zijn mooie vrije leven in het leven waar je de meest heftige films over hebt gezien. Waarvan je denkt: “Dit gaat mij nooit overkomen”.
Het boek “400 brieven van mijn moeder” kwam ik begin vorig jaar tegen op Twitter. (Via Twitter zijn er overigens al meer bijzondere boeken op mijn pad gekomen.) Soms, als je boeken als deze ziet, denk je even van “jaja, zal wel, onschuldig” maar bij dit boek wist ik vanaf de eerste seconde dat het zo was.
Ik heb het gelezen op een paar avonden. Het verhaal is te bizar voor woorden. Het doet me beseffen dat er nog steeds mensen zijn op deze wereld die onterecht van hun vrijheid worden beroofd. Maar wat het bijzondere is, dat er mensen zijn, die ondanks deze tegenslag zichzelf staande kunnen houden. Die door liefde worden gedragen. In dit geval vooral door de liefde van en voor zijn moeder. Zijn moeder schrijft hem prachtige brieven waardoor hij de kracht vindt om in zichzelf te blijven geloven. Hoe bizar de leefomstandigheden in de verschillende gevangenissen in Marocco ook zijn, en hoe oneerlijk en corrupt het rechtssysteem daar ook werkt, Joseph blijft geloven in de kracht van liefde, vriendschap en vrijheid. De vrijheid die ze hem lichamelijk hebben afgenomen, maar zijn ziel krijgen ze niet achter slot en grendel.
Kracht is hetgeen er valt te putten uit zijn boek. Iedereen die tegenslagen heeft in het leven, kan leren van zijn verhaal. Dat er altijd hoop is, daar waar liefde is. Wie zichzelf hieraan mag vasthouden kan alles overwinnen.
Voor de twitteraars onder jullie, Joseph is te volgen op Twitter. Vanavond komt hij overigens op TV, om 17:30 uur bij RTL4 in “het familieportret”. Wie meer wil weten over hem en zijn boek: Oubelkas.nl
Topics: Anti Stigma, Mooie boeken | 5 Comments »
Muziekjes tussendoor
By John | januari 9, 2012
Omdat MUZIEK voor heel veel mensen genieten is en daarnaast een enorm helende factor heeft, wil ik tussendoor (gewoon ook voor de gezelligheid, af en toe) op mijn blog wat doorlinkjes naar Youtube aanbieden. Helemaal rechts onder, in de laatste rubriek heb ik wat favoriete muziek voor je verzameld. Onder de kop “Mooie Muziek”. In ieder geval, mooi en favoriet voor mij dan. Ik moet toegeven dat ik muzikaal de laatste jaren zwaar achter de feiten aanloop, en nog steeds wordt ik het warmst van muziek uit de vorige eeuw. Maar, logisch, want in die tijd heb ik ook wat jaartjes versleten. Kortom, het voornemen van 2012 is jullie, tussen de soms wat zwaarmoedige verhalen hier, op te fleuren met vaak toch wat oudere maar grandiose muzikale fragmenten.
Op Twitter kun je trouwens regelmatig de meest leuke voorzetjes van mensen beluisteren door te zoeken op #latenightmuziekjes Doordat meerdere mensen laat op de avond via deze #latenightmuziekjes delen wat ze beluisteren op Youtube, kom je de mooiste juweeltes voor oor, hart en ziel tegen. Als je me volgt via Twitter zie (beter gezegd, hoor) je ze vanzelf voorbijkomen.
Topics: Beeld & Geluid | No Comments »
Anti Stigma
By John | januari 7, 2012
Anti Stigma.
Dit is de titel van de rubriek, die ik in oktober 2010 ben gestart. Een vertaling voor het begrip Anti Stigma (wat ik zonder taalkundige verantwoording, graag met hoofdletters schrijf) vind je op Wikipedia. Mijn korte vertaling. Anti = tegen. Stigma = stempels. Ik ben dus tegen stempels. Stempels op mensen. Labelen dus. Etiketten plakken, hoe je het noemen wilt.
Mensen worden o.a. vanwege hun afkomst, handicap, huidskleur of religie steeds vaker in hokjes gestopt. Hokjes waar we dan een naam op plakken. Lekker veilig, lekker makkelijk. Vooroordelen. Daar ben ik dus op tegen. De trouwe bezoekers van mijn blog weten waarom. Ben jij nieuw hier? Lees eens in de rubriek “Anti Stigma”, te beginnen bij de eerste posting van 22 november 2010, dan is het snel duidelijk.
Ieder mens is uniek, en een perfect mens ben ik nog nooit tegen gekomen. Ook al ben ik liever ergens voor dan tegen, ook al schrijf ik liever over liefde dan over haat, toch heb ik besloten om met Knappers.nl meer te gaan schrijven over Anti Stigma. Omdat ik zelf weet hoe het is om in een hokje gestopt te worden.
Mijn “hokje” heb ik gesloopt. Als jij het nog ziet, is het jouw hokje. Ik hoop dat ik er toe bij mag dragen dat anderen ook hun hokjes, als ze dat willen en durven, mogen slopen. Want in onze ware natuur, bestaan geen hokjes. Daar zijn we allemaal gelijkwaardig.
Topics: Anti Stigma, Zijdelingse info... | 3 Comments »
Alles is liefde (door Inge de Glopper)
By John | januari 5, 2012
(In oktober 2010 kreeg ik contact met Inge de Glopper, via mijn blog en twitter. Zij vroeg of zij een gedicht mocht gebruiken voor een scriptie over yoga. Toen ik haar scriptie ontving, was ik daar zeer van onder de indruk. Heb haar toen gevraagd of zij een samenvatting hiervan zou willen publiceren op mijn blog. Bij deze. )
Fragmenten uit de Scriptie t.b.v. de Kashmiryoga opleiding,
1 november 2011, Inge de Glopper
Toen ik 22 jaar was wilde ik meer zien van de wereld en vooral wilde ik léren. Geen kennis op doen, maar leren over mezelf, over het leven en het liefst ook over spirituele zaken, al wist ik niet precies wat ik met dit laatste bedoelde. Zo heb ik eerst een jaar door Australië gezworven en vanuit daar ging ik naar Indonesië. En daar begon mijn “spirituele reis”. Ik kwam terecht in Shanti-Loka op Java en in totaal heb ik daar een klein jaar mogen leren, ontdekken, voelen en vooral Zijn. In Shanti-loka leerde ik de Be-meditatie, zoals Pak Suyono het noemde en ik ontdekte lichamelijke spanningen waarvan ik het bestaan niet wist. Emotionele spanningen kwamen los en losten op, voelde energieën in mijn lichaam die ik nog nooit eerder had ervaren. Het belangrijkste wat ik had geleerd, was dat ik meer mezelf kon zijn. Meer ontspannen en vrijer. Met een basis gevoel, contact te hebben met mijn eigen kern en met het hele universum. Dit maakte mij op een zachte manier sterk.
Na 2 jaar reizen kwam ik weer terug in Nederland. De jaren daarna leerde ik om meer te settelen en de rust te vinden in Nederland. Samen met Arjan heb ik twee kinderen gekregen; Timo Ananda & Kaja Ananda. Timo is nu 6 jaar en Kaja is ruim 3 jaar geleden overleden, hij was toen 9 maanden. Ik was die jaren druk met het gezin, werken en sociale contacten. Het huisje, boompje, beestje idee op een prettige manier. Tótdat we hoorden dat Kaja een spierziekte had en niet ouder dan 1 ½ jaar zou worden. De bom sloeg in en ons leven stond op zijn kop. In sneltreinvaart begon het proces van loslaten, of ik wilde of niet, ik moest gaan loslaten. En het mooie was, dat ik door zo dicht bij de dood te staan, ik mij volop in het leven voelde staan. Ik heb de periode voor en na zijn dood zo intens geleefd en, tegelijkertijd met het intense verdriet en de angst, ontzettend veel liefde en dankbaarheid gevoelt. Alsof mijn hart helemaal open stond en daardoor alle liefde kon voelen.
ALLES IS LIEFDE deze 3 woorden uit het gelijknamige liedje, heb ik veel gezongen en vanuit het diepste in mij beleefd. De maanden na zijn dood, was ik weer druk met allerlei zaken en nam ik minder de tijd om stil te staan en daardoor in contact te zijn met mijn kern, God, het liefdesgevoel. Ik ervaarde stress, veel verdriet en vermoeidheid. Totdat ik niet meer kon en ben gaan zitten. Dagen zitten, soms huilen, maar vooral zitten, zitten en voelen. Met de dag werd ik weer rustiger, helderder, blijer en meer in contact met mijzelf en miste ik Kaja steeds minder omdat ik mij weer verbonden voelde met hem. Voor mij voelt Kaja als Liefde, God is Liefde, dus Kaja is God, Ik ben God, Ik ben Liefde. Kaja was mijn poort tot Liefde en dus tot “God”. Enige tijd daarna heb ik de yoga weer opgepakt en kwam ik uiteindelijk terecht bij Djihi Marianne. De eerste les voelde direct goed en wist “hier wil en kan ik leren”. En dat is uitgekomen, meer dan dat zelfs.
Ik ben gestart met de opleiding bij Djihi tot Kashmir-yoga docent. Niet met het doel docent te worden, maar om te leren. Geen kennis op doen, maar leren over mezelf, over het leven en het liefst ook over spirituele zaken. Hetzelfde doel als toen ik 17 jaar geleden ging reizen. De afgelopen 2 jaar voelt als een grote verdieping op hetgeen ik tot dan had geleerd en ervaren op spiritueel gebied. Het belangrijkste is toch wel dat ik de altijd aanwezige verbondenheid en liefde sterker ben gaan voelen. Het niet-doen is het onderwerp van mijn scriptie en heb ik omschreven hoe je met behulp van yoga gemakkelijker in het niet-doen terecht kan komen en wat het mij heeft gebracht. Door te mediteren en de kashmiryoga (een meditatieve vorm van yoga) is mijn lichaam meer gaan ontspannen en is mijn hoofd leger geworden. De yoga helpt mij om steeds weer terug te kunnen naar het besef dat ik niet het denken en mijn emoties ben. Zo kan ik iedere keer weer het ZIJN ont-dekken.
Door de dood van Kaja heb ik de kringloop van het leven sterk ervaren. In deze periode heb ik, naast het intense verdriet, ook heel veel liefde gevoelt om en in mij. Maar ook liefde voor het leven inclusief de dood die daar helemaal bij hoort. Als ik met mijn wil had kunnen kiezen, had ik voor een andere toekomst met Kaja gekozen. Door het te aanvaarden hoe het is, zie ik de schoonheid van toen Kaja nog leefde en de schoonheid van hoe “hij” nu nog straalt in mijn leven. Om dit zo te kunnen ervaren, daar heb ik niets voor hoeven te doen, alleen maar hoeven mee te gaan op de stroming van het leven en dit niet proberen te veranderen. Door dit zo diep ervaren te hebben, blijft dit weten dicht bij me en weet ik hoe mooi het is als je leeft zonder oordelen, zonder te denken in goed en kwaad. En ook al lukt het me niet altijd, vooral niet als ik druk bezig ben met doen & denken, dit is wel waar ik iedere dag naar probeer te leven.
Wanneer ik helemaal in het voelen ben, kom ik iedere keer weer tot de prachtige realisatie dat ik me hierdoor rustiger, meer ontspannen en stabieler voel en een diep gevoel van tevredenheid door mij heen stroomt. Het voelen is voor mij de poort om tot een dieper bewustzijn te komen. Bewustzijn van wie ik ben, wat mijn patronen zijn, welke angsten van invloed zijn op mijn leven.
Mooi is het leven. Fijn is het om niet-te-doen en daardoor liefde te voelen opkomen.
Alles is liefde
Meer informatie over Kashmir-Yoga kun je vinden op www.mooiishetleven.nl
Topics: Gast-Bloggers, Zijdelingse info... | 1 Comment »
BenVriendelijk.nl
By John | januari 4, 2012
Op 1 januari begint iedereen het jaar vol goede voornemens en fantastische plannen. Kun jij het een maand volhouden om elke dag iets vriendelijks te doen voor iemand? Wij dagen jullie uit op BenVriendelijk.nl. Doe mee en begin met het verbeteren van jouw/de wereld in de donkerste maand van het jaar. En uiteraard is er geen enkel bezwaar om er na januari gewoon mee door te gaan!
Zin in een uitdaging? Kijk ook op www.benvriendelijk.nl of op Twitter of doe mee op Facebook aan de Ben Vriendelijk Challenge
Topics: Zijdelingse info... | 1 Comment »
Alleen maar samen, 2012 in!
By John | januari 1, 2012
Alleen maar Samen
Ik kan alleen maar geven
met dat wat Jij Mij geeft
Ik kan alleen maar leven
met dat wat Jij Mij geeft
Dankbaar voor wat Jij
Mij geeft
Zo neem en geef Ik terug
Jij en Ik
Dit gedicht is geschreven door Karin Höhle-Dikken en ik kwam het tegen op haar website Waking Senses. Karin houdt zich o.a. bezig met “levens- en stervenskunst”. Kunsten die meer met elkaar te maken hebben dan je op het eerste oog zou denken. Mensen die daarin mogelijk het spoor een beetje kwijt zijn, vinden in Karin iemand die een stukje met hen mee wil lopen. Op Twitter loop ik al een tijdje met haar mee, overigens, geheel voor de lol, (gelukkig) zonder iets te kwijt te zijn op dit moment.
Toen ik het gedicht las, gingen mijn gedachten diverse kanten uit. Heerlijk, nog eens lezen… Ervaar het zelf maar. Voor mij is het een gedicht wat een troostende boodschap heeft voor het nieuwe jaar. Als iedereen op de wereld een klein beetje zou begrijpen wat hier staat, en het dan ook nog toe zou passen, tja, dan komt het wel goed met ons in het nieuwe jaar.
Ik wens jullie allemaal een liefdevol 2012 toe! Hartelijke groet, John
Topics: Anti Stigma, Gedichten | 1 Comment »
Stervensdruk, geen tijd om dood te gaan
By John | december 31, 2011
Boeken lezen van mensen die zeer uiteenlopende levenservaringen hebben opgedaan. Het is al jaren mijn gewoonte. Van extreem, tot alledaags. Van succesvol tot verdrietig. Zo las ik onlangs ”Stervensdruk” van Suzanna van de Hunnen.
Ik kwam haar boek tegen op Twitter. De term op zich viel me meteen al op. De tegenstrijdigheid in het woord alleen al. Al snel bestelden wij via haar site het boek, waarin zij het proces beschrijft wat zij momenteel doormaakt, vanaf het moment dat ze te horen kreeg dat haar vorm van eierstokkanker ongeneeslijk is. Ze is dan 43 en ineens wordt er een houdbaarheidsdatum op haar lichaam geplakt.
Via Twitter had ik al wat contact gehad met Suzanna en toen het boek binnenkwam, overkwam mij iets vreemds. Ik vond dat het andere boek, waar ik in aan het lezen was, opzij gelegd moest worden. Want, nu ik Suzanna “gesproken” had, kreeg ik een soort van haast om haar boek te lezen. Waarom? Om haar te kunnen vertellen wat ik er van vond? Het is me nog niet duidelijk.
Hoe dan ook, het is een boek waarin zij vlijmscherp beschrijft wat je overkomt als Magere Hein (of zoals zij hem noemt Mollige Hanna) je op de hielen zit. Emoties vliegen je rond de oren. Totdat Suzanna besluit om de “tijd stil te zetten”. Zij gaat de confrontatie aan met haar dood, niet DE dood, nee, de hare… Ze vecht niet meer tegen de dood, ze vecht voor haar leven.
De gesprekken die zij voert, met haar “alter ego” zijn hard, en soms lachwekkend. Zelden heeft een boek me zo geraakt. Suzanna maakt mij nog eens een keer duidelijk dat we allemaal sterfelijk zijn. Echter, wanneer we tot het intense besef komen dat we niet moeten stoppen met leven, op het moment dat de dood ons wordt aangekondigd, verandert er dus iets.
Ik weet totaal niet hoe ik zou reageren als mij vandaag hetzelfde zou worden verteld. Het enige wat ik zeker weet, is dat we ooit sterven. Allemaal. En hoe verder we dit wegstoppen, hoe moeilijker dit wordt. Suzanna maakt dit met haar boek bespreekbaar. Stelt kwaliteit boven kwantiteit. Gooit deuren open die we normaal liever snel voorbijlopen. Kruipt in de angst, en vindt daar zelfs liefde.
Als hulpverleners praten over begrippen als “acceptatie en overgave” denk ik altijd meteen: “wat lul je nou joh…” Suzanna heeft op het gebied van acceptatie een steen verlegd, in de rivier van mijn leven. Soms doen mensen dit. Heerlijk.
En ik ben blij dat ik dit vandaag met je mag delen Suzanna! Ik wens jou en iedereen die dit leest een zo gezond mogelijk 2012 toe. Met heel veel liefde erin.
Topics: Anti Stigma, Mooie boeken | 2 Comments »
Nieuwe versie WordPress
By John | december 30, 2011
De trouwe bezoeker zal het opvallen dat deze weblog hier en daar wat wijzigingen ondergaat. Deze week bleek namelijk dat mijn blog “op slot” zat. Ik kon niet meer inloggen en er zat niets anders meer op dan alles opnieuw te installeren. De blog draaide op een oude versie van WordPress en het werd sowieso tijd voor een nieuwe versie. Deze nieuwe, 3.3 was toevallig deze maand gelanceerd dus dat kwam mooi uit. Tevens is dit een mooi moment om van lieverlee wat veranderingen door te voeren. Een nieuw logo, wat andere foto’s en de komende tijd ga ik nog wat veranderen aan kolommen en indeling. Mocht er ergens een link niet werken, of iets anders fout gaan, gelieve dit dan even te melden.
Inhoudelijk wil ik meer en meer gaan schrijven in de rubriek “Anti Stigma“. Hierover geef ik binnenkort op een speciale pagina meer uitleg. Kort gesteld: heel wat (groepen) mensen worden gediscrimineerd en krijgen o.b.v. afkomst of handicap een stempel opgedrukt. Hier wil ik iets aan doen om mensen daarvan bewuster te maken. Wordt vervolgd dus.
Het is mijn passie om mijn persoonlijke kijk op de psyche van de mens meer onder de aandacht te brengen. De veranderingen in onze samenleving spelen hierbij een grote rol. Er gaan wellicht enkele nieuwe rubrieken verschijnen om hier wat handiger op in te kunnen haken. Je gaat het vanzelf zien.
Mijn 2e weblog BlogPower.nl zal voorlopig geen bijzondere aandacht krijgen. Dit betekent dat er buiten enkele GastBlogs weinig tot niets nieuws op geschreven zal worden. BlogPower.nl wordt dus even “geparkeerd”. Uitleg aldaar.
Bij deze bedank ik Edwin voor het “redden van Knappers.nl en alle content”. Verder wens ik iedereen een mooie jaarwisseling en vooral een Gezond 2012 toe! Groet, John
Topics: Zijdelingse info... | 4 Comments »
Huis te koop, in Roosendaal
By John | december 4, 2011
Zoals de trouwe bezoeker van mijn weblog weet, wordt er (in principe) niet geadverteerd hier. Maar, als ik vrienden kan helpen om hun gezellige huis in Roosendaal, misschien wat sneller te verkopen, door het op mijn blog te vermelden, dan wordt “in principe” natuurlijk een ander verhaal. Dus, bij deze een “advertorial”:
HUIS TE KOOP, in Roosendaal. Niet ver van het stadscentrum gelegen halfvrijstaande woning met tuin voorzien van berging. Bouwjaar: circa 1964. Perceelsoppervlakte: circa 192 m2. Inhoud: circa 265 m3. De woning is voorzien van aluminium kozijnen en dubbele beglazing.
Voor meer informatie over dit gezellige huis, kun je contact opnemen met hun makelaar Ludo van der Eijken in Roosendaal. Je kunt het daar vinden door te zoeken op Jan Vermeerlaan 48. De vraagprijs is 144.000 euro, k.k.
Topics: Zijdelingse info... | No Comments »
De Zin
By John | november 29, 2011
Toen ik niet meer Zocht,
Vond ik de Zin,
Na de waanZin,
Tussen de onZin.
Topics: Gedichten | No Comments »
« Previous Entries
RSS
LinkedIn
Twitter
Facebook